ZWEDEN

Beste reistijd

Zomer: juni t/m september

Winter: eind december t/m februari

Munteenheid

Zweedse Kroon (SEK)

Tijdsverschil

Geen verschil

Hoofdstad

Stockholm

Hej hej! Welkom op mijn Zweden pagina! Op deze pagina vind je niet alleen al mijn Zweden blogs, maar ook aanvullende nuttige informatie, foto’s en een video. Kijk gerust even rond en mocht je nog vragen hebben, neem dan gerust contact met me op!

Zweden heeft enkele jaren geleden mijn hart gestolen. De rust, de ruimte en de uitgestrekte landschappen maken Zweden een perfecte vakantiebestemming voor mij. De afgelopen jaren ben ik elk jaar minstens één keer per jaar naar Zweden op vakantie geweest, meestal met de auto via de brug. Op vakantie naar Zweden? In de onderstaande artikelen vind je uitgebreide informatie per categorie en met talloze tips van onze eigen ervaringen. Veel lees- en inspiratieplezier toegewenst!

Op deze pagina heb ik de meeste blogs gebundeld in categorieën. Ben je net als wij fan van wandelen, kies dan voor de wandelpagina hieronder. Ook geven we je onze tips voor wildkamperen in Zweden en algemene tips over met de auto naar Zweden bijvoorbeeld. Ook kun je kiezen voor de mooiste natuurgebieden en onze winterse avonturen in Zweden. Ook vind je hieronder nog een selectie van mijn favoriete Zweden blogs … blogs die eigenlijk iedereen die naar Zweden op vakantie gaat zou moeten lezen!

Mijn Favoriete Zweden Blogs

Met de auto naar Zweden: wat moet je vooraf weten? 

Op zich hoef je niet heel veel voor te bereiden wanneer je een autorondreis in Zweden gaat maken met je eigen bolide. Toch zijn er van tevoren een aantal dingen die je even moet regelen voor je van Nederland naar Zweden gaat met de auto. Zo hadden wij op de terugweg van onze laatste reis én tijdens onze zomerse roadtrip van 2018 beide keren een lekke band. In 2018 konden we de lek laten dichten bij een garage, maar de laatste keer dat we er waren (winter 2020) was onze lekke band ontstaan op een zaterdag. En toen bleken alle garages dicht te zitten. Neem dus sowieso een reserveband mee, omdat rijden over onverharde wegen bijna niet te vermijden is, waardoor de kans op een lekke band toeneemt. Iets om je zorgen over te maken? Nee, zeker niet, wel iets om even bij stil te gaan…

Voor het eerst naar Scandinavië: welk land moet je kiezen? 

Mocht je al vaker op We12travel zijn geweest, dan weet je wellicht dat noordelijke bestemmingen mijn favoriet zijn. Het begrip noordelijke bestemmingen is natuurlijk vrij breed, maar ik bedoel dan eigenlijk de uitersten van deze planeet. Oftewel Scandinavië, Canada en Alaska maar ook Patagonië en Nieuw-Zeeland, die niet noordelijk liggen maar qua natuur wel veel weg hebben van noordelijke bestemmingen. Het gaat me niet per se om de bergen (want die heb je bijvoorbeeld ook in de Alpen en Nepal) maar meer om het gevoel dat je er krijgt. De relaxte sfeer, de houten huizen, de ruigheid van het landschap en de overwegend koele temperaturen. Mensen die het herkennen, weten wat ik bedoel.

Wandelen op de Kungsleden trek in Zweden

Van sommige hiking trails weet je gewoon dat je die gewoon een keer wilt lopen. Omdat je er ooit eens over gelezen hebt of omdat ie steevast genoemd wordt in toplijstjes met beste meerdaagse hikes bijvoorbeeld. De Kungsleden is er daar eentje van. Ik heb eerlijk gezegd geen idee hoe ik op het idee kwam om de Kungsleden een keer te lopen. Waarschijnlijk nadat ik er een keer over had gelezen in een outdoor magazine. Toen David en ik onze eerste date hadden, vertelde hij al snel dat hij jaren geleden eens een deel van de Kungsleden had gelopen. Op dat moment wisten we nog niet dat we zo’n anderhalf jaar laten samen de Kungsleden zouden gaan verkennen. Bij deze het verhaal van ons eerste deel op de trektocht: de sectie van Ammarnäs naar Hemavan.

Wandelen in Kungsleden Ammarnäs Hemavan

Alle blogs over Zweden

Stena Line Kiel Göteborg review

Review: Stena Line Kiel – Göteborg

In dit artikel geef ik je mijn uitgebreide review over de ferry van Stena Line Kiel – Göteborg, een overtocht die wij afgelopen zomer voor het eerst maakten. Alhoewel we normaal gesproken wanneer we met de eigen auto naar Zweden gaan over de bruggen in Denemarken reizen, leek een boottocht ons ook wel relaxt. Vooral omdat we, tijdens de pandemie, zo min mogelijk landen wilden aandoen. Met de boot van Kiel naar Göteborg sla je heel Denemarken over én kom je lekker uitgerust in Zweden aan.     Online boeken en wijzigen Er zijn meerdere opties om met de boot van Duitsland naar Zweden te gaan, maar al snel viel onze keuze op de Stena Line van Kiel naar Göteborg. We maakten de reservering online, maar kozen wel voor het flexi-ticket, waarbij we indien gewenst onze plannen konden wijzigen. Dit bleek inderdaad nodig in verband met ons werk, waardoor we uitendelijk drie dagen later wilden vertrekken dan origineel gepland. Doordat we het flexi-ticket hadden geboekt, konden we deze wijzigen zonder wijzigingskosten, we hoefden alleen het verschil in tarief bij te betalen. Ideaal!     Reis naar Kiel Alhoewel de routeplanner aangeeft dat het zo’n 5 uur rijden is van Arnhem naar Kiel, besloten we ruim op tijd te vertrekken. Onze ervaring leert namelijk dat er altijd file staat bij Hamburg en dat die over het algemeen niet mals is. Ook deze keer liepen we ruim een uur vertraging op, maar doordat we ruimschoots op tijd vertrokken waren, bezorgde ons dat geen stress.   Aankomst in Kiel en check-in In Kiel rijd je pal door de binnenstad om uiteindelijk bij de haven aan te komen. Deze hanzestad ligt aan het Oostzee in het noorden van Duitsland en ons schip, de Stena Germanica lag al klaar. Alhoewel de check-in volgens de website pas twee uur voor vertrek begint, kunnen we al direct terecht. Onze Covid documenten en paspoorten worden gecheckt en we krijgen onze tickets. Binnen no-time rijden we het immense schip op en zijn we aan boord van de Stena Germanica.     Naar de hut We hebben voor de nacht een kleine tas met bagage ingepakt: oftewel slaapkleding, toiletspullen en een leesboek. We verwachten veel in onze hut te zijn vanwege Covid en hebben daarom ook eigen eten meegenomen, dineren in een druk restaurant voelt voor ons niet prettig. De hutten staan duidelijk aangegeven en al snel staan we bij onze hut: een driepersoons buitenhut. Deze is voorzien van drie losse bedden (twee zijn er voor ons opgemaakt), een televisie en een simpele badkamer. De bedden zijn ingeklapt zodat je ook een bankje hebt en klap je uit zodra je gaat slapen.     Drankje op het deck Aangezien we voorlopig nog niet gaan vertrekken, besluiten we naar het bovenste deck te lopen voor een drankje. Hier zijn bankjes en zitjes en onder het genot van een biertje begint onze vakantie dan écht. Alhoewel donkere wolken zich boven ons samen pakken, blijft het droog en brengen we onze tijd tot vertrek door op het bovenste deck, de yacht club.     Verblijf in de hut Na vertrek nemen we onze intrek in de hut. We eten onze maaltijdsalades, kijken televisie en nemen een douche. Best wel moe van het harde werken voor de vakantie gaan we lekker op tijd slapen. En dat lukt prima want de overtocht verloopt zonder al te veel geschommel. Ik durf zelfs te wedden dat de deining juist heeft bijgedragen aan het slaapgenot!     Aankomst in Göteborg Na een heerlijke nacht worden we gewekt door de stem over de intercom die ons vertelt dat het ontbijt geopend is. Wij zijn geen ontbijters en slaan ook die over. Wel beginnen we rustig aan met het inpakken van onze spullen. Buiten regent het en alhoewel er af en toe land in zicht is, is het niet te doen om op het deck te gaan staan. Het is er namelijk kletsnat. Ongeveer een uur nadat het eerste land in zicht is gekomen, varen we de haven van Göteborg binnen. Ik herken de grote brug nog van mijn citytrip naar Göteborg die ik enkele jaren geleden maakte en middenin de stad meert het schip aan.     Ontscheping van de Stena Germanica De ontscheping gaat snel en soepel. Je krijgt via de intercom te horen wanneer het jouw beurt is om naar je voertuig terug te keren. Eenmaal terug bij de auto is het even wachten tot de motoren gestart worden en niet veel later rijden we zo Zweden binnen, uitgerust en wel! Op naar onze eerste bestemming: Grövelsjön!   Stena Line Kiel Göteborg vs. de bruggen Het voordeel van via de bruggen rijden is dat je kunt vertrekken wanneer je wilt. Het nadeel is dat je in Malmö in het zuiden van Zweden aankomt. Wij reizen sowieso altijd verder naar het noorden, dus met de ferry van Kiel naar Göteborg sla je de snelweg tussen Malmö en Göteborg over. Wanneer je de kosten vergelijkt van de bruggen (brandstof, twee bruggen, hotelovernachting) vergelijkt met die van de overtocht, komt de overtocht iets duurder uit. Dit is natuurlijk ook afhankelijk van de periode wanneer je reist (wij reisden in juli) en hoe vroeg je van tevoren boekt. Het grote voordeel is echter dat je een stuk beter uitgerust aan komt in Zweden. Wij kiezen in de toekomst dus graag nogmaals voor een ferry!     Ook nog handig om te weten – Tijdens de overtocht kun je niet bij de auto. Neem dus alles wat je gedurende de overtocht nodig hebt mee. Dus niet alleen slaapkleding en een toilettas, maar bijvoorbeeld ook medicijnen en wat te eten/drinken. Handdoeken en beddengoed zijn aanwezig in de hut en hoef je dus niet mee te nemen.   – Het eten aan boord is relatief prijzig. Vooraf bijboeken loont, het kan dan vaak tegen een gunstiger tarief.   – De overtocht tussen Kiel en Göteborg duurt 14.5 uur. Je vertrekt aan het begin van de avond vanuit Kiel en komt de volgende ochtend aan in Göteborg. Omdat al onze documenten bij aankomst in Kiel al gecontroleerd werden, konden we bij aankomst in Göteborg zo doorrijden. Echter werden er wel steekproeven genomen onder de passagiers.   – Neem oordopjes mee voor ‘s nachts. Wanneer er dan andere passagiers door de gangen wandelen heb je daar geen last van.   Stena Line Kiel – Göteborg: doen of niet? Ik zeg: doen! De vorige keren dat we naar Zweden op vakantie gingen, namen we de bruggen en dat is tot aan Göteborg zo’n 12 uur rijden, mits je geen file hebt. Onze ervaring is echter wel dat het behoorlijk vermoeiend is om in één dag van huis (Arnhem) naar Göteborg te rijden. Ik hoop dus nog vaak gebruik te kunnen maken van deze optie in de toekomst. Ben je enthousiast geworden? Check dan hier het vaarschema en de tarieven van de ferry tussen Kiel en Göteborg met Stena Line.   Wij kregen korting op onze overtocht in ruil voor onze eerlijke review. In dit artikel staan affiliate links. Mocht je via een dergelijke link een aankoop doen of een reservering maken, dan ontvangen wij mogelijk en zonder extra kosten voor jou een bescheiden commissie.   Met de boot naar Noorwegen? Lees dan hier onze review van de overtocht Hirtshals naar Kristiansand met Fjordline hier. Verder lezen over Zweden? Bezoek dan onze Zweden startpagina voor alle tips, blogs en video’s!  

0 reacties
Grövelsjön Zweden

Grövelsjön: een bijzonder wandelparadijs in Dalarna

Een goed jaar geleden maakte ik een solo-reis van twee weken door Zweden. Tijdens deze trip ging ik zo ver noordelijk als Sälen, de zuidelijkste fjäll van Zweden. Hier vertelde iemand me over Grövelsjön: een berggebied op de grens met Noorwegen, nog iets noordelijker dan Sälen. Ook vertelde hij me dat hij hier de mooiste wandeling van Scandinavië had gemaakt: de Sylen wandeling. Met een boot vaar je over het meer van Zweden naar Noorwegen en door de bergen wandel je terug. Daar waren we wel benieuwd naar en dus besloten we Grövelsjön dit jaar te bezoeken. In samenwerking met Visit Dalarna brachten we hier enkele dagen door en ik kan niet anders zeggen: Grövelsjön heeft ons aangenaam verrast.     Table of Contents | Inhoudsopgave Rit naar GrövelsjönOvernachten bij STF GrövelsjönWandelen in GrövelsjönOp naar de SilverfalletAchter de wolken schijnt altijd de zonTerug bij het FjällstationOver Grövelsjön in ZwedenOver het STF FjällstationOverige wandelingen in GrövelsjönConclusie en disclaimer Rit naar Grövelsjön We zijn die ochtend van de ferry tussen Kiel en Göteborg gestapt en rijden in één keer door naar Grövelsjön. Normaal gesproken is de meest voor de hand liggende route die door Noorwegen, maar in verband met de gesloten grenzen kan dit niet. We pakken daarom de route langs het Vänermeer omhoog, de E45, en rijden uiteindelijk via Mora en Sälen verder noordwaarts. Onderweg komt het met bakken uit de hemel en ook voor de komende dagen ziet het weer er niet best uit. Niks aan te doen, dat hoort erbij wanneer je naar het noorden op vakantie gaat. Eenmaal voorbij Idre wordt het rustig op de bochtige weg, die ons rechtstreeks de Zweedse wildernis in voert.   Ik heb me laten vertellen dat Grövelsjön de zuidelijkste plek in Zweden is waar rendieren leven. En ja hoor, al direct na Idre staan ze op de weg. Rendieren op de weg betekent afremmen en wachten tot ze de weg vrijmaken voor je. Toeteren of gas geven heeft geen zin, je bent immers te gast in hun leefgebied. Rendieren zien onderweg maakt het autorijden in Zweden voor mij altijd een feestje. Het noordelijke gevoel waar ik zo van hou steekt dan altijd direct weer op. Het is ongelofelijk fijn om na een enerverend jaar weer in Zweden terug te zijn.     Overnachten bij STF Grövelsjön We overnachten bij STF Grövelsjön – oftewel het fjällstation van de Zweedse toeristenvereniging. Hier is een kamer voor ons geboekt. Alhoewel er ook ‘normale’ hotels en huisjes zijn, vinden we de sfeer in de bergstations altijd erg prettig. Hier overnachten slechts mensen die hier net als wij komen voor het buiten zijn. Al bij het op rijden van de parkeerplaats merken we dat het bizar druk is. Het staat bomvol en ook het inchecken verloopt chaotisch. We moeten wennen aan de drukte en de Zweden lijken zich niet echt druk te maken om de anderhalve meter regel.   Het bergstation is oud en krakerig en dat maakt het juist zo charmant. Onze kamer is mini: een stapelbed, een wastafel en net genoeg ruimte om een tas kwijt te kunnen. Meer ruimte hebben we overigens niet nodig, dit is prima zo voor de eerste paar nachten van onze vakantie. De douche en het toilet delen we met de andere gasten.     Wandelen in Grövelsjön De volgende dag besluit ik om na het ontbijt op pad te gaan. David graag even wil bijkomen van de lange reis (eerlijk is eerlijk, we hadden de rit naar Grövelsjön iets onderschat en hij heeft het grootste deel gereden). Ik besluit mijn wandelschoenen voor het eerst tijdens deze reis aan te trekken. Ik laat me bij de receptie informeren over de wandelmogelijkheden. Ik kocht een wandelgidsje met wandelroutes, maar die geeft weinig helderheid. Omdat de boot naar Noorwegen niet gaat vanwege de pandemie, stel ik ze heel concreet de vraag ‘als ik maar één dag heb hier, welke wandeling moet ik dan doen?’ Het antwoord is de wandeling naar de Silverfallet, dus die ga ik maken. In het boekje staat dat het een wandeling van drie uur is, maar dat is vanaf de parkeerplaats bij het meer. Het fjällstation ligt daar nog ongeveer een half uur lopen vandaan.     Op naar de Silverfallet Het is nog steeds donker weer en ik verwacht misschien wel een bui. Die dient zich eerder aan dan verwacht en terwijl ik nog over de doorgaande weg naar het meer loop, regen ik al nat. Niks aan te doen. Eenmaal bij het meer steek ik de hangbrug over de rivier over en ben ik op de fjäll aangekomen. Het mooie aan Grövelsjön is dat het relatief hoog ligt, nagenoeg op de boomgrens. Dit zorgt ervoor dat je bij goed weer al direct prachtige uitzichten hebt.   De trail naar Silverfallet is duidelijk gemarkeerd en niet moeilijk. Ik klim gestaag, soms over een pad, soms over traptreden. Het is relatief druk op het pad maar dat mag de pret niet drukken. Er zijn eigenlijk alleen maar Zweden, voornamelijk gezinnen. Allemaal met datzelfde doel: lekker buiten zijn!   Na ongeveer een uur bereik ik de emergency shelter. Hier heeft een aantal Zweden een vuur gemaakt. Iedereen zit hier met een netje om zijn hoofd en dat ik niet voor niets: het barst er van de muggen. Ik ben iets afgedaald en in een smalle vallei gekomen waar een bos is. De muggen vinden het hier heerlijk, ik wat minder. Snel weer verder dus! Niet veel later klim ik weer boven de boomgrens uit en wordt het pad smaller. Dan sta ik ineens oog in oog met een rendier en haar jong. Ik geniet!   Even verderop ligt de Silverfallet. Ik had fallet (waterval) verward met fjället (gebergte) dus ik had in eerste instantie niet in de gaten dat het om een waterval ging. Eenmaal bij de waterval aangekomen, begint het opnieuw te regenen. De waterval is niet groot en bijzonder, ik maak wat foto’s en loop dan weer verder. Ik kom bij een splitsing maar kies het verkeerde pad, even later sta ik tot mijn enkels in het moeras. Ik had toch de linkervork moeten kiezen, ik zie in de verte de andere wandelaars. Zij lopen langs de grens met Noorwegen, die gemarkeerd staat met een enorm hek. Ik wandel tussen de rendieren, die soms niet eens in de gaten hebben dat ik in de buurt ben.     Achter de wolken schijnt altijd de zon En dan ineens laat de zon zich zien. Hij priemt voorzichtig door de wolken heen en zo snel als ik met mijn ogen kan knipperen, lijkt het open te trekken en zie ik eindelijk het bijzondere landschap waar ik doorheen wandel. Ik word omringd door bergen, zie het meer onder me liggen en kijk naar met sneeuw bedekte toppen in Noorwegen. Het bergstation ligt aan de overkant van de vallei te pronken in de zon.   Ik besluit een lange pauze te nemen in het zonnetje en overdenk dat het best bizar is dat je, met gebruik van de ferry tussen Kiel en Göteborg, al binnen 36 uur reizen middenin de Zweedse bergen staat. En wat voor bergen…   De rest van de wandeling voert me voornamelijk over planken door het moeras. Even later bereik ik de oevers van het meer, waar ik een kijkje neem. Het is zo jammer dat de boot niet gaat, maar goed die wandeling bewaren we gewoon voor een andere keer.     Terug bij het Fjällstation Uiteindelijk wandel ik langzaam terug naar het Fjällstation. Hier aangekomen schijnt de zon inmiddels volop en ik vertel David enthousiast over mijn toffe hike. Hij blijkt al een wandelkaart van het gebied gekocht te hebben en het besluit is al snel gemaakt: morgen pakken we de backpacks in en gaan we écht op avontuur! Het is hier te mooi om maar één dag te zijn. Maar eerst strijken we nog neer op het terras van het fjällstation. Inmiddels is het gros van de wolken verdwenen en kunnen we zowaar in ons t-shirt buiten zitten. We staren onder het genot van een biertje en een rendierworst naar de overkant van de vallei. Naar bergen, de wind, de regenbuien in de verte en de wildernis die daar op ons ligt te wachten. De vakantie is begonnen!     Over Grövelsjön in Zweden Grövelsjön is een meer op de grens van Noorwegen en Zweden. ‘Sjön’ betekent meer. Het is een toeristisch gehucht op ongeveer een half uurtje rijden van Idre, in het uiterste noordwesten van de provincie Dalarna. De omringende bergen behoren tot het Långfjället Natuurreservaat. Het gebied is zowel in de zomer als in de winter geliefd bij wandelaars en wintersporters. Behalve enkele hotels en huisjes zijn er geen voorzieningen, boodschappen doe je in Idre.     Over het STF Fjällstation Het STF Fjällstation is je perfecte uitvalsbasis voor je bezoek aan Grövelsjön. Het is een hotel en hostel in één: oftewel je hebt meerpersoonskamers en privékamers. Er is een keuken maar je kunt ook in het (uitstekende) restaurant eten. Er is een kleine shop, een sauna (ten tijden van de pandemie gesloten) en er hangen overal wandelkaarten, tips en andere dingen waar je hart als liefhebber van het buitenleven sneller van gaat kloppen. De sfeer in bergstations is erg relaxt. Indien je lid bent van STF krijg je korting op je verblijf. Liever ergens anders overnachten? Er zijn enkele hotels en wat particuliere huisjes die je kunt huren. Kamperen kan op het kampeerterrein van STF of aan het meer. Prijzen en beschikbaarheid van het Fjällstation vind je hier.     Overige wandelingen in Grövelsjön De wandeling naar Silverfallet is, na Sylen, de mooiste wandeling die je hier kunt maken. Deze duurt ca. 3/4 uur en is relatief eenvoudig. Ook kiezen veel mensen ervoor om de Långfjället op te gaan, het gebergte ‘achter’ het fjällstation. Hier zijn talloze wandelpaden naar bergtoppen, meren en berghutten. Wij bezochten dit gebied tijdens een overnight hike, daarover vertel ik in een later artikel meer. Mocht je gaan wandelen in Grövelsjön dan is het slim om een topografische kaart (fjällkartan) te kopen, ik vond de paden namelijk niet heel goed aangegeven. Of althans, wel aangegeven maar zonder richtingaanwijzers. De zuidelijke Kungsleden doorkruist het gebied ook.     Conclusie en disclaimer Wat hebben we het fijn gehad in Grövelsjön. Dat het mooi was had ik al gehoord, maar ik had niet verwacht dat we het hier zo naar ons zin zouden hebben. Het uitgebreide verslag van de trektocht die we hier maakten komt snel online. Wil je ondertussen meer lezen over Zweden? Check dan zeker ook onze Zweden startpagina en onze review van de overtocht van Kiel naar Göteborg.   Ons bezoek aan Grövelsjön werd mede mogelijk gemaakt door Visit Dalarna. Alle gegeven meningen zijn uiteraard slechts die van onszelf. In dit artikel staan affiliate links. Mocht je via een dergelijke links een aankoop doen of een reservering maken, dan ontvangen wij zonder extra kosten voor jou een bescheiden commissie.  

0 reacties
Wandelen in Zweden

Wandelen in Zweden: alles wat je wilt weten!

Wandelen in Zweden: wat mij betreft een onmisbare activiteit tijdens je avontuur in het hoge noorden. Niet alleen is Zweden een heel geschikt land voor wandelaars, maar de mooiste natuur ontdek je nu eenmaal te voet in plaats van vanuit de auto. Ik ben de afgelopen jaren maar liefst zes keer gaan wandelen in Zweden en vertel je er met veel plezier alles over in dit uitgebreide artikel. Ik geef je niet alleen mijn beste wandelplekken, maar ook tips voor je huttentocht in Zweden én algemene wandeltips. Veel leesplezier!   Opmerking: de meeste wandelingen maakte ik samen met David, maar enkele maakte ik ook solo tijdens mijn meest recente Zweden reis. Ik spreek dus de ene keer over ‘ik’ en de andere keer over ‘wij’ omdat ik het factueel juist wilde vertellen.   Liever wandelen in buurland Noorwegen? Check de beste onbekende wandelingen in Noorwegen hier     Table of Contents | Inhoudsopgave Wandelen in Zweden: know before you go!Over de paden en markeringenWandelen in Zweden: heb ik een kaart nodig?Over rivierdoorsteken enzoWild op de trail – waar moet je rekening mee houden?Een huttentocht in ZwedenWildkamperen in ZwedenFavoriete wandelingen in Zuid-ZwedenKullabergs rundLiakroksrundan, Söderåsens National ParkTrollkyrkorundan, Tiveden National ParkFavoriete wandelingen in midden ZwedenBeklimming van de Stor-Närfjället, SälenRondwandeling in Fulufjället National ParkTällbergs RundFavoriete wandelingen in Noord-ZwedenVålådalen dagwandeling naar StendalsstuganEen dagwandeling vanuit SaltoluoktaKungsleden Hemavan – Ammarnäs of v.v.Gidsen voor wandelen in ZwedenConclusie en disclaimer Wandelen in Zweden: know before you go! Allereerst is het handig om te weten dat Zweden duizenden kilometers aan wandelpaden heeft, waarvan de meeste goed gemarkeerd zijn. De staat waarin ze verkeren is soms echter bedenkelijk. Raadpleeg daarom voor je op pad gaat altijd het lokale bezoekerscentrum over de status van de trail die je wilt gaan doen of zoek op internet uit of de door jou gewenste wandeling nog bestaat en toegankelijk is. Voor nationale parken en natuurreservaten geldt dat de paden hier veelal goed onderhouden worden.   Buiten de bekende natuurgebieden zijn paden, afhankelijk van waar je bent, soms minder goed gemarkeerd of minder goed begaanbaar. Dit heeft veelal met de lokatie te maken en de hoeveelheid bezoekers die er komt. Sommige wandelingen worden door de STF onderhouden (Zweedse toeristenvereniging) maar veel lokale trails door inwoners van de omringende gemeente. Soms worden paden nauwelijks meer onderhouden en is het flink zoeken naar het juiste pad.     Over de paden en markeringen De wandelpaden in Zweden kunnen variëren van bospaden tot rotspaden tot boardwalks over drassige gebieden en moerassen. Vooral deze laatste kom je in hoger geleden gebieden veel tegen. Op bijvoorbeeld de Kungsleden zijn grote stukken voorzien van boardwalks, meestal om de fragiele natuur te beschermen. De ene keer zijn deze vlonders van prima kwaliteit, de andere keer opnieuw bedenkelijk. Je zal niet de eerste zijn die door een plank heen zakt of uitglijdt op een glibberige plank. Is dit iets om je zorgen over te maken? Nee hoor, maar vooral als het geregend heeft is het slim om op de planken voorzichtig te lopen want ze zijn dan vaak spekglad. Rotte planken zie je vaak vanzelf zodat je al weet dat je die wat voorzichtiger op moet stappen.   Wat betreft markeringen, die zijn er meestal in de vorm van oranje paaltjes of oranje stippen op bomen, rotsen of andere voorwerpen in het landschap. Boven de boomgrens vind je ook steenmannetjes. Reden te meer om die niet zelf te gaan maken, waarmee je wandelaars mogelijk op het verkeerde spoor zet. Sommige bergtrails volgen sneeuwscooter of langslaufpaden, die gemarkeerd zijn met grote rode kruizen. Mijn ervaring is dat de meeste trails goed staan aangegeven en dat de markering op de bekende paden uitstekend zijn.     Wandelen in Zweden: heb ik een kaart nodig? Een goede vraag die niet eenduidig te beantwoorden is. Over het algemeen heb je voor korte (dag) wandelingen vaak geen officiële wandelkaart nodig. In nationale parken geldt dat je prima kunt navigeren met de gratis kaarten van het bezoekerscentrum. Hetzelfde geldt voor lokale rondwandelingen vanuit dorpen of korte wandelingen door natuurgebieden die veel belopen worden.   Anders wordt het wanneer je de fjälls op gaat waar de paden minder gemarkeerd zijn en je vaak geen plattegrond vindt aan het begin van een trail. Op deze paden doe je er verstandig aan een wandelkaart (fjällkartan in de berggebieden) van de regio te kopen. Dit kan meestal ter plekke in outdoorwinkels en soms zelfs bij een benzinepomp. Zelf ga ik, vooral als ik meerdaagse hikes in Zweden maak, nooit op pad zonder een fjällkartan. Niet alleen om het pad te vinden, maar ook om te bepalen wat mogelijk obstakels op de route zijn zoals rivierdoorsteken en waar ik drinkwater kan vinden. Je zou verwachten dat dat in Zweden nooit heel lastig is, maar in de zomer van 2018 was het extreem droog en stonden veel stromen op de Kungsleden leeg.     Over rivierdoorsteken enzo Wanneer je gaat wandelen in Zweden dien je mogelijk te voet een rivier of stroom door te steken. Op bekende wandelingen zijn de rivieren nagenoeg altijd voorzien van een brug of zijn er stapstenen waarvan je gebruik kunt maken. In de wat meer afgelegen gebieden (vooral in de bergen) moet je soms te voet een rivierdoorsteek maken. Dit wordt op wandelkaarten aangeduid als ‘ford’. Zoek altijd naar de meest brede plek in de rivier waar het water op zijn ondiepst is. Vertrouw je het niet, keer dan terug of zoek een andere plek. Wandelstokken zijn bij een rivierdoorsteek onmisbaar.     Wild op de trail – waar moet je rekening mee houden? Dan is het nog handig om te weten dat je mogelijk wild tegenkomt op de trail. Wij zijn met regelmaat rendieren tegen gekomen, zij nemen vaak vanzelf de benen wanneer ze mensen zien. Anders is dat bij elanden en beren. Wij hebben één keer een beer gezien in Sonfjället National Park (met de verrekijker) en zijn er eentje van dichtbij tegen gekomen in Vålådalen. We hebben echter wel begrepen dat dit extreem uitzonderlijk is en dat de kans dat je een beer tegenkomt op de trail nagenoeg nihil is. Wij hadden dus net pech of geluk, het is maar hoe je het bekijkt. Elanden zijn we nog niet tegen gekomen tijdens onze hike, maar hebben we alleen vanuit de auto gezien.     Een huttentocht in Zweden Er zijn veel soorten hutten in Zweden en ik ga er in de toekomst een uitgebreid artikel over schrijven. De bekendste trails in de bergen hebben door de STF bemande hutten die first come, first serve zijn. In sommige hutten, stugorna’s genaamd, kun je eten en drinken kopen afhankelijk van het seizoen waarin je reist. Daarnaast zijn sommige hutten alleen in de winter geopend (bijvoorbeeld die in Sälen en Lindvallen) en sommige juist weer alleen in de zomer.   Buiten de populaire gebieden als de Kungsleden en de natuurparken zijn er vaak onbemande hutten, zoals op de zuidelijke Kungsleden (niet te verwarren met de reguliere Kungsleden) – hier zijn te weinig wandelaars om bemande hutten te maken maar je mag ze wel gebruiken als je onderweg bent. Voor alle hutten geldt dat je zelf kookmateriaal en een slaapzak mee dient te nemen. Meestal is overnachten in een onbemande hut kosteloos, in een bemande hut betaal je een bedrag, dat goedkoper wordt indien je lid ben van de STF. Daarnaast zijn er in de meeste bergplaatsen Mountain Stations, een soort jeugdherbergen, wat ook een beetje dient als een ontmoetingsplek voor wandelaars en outdoor fanaten. Tenslotte zijn er nog schuilhutten, deze zie je hieronder op de foto. Deze mag je voor een nachtje gebruiken wanneer je op doorreis bent.   Ik heb tot nu toe geen duidelijk overzicht kunnen vinden van alle berghutten en huttentochten in Zweden, mocht iemand hier een suggestie voor hebben, dan hoor ik het uiteraard graag. Veel informatie is ook te vinden op de website van de Swedish Tourist Association.     Wildkamperen in Zweden Wil je wildkamperen tijdens je wandeling? Dit mag op veel plekken vanwege het allemansrecht (allemansrätten), maar meestal niet in de nationale parken, daar zijn vaak vastgestelde kampeerplekken. Voor het wildkamperen geldt dat je de plek achterlaat zoals je hem aantrof, oftewel ‘leave nothing but footprints.’ Ik schreef dit uitgebreide artikel over wildkamperen in Zweden.     Favoriete wandelingen in Zuid-Zweden Zuid-Zweden is een waar paradijs voor wandelaars. Omdat het relatief vlak is in vergelijking met het midden en noorden van Zweden, breng ik er zelf meestal maar beperkte tijd door. Voor mij persoonlijk geldt dat mijn favoriete deel van Zweden begint boven de grote meren. Dit neemt echter niet weg dat prachtige en zelfs soms uitdagende wandelpaden zijn in Zuid-Zweden. Bij deze mijn favorieten:   Kullabergs rund Het Kullaberg Natuurreservaat is een prachtig natuurgebied net ten westen van Ängelholm, mijn vaste overnachtingsplek wanneer ik met de auto naar Zweden rijd. Afgelopen zomer bezocht ik dit reservaat voor het eerst en werd aangenaam verrast door de schoonheid ervan. In het natuurreservaat zijn prachtige wandelpaden, variërend van eenvoudig tot middelzwaar. Een mooie halve dagwandeling is het rondje Kullaberg, oftewel Kullabergs rund. De trail is 14 kilometer lang en medium zwaar.     Liakroksrundan, Söderåsens National Park Een prachtige 2 uur durende wandeling in nationaal park Söderåsen is de Liakroksrundan, die de mooiste hoogtepunten met elkaar verbindt, te weten Skäralidsdalen en de uitzichtspunten bij Kopparhattan. Het pad is vrij eenvoudig maar met een flinke klim en vertrekt vanaf het bezoekerscentrum bij Skäralid. Mocht je minder goed ter been zijn, dan is Kopparhattan ook per auto bereikbaar. Een wandelkaart van het gebied download je hier.     Trollkyrkorundan, Tiveden National Park Als je leest dat je over de 5 kilometer lange Trollkyrkorundan zo’n 3 uur doet is het moeilijk te begrijpen. Tot je er bent en blijkt dat dit geen normale wandeling is, maar een klim- en klauterpad over (glibberige) rotspartijen, met als hoogtepunt de Trollkyrk oftewel de trollenkerk. Ik heb enorm genoten van deze wandeling, maar zou wel overwegen om hem alleen op een (relatief) droge dag te maken ivm gladde rotsen.     Favoriete wandelingen in midden Zweden Daar waar midden Zweden begint, begint voor mij het landschap écht mooi te worden. Ik houd namelijk van de bergen, de leegte en de eindeloze fjälls waar je zomaar de enige op de berg kunt zijn. Midden Zweden kenmerkt zich door talloze meren, bergen tot zo’n 1.000 meter hoogte en eindeloze oerbossen, waar je met wat geluk elanden tegenkomt. Ik vind het lastig kiezen tussen de mooiste wandelingen in midden Zweden, maar heb toch een top drie samengesteld:   Beklimming van de Stor-Närfjället, Sälen Sälen is een van de bekendste skigebieden van Zweden en ook wel de zuidelijkste fjäll van Zweden. Omdat het zomertoerisme hier nog relatief in de kinderschoenen staat zijn de hiking trails hier rustig en kwam ik vaak bijna niemand tegen. De beklimming van Stor-Närfjället was een heerlijke wandeling met prachtige uitzichten over de wijde omgeving en zelfs tot aan Fulufjället National Park en verder noordwaarts.     Rondwandeling in Fulufjället National Park Een goede plek om te wandelen en kennis te maken met hiken op de fjälls is in Fulufjället National Park op de grens met Noorwegen. Wij maakten hier een mooie rondwandeling van een halve dag naar Njupskärs Vattenfall – de hoogste waterval in Zweden. Vanaf hier liepen we door naar Old Tjikko, die ook wel de oudste boom ter wereld wordt genoemd en naar de Rösjöstugorna. Een wandelkaart van het gebied vind je hier.   Lees mijn uitgebreide verslag van het bezoek aan Fulufjället Nationaal Park hier     Tällbergs Rund Een rondwandeling van ca. 2.5 uur rondom het schilderachtige gehucht Tällberg, gelegen aan de oostelijke zijde van het Siljan-meer in Dalarna. Het is een eenvoudige en goed gemarkeerde rondwandeling die je langs de oevers van het meer naar een bergtop met uitzichtpunt over het meer voert. Via de oude gebouwen in het dorp wandel je terug naar het beginpunt van de wandeling. Echt een aangename wandeling!     Favoriete wandelingen in Noord-Zweden Het noorden van Zweden heeft toch wel het…

0 reacties
wildkamperen in zweden

Een winters avontuur in Dalarna, Zweden

‘Plof … plof … plof … ik hoor de eland met zijn enorme hoeven in de sneeuw naast mijn hoofd wegzakken. Zou ie weten dat wij hier liggen te kamperen? Ik probeer mijn ogen opnieuw te sluiten en verder te slapen.’ In Tales from the Trail vertel ik jullie over bijzondere avonturen die ik meemaak op de wandelingen die ik maak. Deze keer gaat het verhaal over een winters kampeeravontuur in het Zweedse Dalarna, waar we met Oud & Nieuw gingen wildkamperen in de sneeuw. Veel leesplezier!   Table of Contents | Inhoudsopgave Hoe een ijskoud plan ontstaatWildkamperen met Oud & NieuwHet alternatieve planDe rugzak op en gáánDe klim naar onze kampeerplekDaar bovenop die bergDrinkwater smeltenHappy New YearPlof … plof … plof …De volgende ochtendWinterkamperen in Zweden Hoe een ijskoud plan ontstaat Het is ergens in november als we besluiten dat we geen zin hebben om dit jaar met de feestdagen thuis te blijven. David is aan het zoeken naar een betaalbaar vakantiehuisje in Zweden en na een aantal uur heeft ie beet. Voor nog geen 500 euro mogen we een kleine twee weken een huisje op Tingsjö Vildmark in Dalarna huren. Het is het kleinste huisje dat er is (tegenwoordig heet dat in hippe benamingen een tiny house) maar dat mag de pret niet drukken. We gaan met de feestdagen in de winter naar Zweden! Een week voor vertrek opper ik ineens ‘waarom gooien we de kampeerspullen niet in de auto, wie weet wat kunnen we een keer gaan winterkamperen.’ En zo gezegd, zo gedaan.   Wildkamperen met Oud & Nieuw Vanwege het Allemansrecht mag je bijna overal wildkamperen in Zweden. Aan de Nederlandse eigenaren van Tingsjö Vildmark vragen we of ze tips hebben voor ons. Het liefst willen we met Oud & Nieuw op een berg staan, ver weg van de rest van de wereld, maar wel met een mooi uitzicht. Marry informeert ons over een wandeling op ongeveer een uurtje rijden van waar we overnachten en geeft ons wandelkaarten mee ter oriëntatie. ‘s Avonds smeden we bij de kachel een plan. Er ligt nauwelijks sneeuw en dus moet het geen probleem zijn om het begin van de wandeling te bereiken met de auto.   Jammer voor ons valt er tussen Kerst en Oud & Nieuw een enorm pak sneeuw en is Tyngsjö Vildmark vanwege de ijzige wegen van de buitenwereld afgesloten. ‘Maak alleen noodzakelijke uitstapjes met de auto’ wordt ons op het hart gedrukt. René, de man van Marry, adviseert ons zeker niet met de auto naar de geplande wandelroute te rijden. De weg is steil en de kans is groot dat we vast komen te staan. We moeten iets anders verzinnen.     Het alternatieve plan Hij tipt ons dat er achter het resort een heuvel ligt die we op kunnen. We moeten dan eerst om het Grundrämmen meer heenlopen en vanaf daar een onduidelijk pad loodrecht omhoog volgen. In de zomer is het pad gemarkeerd, in de winter ben je op je eigen vindingrijkheid aangewezen. David besluit vast op onderzoek uit te gaan. Hij laadt zijn Osprey rugzak vol met brandhout en gaat op pad. Een dikke twee uur later stuurt ie een whatsapp bericht dat ie op de berg staat en een aantal potentiële kampeerplekken voor de dag erna gevonden heeft. Het brandhout laat hij achter en hij daalt weer af, terug naar ons huisje.   De rugzak op en gáán De volgende dag is het tijd om de rugzakken in te pakken en op te binden. Behalve onze winterslaapzakken en matjes gaat er niet veel meer mee dan voedsel, een fles rode wijn en extra warme kleding. De sneeuwlaag die er lag is inmiddels aan gaan vriezen en zo glibberen we de weg over. Eerst een stukje rechtuit, dan langs het bevroren meer. Het zonnetje schijn en alhoewel het pas halverwege de dag is, staat ie al laag en wordt het over niet al te lange tijd alweer donker.   De klim naar onze kampeerplek Na een kleine anderhalf uur glibberen over ijzige paden beginnen we aan de klim. Volgens David stond hier gisteren een enorme lading aan smeltwater dat van de berg af stroomt, dus natte voeten zijn niet te voorkomen. Langs het pad hangt af en toe een lint aan een boom merk ik, het pad is dus redelijk gemarkeerd. Echter staat er op sommige plekken inderdaad een flinke lading ijskoud water. Eenmaal boven aangekomen is het vooral heel drassig en zompig. Een enkele keer staan we tot onze enkels in het nat, maar gelukkig weten we onze voeten grotendeels droog te houden.   Daar bovenop die berg De berg heeft geen duidelijke top, die is net als veel andere bergen in Zweden bebost. Bij een open stuk vinden we een wildstoel. Vanaf hier hebben we een mooi uitzicht over de wijde omgeving en we besluiten hier de tent op te zetten. David zoekt een vlakke plek en ik maak wat te eten voor ons klaar. Zodra de tent staat begint het meteen nog verder af te koelen. De zon is inmiddels onder en voor we het weten is het al nagenoeg donker. Tijd om het kampvuur aan te maken.     Drinkwater smelten We smelten sneeuw om drinkwater van te maken en openen een fles rode wijn. We proosten op het goede leven, terwijl we onze voeten warmen aan het kampvuur. Nadat we ons avondeten op hebben en de wijn op is, besluiten we de tent in te kruipen. Het brandhout is inmiddels vergaan tot een smeulende bende en we zijn door en door koud aan het worden. Zie het vannacht nog maar eens warm te krijgen …   Happy New Year Van goed slapen komt het niet echt. We liggen al om 20:00u in de tent, maar de wind giert en warm krijgen we het niet. We staan op een laag sneeuw en de kou dringt door de matjes en de slaapzakken heen. Dan moet ik plassen. Niet één keer, maar drie keer binnen twee uur. Met de bips in de sneeuw krijg ik het ook bepaald niet warm, maar ophouden is natuurlijk ook geen optie.   Ondanks dat we voor ons gevoel ver van de bewoonde wereld zijn, worden we om klokslag 0:00 uur gewekt door het vuurwerk uit de omgeving. We wensen elkaar een gelukkig nieuwjaar, geven elkaar een kus en een knuffel en proberen weer verder te slapen. Zin om opnieuw de tent uit te gaan en het vuurwerk te bekijken hebben we geen van beide.     Plof … plof … plof … David heeft me één ding laten beloven: ik mag hem ‘s nachts niet in paniek wakker maken als ik een dier naast de tent hoor. Gezien onze vorige ervaring eerder dat jaar met de beer in Vålådalen ben ik me nog bewuster geworden van het wild dat hier in Zweden leeft en Marry maakte als grapje nog de opmerking ‘het zou me met de warme periode die we achter de rug hebben niks verbazen als de beren nog niet in hun winterslaap zijn’ …   Ik lig in een soort van halfslaap als ik wat hoor naast de tent. Een plof. En nog een plof. En nog eentje. Eerder die avond hebben we dit geluid al verderop gehoord en het is, naar we vermoeden, een eland die zijn enorme hoeven in de sneeuw zet. Nu klinkt het geluid echter pal naast de tent. Mijn hart begint te kloppen en mijn gedachten maken acuut overuren. Zou de eland ons ruiken? Horen? Opmerken? Wat als ie per ongeluk op één van de scheerlijnen gaat staan? Of erger nog: op mijn hoofd?   Ik maan mezelf tot rust en probeer mezelf niet gek te maken. Ik draag me nog maar eens van mijn linkerzij naar mijn rechterzij. Trek mijn muts nog maar eens verder over mijn hoofd. Knijp mn benen nog maar weer harder samen omdat ik (hoe dan?) alwéér moet plassen.   De volgende ochtend De volgende ochtend zijn we, uiteraard, alweer vroeg wakker. Maar we zijn lui en blijven nog lekker lang liggen. We praten over de eland die we ‘s nachts hebben gehoord en ik ben trots dat ik niet in paniek ben geraakt. Echt warm hebben we het nooit gekregen maar de tent uit willen we nog niet. Uiteindelijk besluiten we het kamp op te breken. We zetten een bak koffie, smelten wat drinkwater en pakken te boel in. De afdaling gaat eens zo snel als de klim. Vanochtend heb ik mijn micro-spikes onder gebonden en dat loopt een stuk comfortabeler over het gladde ijs. Enkele uren later komen we terug bij Tyngsjö Vildmark, een bijzondere ervaring rijker.   Winterkamperen in Zweden Winterkamperen in Zweden is een bijzondere ervaring die ik elke kampeerliefhebber kan aanraden. Realiseer je echter wel dat het zonder winter-uitrustig echt niet te doen is. Zelfs met mijn winterslaapzak van Mammut kreeg ik het nieteens echt warm. Zorg daarnaast voor voldoende eten en drinken, warme kleding en droge sokken. Laat altijd iemand van je plannen weten én ook wanneer je verwacht weer terug te zijn. Meer over wildkamperen in Zweden lees je in dit artikel.  

0 reacties
mooiste plekken in zweden

De 10 mooiste plekken in Zweden die je gezien moet hebben!

Wie Zweden zegt, zegt vooral natuur. Meren, bossen, rode huisjes en eindeloze landschappen. In 2007 bezocht ik Zweden voor het eerst, ik ging toen op een stedentrip naar Stockholm. Inmiddels zijn we 13 jaar verder. Ik ben smoorverliefd op Zweden en reisde ik er maar lieft 10 keer naartoe. We denken er zelfs over om er een huisje te kopen. Ver weg van de drukte hier in Nederland en de hectiek van alledag. De afgelopen jaren reden we regelmatig met de auto naar Zweden via de brug van Denemarken naar Zweden. Soms in de winter, maar meestal in de zomer. In dit artikel deel ik de mooiste plekken in Zweden met je, van zuid naar noord. Laat je inspireren en wie weet zien we elkaar ooit in Zweden!     Table of Contents | Inhoudsopgave De eilandjes voor de kust van GöteborgSmålandHet VänermeerStockholmFulufjället Nationaal ParkSonfjället Nationaal ParkVålådalen NatuurreservaatTärnaby en HemavanSarek Nationaal ParkHet gebied rondom de Poolcirkel bij JokkmokkConclusie en disclaimer De eilandjes voor de kust van Göteborg Tijdens mijn stedentrip in Göteborg tijdens het Paasweekend van 2017 ging ik samen op pad met een Zweedse vriendin die hier woont. Ze nam me mee naar het eilandje Styrsö, gelegen in de zuidelijke deel van de Göteborg archipel. We maakten hier een wandeling naar Stora Rös, het hoogste punt van het eiland en genoten van een warme chocolademelk in één van de café’s. In de zomer is het een heerlijke plek om te wandelen, te zwemmen of aan te leggen met je boot of je kano.     Småland Op korte rijafstand van Nederland vind je de regio Småland. Dit is Zweden zoals je Zweden op televisie ziet. Rode huisjes met witte luiken, oneindige bossen en talloze spiegelgladde meren. In Småland kun je heerlijk verdwalen op de eindeloze wandelpaden, gaan kanoën en wildkamperen op je eigen eiland, genieten van heerlijk eten en het stadje Växjö bezoeken. Småland is eigenlijk Zweden voor beginners, vind je het hier leuk, dan ga je van de rest van Zweden ongetwijfeld ook genieten!     Het Vänermeer Een gebied dat ik pas onlangs leerde kennen was dat rondom het het Vänermeer. Met een oppervlakte van ruim 5.000 vierkante kilometer is dit het grootste meer van Zweden. Wij brachten hier wat tijd door in de buurt van Trolhättan en Vänersborg, vanuit Nederland prima te doen in één dag rijden via de brug tussen Denemarken en Zweden. Naast het Vänermeer liggen de Halleberg en de Huneberg, een natuurgebied waar je ‘s avonds laat grote kans maakt om elanden te zien. Soms zelfs pal naast de auto, zoals de foto hieronder bewijst …     Stockholm Alhoewel druk vind ik Stockholm nog immer een geweldige stad. Groots, modern, charmant en lieflijk tegelijk. Ik bezocht Stockholm meermaals, zowel in de zomer als in de winter. In de zomer kun je heerlijk struinen door de smalle straatjes van Gamla Stan en genieten van de lange dagen en vele terrasjes. Het is er dan vaak wel enorm druk. Leuker is het om Stockholm in de winter te bezoeken, dan is het veel rustiger. Ook dan is de oude binnenstad leuk, maar deze periode leent zich ook prima om één van de vele musea te bezoeken (bijvoorbeeld het Vasa Museum of het Abba Museum) of een winterse wandeling door Djurgården te maken.   Lees ook mijn blog met leukste steden in Zweden     Fulufjället Nationaal Park Mijn favoriete deel van Zweden begint eigenlijk pas verder noordwaarts, daar waar de bergen zijn. Eén van de mooiste nationale parken die je eenvoudig kunt bezoeken is Fulufjället Nationaal Park. Met de hoogste waterval van Zweden én de oudste boom ter wereld is Fulufjället een heuse trekpleister voor de reizigers die de provincie Dalarna bezoeken. Lees al onze tips voor Fulufjället Nationaal Park hier.     Sonfjället Nationaal Park Een stuk ontoegankelijker en daardoor ook aanzienlijk rustiger is het Sonfjället Nationaal Park. Deze berg staat erom bekend dat het één van de beste plekken is om beren te zien in Zweden zonder dat ze gelokt worden met voedsel. Sonfjället ligt ook in Dalarna maar krijgt veel minder bezoekers van Fulufjället omdat het kleiner is en er nauwelijks toeristische voorzieningen zijn. Wij zagen een beer, heel veel rendieren en enkele elanden tijdens onze wild safari, hier lees je er alles over.     Vålådalen Natuurreservaat Nog een stukje verder noordwaarts, helemaal aan het einde van de weg richting Noorwegen, vind je het Vålådalen Natuurreservaat. Nog maar weinig Nederlanders kennen dit gebied en dat is mooi, want je komt er dus lekker weinig landgenoten tegen. Wij maakten hier een vier-daagse trektocht en kwamen nagenoeg alleen maar Zweden tegen die hier op pad waren. Mocht je geen trekking willen maken, dan zijn er diverse korte wandelingen die je hier kunt maken om toch van de prachtige natuur te kunnen genieten.     Tärnaby en Hemavan De plaatsen Tärnaby en Hemavan zijn geliefde plekken bij de Zweden zelf om hun zomervakantie door te brengen. Deze dorpjes in Zweeds Lapland liggen op de grens met Noorwegen, ter hoogte van Mo i Rana. In de zomer kom je hier om te vissen en te wandelen, in de winter om te skiën. De beroemde Kungsleden Trail eindigt hier en de wandelaars kunnen hier hun hart ophalen op de talloze prachtige wandelpaden. Voor een goede indruk van de omgeving, check de video van de Kungsleden trek die we maakten:     Sarek Nationaal Park Eén van de mooiste wildernisgebieden in Zweden is Sarek Nationaal Park. Dit natuurpark is slechts te voet of per boot bereikbaar en je vindt er vervlochten rivieren, gletsjers, hoge bergen en veel wild. Wij bezochten Sarek Nationaal Park tijdens het tweede deel van onze Kungsleden wandeltocht en maakten een uitstapje naar de Skierfe Klippan, een bekend uitzichtpunt in Zweden. Vanaf hier heb je een prachtig uitzicht over de wildernis en ruigheid van het gebied. Let op: om hier te komen, moet je minstens twee dagen lopen (en weer terug), het is dus geen tocht voor watjes!     Het gebied rondom de Poolcirkel bij Jokkmokk En de laatste op deze lijst met mooiste plekken in Zweden is het Poolcirkel gebied rondom Jokkmokk. Alhoewel het natuurlijk slechts een denkbeeldige lijn is, is het toch bijzonder om de Poolcirkel over te steken. Voor ons al helemaal omdat we zo’n ontzettend warm weer hadden, dat we in korte broek en op teenslippers liepen. Waneer je via de E45 naar Lapland rijdt, passeer je de Poolcirkel bij het plaatsje Jokkmokk. Het dorpje zelf stelt weinig voor, maar de omgeving is prachtig. Wij kampeerden aan op een schiereilandje aan het water bij Camping Skabram, dat gerund wordt door Nederlanders. Hier hebben we heerlijk genoten van de schoonheid van dit gebied, de rust, we heben gevist, boeken gelezen en genoten van de Midzomernachtszon.     Conclusie en disclaimer Hopelijk vond je dit artikel met mooiste plekjes in Zweden leuk om te lezen. We zijn natuurlijk niet overal geweest, maar ik denk dat we je een mooi beeld van één van onze favoriete vakantiebestemmingen hebben gegeven. Mocht je nog tips hebben voor ons volgende bezoek aan Zweden, laat ze dan zeker achter in de comments.   In dit artikel staan affiliate links. Mocht je via een dergelijke link een aankoop doen dan ontvangen wij mogelijk en uiteraard zonder kosten voor jou een bescheiden commissie.  

0 reacties

De leukste steden in Zweden: onze tips!

Hé dat rijmt, de leukste steden in Zweden! Alhoewel ik zelf meer van de natuur ben, vind ik het tijdens mijn Zweden reizen ook niet verkeerd om een stad te bezoeken. Zo bezocht ik Stockholm maar liefst vier keer voor een stedentrip (wat een heerlijke plek) en ben ik ook eens naar Göteburg gegaan aan de westkust van Zweden voor een stedentrip. De andere steden die ik noem, bezocht ik tijdens mijn natuurreizen als onderdeel van de reis. Persoonlijk vind ik noordelijke steden altijd erg fijn om te verkennen. De sfeer is over het algemeen relaxt, ik houd van de fijne winkels en de bijzondere architectuur die zo kenmerkend zijn voor Scandinavië. Daarnaast plof ik met regelmaat natuurlijk op een terrasje neer of bezoek ik een café voor een fika: een koffie met wat lekkers erbij. Ook deel ik voor elke stad een urban outdoor tip, oftewel iets actiefs dat je in of rondom de stad in de natuur kunt doen. Veel leesplezier met dit artikel over de leukste steden in Zweden! Lees ook: de mooiste plekken in Zweden én een artikel van Miss Scandinavië over de meeste verrassende Scandinavische Stedentrips.   Table of Contents | Inhoudsopgave StockholmGöteborgLinköpingVäxjöTrolhättanDeze stad kun je beter overslaan…Conclusie en disclaimer van de leukste steden in Zweden Stockholm Met stip op één staat natuurlijk Stockholm. Deze miljoenenstad is erg toeristisch dus mijn tip is hier om er in de winter naartoe te gaan, dan is het een stuk rustiger. Bezienswaardigheden zijn uiteraard het drukke Gamla Stan, de overheidsgebouwen, het Vasamuseum en het schiereiland Djurgården. Abba fans kunnen terecht in het Abba museum, voor kinderen is Skansen erg leuk. Er zijn ook talloze gratis dingen om te doen en de beste fika’s in town hebben ze bij Chokladkoppen in Gamla Stan, een klein en knus koffiehuis. De witte chocolade cheesecake is een echte aanrader! Urban outdoor tip: ga in de winter schaatsen in Stockholm met ICE Guide Boek hier je vliegticket naar Stockholm Zoek hier een accommodatie in Stockholm   Göteborg Göteborg is een stuk kleiner dan Stockholm en dus een stuk minder druk, wat het voor mij een perfecte bestemming voor een stedentrip in Zweden maakt. Het compacte centrum heb je binnen een dag gezien zodat je ook wat tijd kunt doorbrengen in de parken rondom de stad of bijvoorbeeld de eilanden voor de kust. Ook is het een aanrader om langs de haven te wandelen. Voor een goede fika ga je naar Kafferosten aan de Linnegatan. Mijn uitgebreide artikel over mijn stedentrip Göteborg vind je hier. Urban outdoor tip: bezoek het eilandje Styrsö per veerboot Boek hier je vliegticket naar Göteborg Zoek hier een accommodatie in Göteborg   Linköping Naast de grote steden Stockholm en Göteborg zijn er ook een aantal kleine maar fijne steden die een bezoek meer dan waard zijn. Eén daarvan is Linköping, wat rechtstreeks te bereiken is met KLM vanaf Amsterdam. Je landt op Saab Airport en ben snel in de stad. Aanraders om te bezoeken zijn het openluchtmuseum Gamla-Linköping, de oude kathedraal en het Flygvapenmuseum (vliegtuigmuseum). Vanuit Linköping sta je ook binnen no-time in middenin de Zweedse natuur, ik combineerde Linköping met een bezoek aan Östergotland, waar ik in de Zweedse wildernis kampeerde. Urban outdoor tip: ga wildkamperen aan de Östergotlandleden Boek hier je vliegticket naar Linköping Zoek hier een accommodatie in Linköping   Växjö Een stad die een beetje aan Linköping doet denken is Växjö, de belangrijkste stad in Småland. Dit is het geboortedorp van Ikea en vanwege de vele parken en natuurrijke omgeving, wordt Växjö ook wel de groenste stad van Europa genoemd. Het Linneauspark en de kathedraal zijn de belangrijkste bezienswaardigheden in de stad. Een fika haal je bbij Kafé de Luxe. Vanuit Växjö sta je trouwens zo in de natuur, je leest er alles over in dit artikel. Urban outdoor tip: huur een kano en ga op pad op één van de vele meren rondom de stad Boek hier je vliegticket naar Växjö Zoek hier een accommodatie in Växjö   Trolhättan Heb jij al eens van Trolhättan gehoord? Ik ook nog niet, tot ik hier twee jaar geleden voor het eerst kwam om te kamperen aan het Vänermeer, één van de grootste meren van Zweden. De bijnaam van Trolhättan is ‘Trollywood’ omdat er hier diverse filmstudio’s zijn. Het Hilversum van Nederland, zeg maar. Het is een echte indrustriestad want Saab komt hier vandaan. Bekijk de sluizen en maak een uitstapje per auto naar de Halleberg en de Huneberg, waar je met een beetje geluk zomaar een eland naast de auto treft. Urban outdoor tip: ga wandelen op de Halleberg en geniet van prachtige uitzichten over het Vänermeer Zoek hier een accommodatie in Trolhättan   Deze stad kun je beter overslaan… Alhoewel ik Kiruna niet bepaald leuk vond, wilde ik hem toch even genoemd hebben. Het is de noordelijkste stad van Zweden en dé plek om naartoe te vliegen wanneer je het noordelijke deel van Zweeds Lapland wilt bezoeken. Door de mijnbouw in de buurt van de stad, is een deel van de bebouwing verplaatst en verderop opnieuw opgebouwd, heel bizar om te zien en te merken. Wij hebben Kiruna na één overnachting achter ons gelaten. We waren hier op een zaterdagavond en het was super rustig op straat en er was niks te doen. Sla Kiruna dus lekker over, beter ga je gewoon meteen lekker de natuur in hier! De stad zelf is kort gezegd vrij troosteloos. Urban outdoor tip: ga (een deel van de) Kungsleden lopen Zoek hier een accommodatie in Kiruna   Conclusie en disclaimer van de leukste steden in Zweden Hopelijk vond je dit artikel met leukste en mooiste steden in Zweden nuttig en heb ik je weer van een flinke portie noordelijke reisinformatie voorzien. Mocht je nog vragen hebben, laat ze dan achter in de comments. Meer lezen over Zweden? Ga dan naar mijn Zweden pagina voor talloze tips en reisverslagen. In dit artikel staan affiliate links. Mocht je via een dergelijke link een aankoop doen, dan ontvangen wij mogelijk en zonder extra kosten voor jou een bescheiden commissie.

2 comments
Kungsleden trektocht

Kungsleden trektocht: van Kvikkjokk naar Saltoluokta

In de zomer van 2018 liep ik twee secties van de Kungsleden trektocht: van Ammarnäs naar Hemavan en van Kvikkjokk naar Saltoluokta. Deze laatste is één van de minst belopen secties, maar zeker niet een van de minst mooie. Vanwege de diverse meren die je per boot oversteekt is een en ander iets gecompliceerder dan de andere secties. Daarom vertel ik je er in dit artikel alles over zodat je goed voorbereid op reis gaat. Veel leesplezier! Table of Contents | Inhoudsopgave Over de Kungsleden trektochtAankomst in Kvikkjokk en hike naar PårteVan Pårte naar AktseBoot over LaitaureWandeling naar Skierfe in Sarek Nationaal ParkVan Skierfe naar SitojaureDoor naar het wonderschone SaltoluoktaWat je moet weten over deze sectie van de Kungsleden trektochtConclusie en disclaimer Over de Kungsleden trektocht De Kungsleden Trail (het ‘Koningspad’) is de populairste meerdaagse hike van Zweden. De ruim 400 kilometer tellende trek begint in Abisko boven de Poolcirkel en loopt zuidwaarts naar het bergdorp Hemavan. Je kunt hem grofweg in vijf secties opdelen:   1. Abisko – Nikkaluokta 2. Nikkaluokta – Vakkotavare 3. Saltoluokta – Kvikjokk 4. Kvikkjokk – Ammarnäs 5. Ammarnäs – Hemavan   Er zijn mensen die de trail in één keer doen, maar je kunt hem ook prima in aparte secties lopen. Tijdens onze road- en hikingtrip in Scandinavië liepen wij twee delen van de Kungsleden. Komende zomer ga ik nog een sectie lopen. Dit artikel gaat over de sectie van Kvikkjokk naar Saltoluokta, wij liepen hem namelijk andersom. Mocht je deze sectie willen gaan doen, dan kan ik je deze volgorde ook van harte aanbevelen. Het eerste deel van de hike bij Kvikkjokk is namelijk landschappelijk gezien het minst interessant. Oftewel je bewaart het mooiste tot het laatst!   De Kungsleden trektocht is geen ultiem zware trail, maar je bent wel sterk afhankelijk van de plaatselijke omstandigheden en het weer. Wij liepen beide secties in een van de warmste zomers die Zweden ooit gekend heeft waardoor er op de volledige trail een verbod voor vuur en (gas)branders gold. Er zijn echter ook verhalen van hikers die in de zomer in een sneeuwstorm terecht komen. Wees dus voorbereid op alle soorten weersomstandigheden!   Aan het einde van het artikel geef ik je nog uitgebreide tips over het vervoer, de berghutten die je onderweg vindt, de boottochten en meer.     Aankomst in Kvikkjokk en hike naar Pårte Het is wederom een warme dag als we op de bus van Jokkmokk naar Kvikjokk stappen. We hebben overnachten in Hotel Jokkmokk en doen ons tegoed aan een uitgebreid ontbijt. Na het ontbijt lopen we in ongeveer een kwartiertje naar het busstation voor de rit naar Kvikkjokk, die een uurtje duurt. Het eerste deel van de route is vlak, maar niet veel later wordt het landschap heuvelachtiger.   Kvikkjokk is een van de oudste nederzettingen in Zweeds-Lapland en wordt omgeven door een rijke fauna, Sámi cultuur en oude overblijfselen van de Vikingen. Helaas hebben we weinig tijd om hier lang rond te kijken, want er staat nog een flinke wandeltocht op het programma voor vandaag.   Na een korte stop bij het Fjällstation waar we tevens wat laatste inkopen doen en een wandelkaart kopen, beginnen we aan onze tweede hike over de Kungsleden. Het eerste deel van de wandeltocht voert door een eeuwenoud bos en de muggen zijn werkelijk overal. We houden het tempo er flink in om de muggen maar zo veel mogelijk achter ons te laten.   Ongeveer twee uur na ons vertrek uit Kvikkjokk komen we aan bij de eerste meertjes. Inmiddels heeft een broeierige lucht zich meester gemaakt van de wijde omgeving en horen we het rommelen in de verte. Eenmaal aan de oever van het water, is het pad stenig en oneven. Het is klauteren en snel lopen, want we willen het onweer koste wat het kost voorblijven gezien onze ervaringen op de sectie van Ammarnäs naar Hemavan.   Tegen het einde van de middag komen we aan bij de Pårte hut, waar we begroet worden door een vriendelijke huttenwacht. We vragen haar of er verderop mooie kampeerplekken zijn maar ze zegt dat er na de hut vooral heel veel bos en moerassen zijn. Omdat de hut prachtig aan het meer licht, besluiten we tegen betaling de tent hier op te zetten. En dat is maar goed ook, want net nadat we een duik in het meer hebben genomen, barst het onweer in volle hevigheid los. Een onrustige nacht volgt.   Tip: deze hut accepteert alleen cash. Hierdoor kwamen we in de problemen op de rest van de tocht. Meer daarover lees je verderop!     Van Pårte naar Aktse De volgende dag staat er een lange tocht op de planning, de route geeft namelijk 24 kilometer aan. Omdat we kamperen zijn we uiteraard vrij om zelf een route te kiezen en eerlijk gezegd hebben we niet zo veel zin om nog een nacht bij een hut te staan. We besluiten dus om ergens voor Aktse een overnachtingsplek te zoeken.   Het is opnieuw een warme en broeierige dag en het eerste deel van de wandeling gaat inderdaad door het bos en door moerassen. Het pad is stenig en vol uitdagingen. Omdat ik afgelopen nacht slecht heb geslapen en de muggen me om de oren vliegen, lijkt het allemaal langzamer te gaan dan gepland. Na een steile klim komen we boven de boomgrens uit en lopen we gelukkig in de wind. De muggen zijn verleden tijd, voorlopig althans.   De tocht over de bergkam is werkelijk prachtig. We hebben een weids panorama en genieten intens van dit prachtige landschap. Op de kaart zien we dat we vanaf de bergkam weer afdalen het bos in, voor we bij de oevers van het Laitaure meer aankomen. Wat volgt is een pad door de bossen en bovenal: door moerassen. De planken zijn op veel plekken verrot waardoor het soms flink uitkijken is, maar met behulp van mijn wandelstokken blijf ik overeind. Na een kilometer of 20 besluiten we dat het mooi is geweest en zetten we de tent op.     Boot over Laitaure We weten dat het mooiste deel van deze trek nog voor ons ligt en besluiten daarom vroeg op te staan en te vertrekken. Ongeveer een uur na ons vertrek vanaf de kampeerplek aan de rivier, komen we bij de oevers van het Laitaure meer aan.   Deze sectie van de Kungsleden kenmerkt zich door oversteken over het meer die je moet doen. Omdat we bij impuls de eerste nacht een deel van onze cash hebben opgebruikt, blijken we niet genoeg geld te hebben om de twee overtochten die volgen per boot te kunnen betalen. En dus zit er niks anders op dan roeien.   De oversteek over Laitaure is ongeveer 4 kilometer en duurt een uur. Er liggen normaliter roeiboten aan elke zijde die je kunt gebruiken, op de voorwaarde dat er altijd minimaal 1 roeiboot aan elke kant ligt. Als wij aankomen, ligt er maar eentje. Oftewel, er moet drie keer geroeid worden. Eén keer naar de overkant om een boot op te halen, één keer om terug te gaan en mij op te halen met de tweede boot, de derde keer gezamenlijk in de roeiboot. David besluit dit wel een mooie uitdaging te vinden. Hij neemt een fles water mee, wat snacks en gaat op pad.   Tijdens het eerste deel van de overtocht heb ik hem nog in het vizier, maar na een half uur is hij uit zicht verdwenen en kan ik alleen maar hopen dat alles goed gaat. Inmiddels is er een andere dame aangekomen die me gezelschap houdt. Ze wil eigenlijk op de motorboot wachten (uitleg, tijden en tarieven vind je hier) maar ze kan wat mij betreft gewoon mee met de roeiboot, mits er plek is.   Een uur later zie ik in de verte twee roeiboten aankomen: David heeft gezelschap van een hiker die van de andere kant vandaan komt. Niet veel later staan ze op de kant, binden ze één boot vast en gebruiken we de andere roeiboot om Laitaure over te steken.   De oversteek is prachtig. Links van ons doemen de bergen van het onherbergzame Sarek Nationaal Park voor ons op: een plek die tot de verbeelding spreekt omdat dit gebied slechts te voet of per boot bereikbaar is. Het is één van de grootste wildernisgebieden van Zweden en er komen maar weinig bezoekers.     Wandeling naar Skierfe in Sarek Nationaal Park Vanaf de oever is het nog een stukje lopen naar de Aktse Hut. Hier hebben ze een shop en kunnen we pinnen, oftewel nieuwe muggenspray kopen en wat biertjes voor vanavond. We hebben namelijk besloten om te overnachten in Sarek Nationaal Park en de trail dus even achter ons te laten. Van de jongen in de andere roeiboot kregen we de tip om richting Skierfe te lopen, een uitzichtpunt in Sarek Nationaal Park. Dat klinkt wel tof en aangezien we toch geen haast hebben, besluiten we een kleine detour te maken.   Het eerste uur na de hut is steil omhoog. Vanwege de warmte zijn we niet heel snel, maar dat deert niet. Bovenaan de berg moeten we linksaf richting Skierfe en hiermee verlaten we voor nu even de Kungsleden trek. Op onze kaart zien we dat er verderop een aantal meertjes liggen waar we de tent willen opzetten.   Het eerste deel van de trail naar Skierfe gaat door lage begroeiing en een flink drassig gebied. De wandelaar uit de roeiboot heeft ons geadviseerd om zo veel mogelijk bergop aan de houden om het moeras zo goed mogelijk te omzeilen, maar dat blijkt lastig. We staan in de drek en ik moet me letterlijk van boomwortel naar boomwortel manoeuvreren om te zorgen dat ik het moeras niet in zak.   Eenmaal voorbij het moeras wordt het pad eenvoudiger en steniger. Een dik uur later heeft er zich boven ons opnieuw een dik wolkendek samengepakt en lijkt het elk moment te kunnen gaan losbarsten.Skierfe is een beroemd uitzichtpunt in Sarek Nationaal Park en een bergpunt die je kunt beklimmen. We besluiten de tent op ongeveer een uur voor Skierfe op te zetten in de hoop dat het morgenochtend opklaart en we dan een fabelachtig uitzicht hebben. We zetten de tent op met uitzicht op de gletsjers die Sarek National Park bedekken en net als we de tent in zijn gekropen, barst de regen in volle hevigheid los.     Van Skierfe naar Sitojaure We moeten op tijd op want vandaag willen we echt de boot niet missen. Er staat namelijk weer een overtocht gepland, alleen hebben we ons laten vertellen dat je deze overtocht niet echt makkelijk met een roeiboot kunt maken. Hij is namelijk drie keer zo lang dan de vorige en vanwege ondiep water komen er regelmatig wandelaars vast te zitten. De boottocht wordt uitgevoerd door een Sámi familie en gaat alleen ‘op bestelling’ …   Helaas is het weer ons, voor het eerst op deze trektocht, niet echt goed gezind want we worden wakker in een enorm wolkendek. De beklimming van Skierfe moeten we helaas aan ons voorbij laten gaan dus. Jammer maar we komen hier vast nog wel eens in de toekomst.   Nadat we alle spullen en de tent hebben ingepakt lopen we terug naar de Kungsleden. Hier aangekomen pakken we de trail weer op en lopen we nog wat verder omhoog het plateau op. Hier zouden we ergens een bordje tegen moeten komen met de opmerking dat we hier mobiel bereik hebben en dus kunnen bellen dat we de boot hebben. En inderdaad, halverwege het plateau staat een bord dat we contact kunnen opnemen met Lars Blind. We bellen en boeken voor de enige afvaart van die middag. Zonder reservering komt ie niet …   Snel zet ik mijn telefoon weer uit want zin om bereikbaar te zijn heb ik verder niet. Omdat we een beetje het gevoel hebben tegen de klok in te lopen, zijn we wat onrustig. Daarnaast is het donker weer, waait het loeihard en zorgt de bewolking ervoor…

0 reacties
Vålådalen Natuurreservaat

Op avontuur in het Vålådalen Natuurreservaat in Zweden

Terwijl de regendruppels tegen de ramen slaan en de wind om het huisje giert, pakken we onze telefoons er nog maar eens bij. Regen, regen en nog meer regen. Het is augustus 2019 en we zijn in Noorwegen, waar we een huisje in het Åkrafjord hebben gehuurd. Op één dag na hebben we tot nu toe alleen maar regen gehad en de komende dagen lijkt het niet veel beter te worden. We kijken elkaar aan en weten dat in Noorwegen blijven geen optie is. De volgende dag laden we de spullen in Rudolph de Volvo en stappen we in de auto, op naar ons geliefde Zweden. David kent nog een mooie plek waar we mogelijk een meerdaagse trektocht kunnen lopen. Twee dagen later staan we in de bergen, we zijn aangekomen in het Vålådalen Natuurreservaat.   Table of Contents | Inhoudsopgave Over het Vålådalen NatuurreservaatEen trektocht van vier dagen in VålådalenDag 1: van Vålådalen naar Stendalsstugan (13 km)Dag 2: van Stendalsstugan naar Vålåstugan (13 km)Dag 3: van Vålåstugan naar Lunndörrstugan (16 km)Dag 4: beklimming van de berg SaantaDag 5: terug naar de auto (14 km)Handige tips voor de trektocht in VålådalenConclusie en disclaimer Over het Vålådalen Natuurreservaat Het Vålådalen Natuurreservaat ligt op de grens met Noorwegen, in het zuidelijk deel van de bergen bij Åre, ten hoogte van het Noorse Trondheim. Het gebied staat op de lijst om uitgeroepen te worden tot nationaal park, maar momenteel is het nog een natuurreservaat. De hoogste top is de Ottfjallstoppen, deze meet 1.266 meter.   In de zomer is het een populair gebied onder wandelaars, in de winter is het een ski- en wintersport gebied. In de buurt van het dorp Vålådalen zijn enkele skiliften. Bij buitenlandse bezoekers is Vålådalen nog relatief onbekend, je zult er dan ook voornamelijk Zweden en Noren tegenkomen.   Bij het dorp Vålådalen eindigt ook de weg, vanaf hier kun je niet verder. Langs deze weg vind je een aantal prachtige wildkampeerplekken en een camping. In het dorp bevindt zich een klein informatiecentrum en het Vålådalen Fjällstation (bergstation) waar je kunt overnachten. Handig is om het vooraf te reserveren want het is een geliefde spot voor wandelaars, vissers en trailrunners.   Inkopen doe je het beste nog aan de grote weg (de E14) voordat je de afslag richting Trillevallen / Vålådalen neemt. In het Fjällstation kun je beperkt eten en drinken kopen voor je trektocht en hebben ze een restaurant dat heerlijke maaltijden serveert.   Wij maakten hier een trektocht van vier dagen. Mocht je dit niet willen, dan zijn er talloze (halve) dagwandelingen mogelijk, van heel kort naar heel lang, van eenvoudig tot zwaar. In het gratis wandelgidsje ‘Mountain Experiences in unspoilt Åre staan diverse routesuggesties. Deze is verkrijgbaar bij het infocentrum.   Een bezoek aan het Vålådalen Natuurreservaat is echt een verademing als je bijvoorbeeld eerder in Fulufjället bent geweest, waar het veel drukker is. Mocht je een trektocht willen doen, dan is dit gebied echt top of the bill als je het mij vraagt. Alhoewel de Kungsleden bijvoorbeeld ook prachtig is, kom je hier in Vålådalen veel minder mensen tegen en zijn de paden minder druk belopen. Een absolute aanrader dus!     Een trektocht van vier dagen in Vålådalen Wij maakten zoals gezegd een trektocht van vier dagen door het Vålådalen Natuurreservaat. De nacht ervoor sliepen we in het Fjällstation, de auto mochten we daar achterlaten tijdens onze trektocht. Hieronder volgt ons dag-tot-dag verslag, daaronder vind je nog een aantal tips en tricks ter voorbereiding op je avontuur! De hieronder opgegeven kilometers zijn de afstanden van hut naar hut, wij liepen vaak echter wat langer door en kampeerden voorbij de hut. Ze dienen dus ter indicatie.     Dag 1: van Vålådalen naar Stendalsstugan (13 km) We binden ze rugzakken op en lopen in de richting van het natuurreservaat. Het is bewolkt en grauw, maar dat mag de pret niet drukken want alles is beter dan de regen die we in Noorwegen hadden. We hebben alles wat we de komende vijf dagen nodig hebben op onze rug en dat is het mooiste gevoel ter wereld!   Het eerste deel van de wandeltocht voert ons door de bossen over een vlak en eenvoudig pad. Hier komen we nog redelijk wat dagwandelaars en vooral veel trailrunners tegen. En … een groep rendieren. Ze komen ons nietsvermoedend tegemoet geslenterd op de trail, maar zodra ze ons in de smiezen hebben, verdwijnen ze in de bosjes. We houden een eerste stop bij de rivier en eten wat.   Na de pauze begint het klimwerk en na ongeveer een uurtje stijgen, komen we voor het eerst boven de boomgrens uit en krijgen we een eerste indruk van de enorme grootte van het gebied waarin we ons bevinden. De boomgrens laten we achter ons en nu lopen we tussen lage begroeiing door.   Dan ineens horen we een gebrul in de bosjes voor ons. David loopt net iets voor me en draait zich om. Hij komt naar me toe gesneld en we roepen ‘dat was een beer’! We kunnen het haast niet geloven, maar ze zitten hier en dit was zeker niet het geluid van een hond of een rendier. We zijn geschrokken want volgens de dame van het bezoekerscentrum zouden we absoluut geen beren tegen komen. Na kort overleg besluiten we verder te lopen en vooral veel herrie te maken, om eventuele andere beren in het gebied op onze aanwezigheid te attenderen.   Het uitgebreide verhaal over onze ‘ontmoeting’ met de bruine beer lees je in dit artikel   De eerste stop van de trek is normaal gesproken de Stendalsstugorna, maar we voelen er weinig voor om bij een hut te staan. Ondanks dat het niet heel druk is op de track, zoeken we liever toch de ultieme stilte en ruimte op. We besluiten nog een uur verder te lopen en dan een mooie kampeerplek te zoeken bij een stroompje.   Alhoewel de eerste paar rivieren een brug hadden, blijkt al snel na de hut dat dit niet de standaard is op deze trek en dat er een aantal rivierdoorsteken in zitten. Aangezien ik niet enorm fan ben van dat soort doorsteken (mede door een bijna ongeval in IJsland enkele jaren geleden) probeer ik die waar mogelijk te vermijden, maar zodra we bij de waadplaats staan, zit er niks anders op.   Gelukkig is het water bij deze rivier niet diep en wandelen we zonder problemen naar de overkant. De volgende oversteek is heftiger en blijkt een razende waterval te zijn. David steekt als eerste over en bereikt zonder problemen de overkant. Niet veel later, maar wel met natte voeten, sta ik ook aan de overkant. We zijn inmiddels al een dikke anderhalf uur voorbij de hut en hebben weinig water gezien. Hier slaan we dus ons kamp op voor de nacht.     Dag 2: van Stendalsstugan naar Vålåstugan (13 km) De volgende ochtend staan we moe op. Er hebben de hele nacht beesten om onze tent gestaan (of althans, zo voelde het) en met de beer die we eerder tegen kwamen in gedachten, hebben we niet heel lekker geslapen. We pakken de spullen in en beginnen aan de tweede dag van onze trek richting de Vålådstugan. We klimmen nog wat verder en bereiken de eerste moerassen. Alhoewel er op veel plekken boardwalks liggen, zijn die op veel plekken haast niet begaanbaar.   Daar waar de trail gisteren overal duidelijk vindbaar was, is dat vandaag wel anders. We lopen over de fjall tegelijk op met het sneeuwscooterpad en blijken op die track terecht te zijn gekomen. Het terrein is uitdagend en we moeten even zoeken om het juiste wandelpad weer te vinden. Na een deel gestruind te hebben, zien we weer een soort van trail en vervolgen we onze weg.   Wat volgt is een afdaling de volgende vallei in. We passeren meren, zien groepjes elanden grazen en komen na een laatste pittige klim aan bij de Vålåstugan. Er zijn hier relatief veel mensen en opnieuw besluiten we verder te lopen. Op de kaart staan een aantal meertjes en we willen kijken of we daar kunnen staan met de tent. Water is schaars lijkt het op sommige plekken en alhoewel het water uit de meertjes drinkbaar zou moeten zijn, ziet het er niet overal even schoon uit.   Een uur nadat we de hut achter ons gelaten hebben, komen we bij de meertjes. Ze zien er niet heel schoon uit, maar vinden uiteindelijk een geschikte kampeerplek aan de een van de oevers. Het water is niet drinkbaar, maar we hebben nog genoeg om de nacht door te komen. Op ongeveer een half uur lopen verderop ligt de rivier waar we morgenochtend schoon en veilig drinkwater uit kunnen halen.   We zijn moe van de slechte vorige nacht en besluiten vroeg te gaan slapen, maar niet voordat we een prachtige zonsondergang gezien hebben.     Dag 3: van Vålåstugan naar Lunndörrstugan (16 km) Na een relatief zware tweede dag, heb ik er op dag drie weer zin in. Enthousiast staan we op, het is nagenoeg strak blauw en de tocht van vandaag lijkt niet al te zwaar. We beginnen met een afdaling naar de rivier, die we oversteken middels een gloednieuwe hangbrug. Na de hangbrug ontbijten we en beginnen we aan een prachtige tocht over fjalls en door dalen, steeds weer door andere landschappen. Ook lopen we voor ons gevoel kilometers lang over boardwalks die voorkomen dat we het moeras in stappen. Wel zo fijn, soms is het echter ook flink glibberen.   Onderweg plukken we bessen en eten we onze buiken vol. We hebben prachtige vergezichten en genieten intens. Na opnieuw een rivierdoorsteek vanwege een kapotte brug houden we pauze bij opnieuw een prachtige hangbrug. In de verte zien we opnieuw rendieren en alhoewel de zon inmiddels achter een dik wolkendek verdwenen is, is het landschap nog steeds wonderbaarlijk mooi.   Alhoewel de tocht van vandaag op de kaart niet lang leek, doen we er toch langer over dan gepland. Het laatste stuk naar de hut lijkt eindeloos, maar na flink bikkelen komen er aan. We willen de dag erna graag een extra dan inlassen om een top te beklimmen en hebben gehoord dat deze hut er de beste uitvalsbasis voor is. We maken een kort praatje met de huttenwachten en ze adviseren ons op een richel te gaan staan op ongeveer tien minuten lopen van de hut vandaan. Vanaf daar hebben we een prachtig uitzicht over de wijde omgeving en zou het relatief rustig moeten zijn.   En eerlijk is eerlijk, de aangegeven plek is prachtig. We zien in de verte wel wat andere mensen, maar vermoeden dat het uitzicht nergens beter wordt. En we hebben zelfs onze eigen vuurplaats. We zetten de tent op, nemen een duik in het ijskoude meer en genieten wederom van een prachtige zonsondergang.     Dag 4: beklimming van de berg Saanta Vandaag hebben we een ‘vrije dag’ ingelast, om een deel top te beklimmen of een andere tocht te lopen. We hebben namelijk geen haast en elke dag extra in de wildernis is meegenomen. We besluiten om de berg Saanta (1.150m) op te gaan, die we vanaf onze kampeerplek zien liggen. Er schijnt een soort van pad naar boven te gaan, maar niet vanaf de kant waar wij kamperen. We zijn dus op onze eigen creativiteit aangewezen.   De dag begint zwaar bewolkt en regenachtig, maar in de middag klaar het op. Achter de richel waar we kamperen liggen enorme moerassen dus volgen we eerst het pad de vallei in, maar moeten op een gegeven moment toch een eigen weg zoeken, om te voorkomen dat we teveel afdalen. Als we eenmaal wat hoger staan, verandert het landschap in een keienbodem die bedekt is met mossen. Oftewel, je moet enorm goed opletten waar je je voet plaatst omdat je anders zomaar weg kan zakken tussen de immense keien die hier liggen.   We stijgen langzaam maar zeker terwijl er zich boven ons een donker wolkendek samenpakt. We plaatsen onderweg een enkele…

0 reacties
Kiruna winterjas Fjallraven mannen

Getest in Zweden: de Fjällräven Kiruna winterjas voor mannen

Onlangs waren we op een winterse trip in Zweden. Oftewel, het thuisland van het merk met de poolvos. Zoals inmiddels bekend is, zijn wij beiden fan van Zweden. En dan met name van de uitgestrekte, ruige natuur in het noorden van het land.   In combinatie met het Allemansrecht (wildkamperen) laat Zweden mijn hikershart al vele jaren sneller kloppen. De aanzienlijke kans op groot wild, de geringe kans op mensen en natuurlijk het feit dat je boven de driehoek Malmø – Goteborg – Stockholm overal medemensen in outdoor kleding tegenkomt, makes it feel like home!   – Dit artikel werd geschreven door David –     Waarom ik al jaren fan ben van Fjällräven Nu zijn er een aantal Zweedse merken die uitblinken in outdoorkleding, Fjällräven is er één van en staat steevast op nummer 1 of 2 in mijn persoonlijke top 5 als het gaat om duurzame kleding voor buiten. De Fjällräven kleding mag wat kosten, maar wat nou als ik je zeg dat het op 5 jarenbasis een schijntje is ten opzichte van minder slijtvaste outdoor gear?   Ter illustratie: ik heb op mijn 18e een Fjällräven driedelige afritsbroek gekocht en ook al zijn de pijpen inmiddels versleten, afgeritst als korte broek gebruik ik hem nog steeds. Al meer dan 21 jaar dus!! En eerlijk is eerlijk, ik ben er niet heel lief voor geweest. Sterker nog, tijdens een trektocht leef ik letterlijk dagen in die broek, want ja gewicht telt. Je snapt al dat Fjällräven vanaf dat moment niet meer stuk kon bij mij. Het is niet zo dat ik in de tussentijd niks anders heb geprobeerd maar als je trouwe reisgezel nooit stuk gaat en vele andere broeken overleeft dan schept dat een band, een band van vertrouwen in dit oerdegelijke, slijtvaste outdoor materiaal.   De Fjällräven Kiruna winterjas voor mannen Toen ik gevraagd werd of ik een Fjällräven winterjas voor mannen wilde testen was dan ook mijn antwoord volmondig ja! Ik heb nooit een jas van Fjallraven gehad dus meteen maar de site op en dan kom ik bij de eerst volgende vraag, wat wordt de bestemming van deze jas, wat is het doel?   Het doel was simpel, ik zou in de winter van 2019/ 2020 een aantal weken in Zweden bivakkeren, 11 dagen in het zuiden en 15 dagen in het midden.   Mijn belangrijkste eis was dat hij warm moet zijn en blijven bij een uur of langer stilstaan in de kou (tot -16C ongeveer). Mijn overige eisen waren dat de jas voorzien moet zijn van een goede, warme capuchon. De functie van een capuchon in de winter is van groot belang het houdt je gezicht voor een deel uit de sneeuw en hagel. Dus warm en comfortabel zijn sowieso een must, maar goed afsluitbaar is net zo belangrijk.   Als laatste twee eisen had ik licht van gewicht en ruime opbergzakken. De eerste omdat ik het in deze tijd onnodig vind om met zware jassen te slepen in de winter terwijl je ook nog eens door de sneeuw aan het ploegen bent. En ruime opbergzakken om tijdens een daghike toch het broodnodige mee te kunnen nemen. Oh ja en natuurlijk duurzaam, in de zin van, slijtvast. Ik ben namelijk niet overdreven voorzichtig als ik buiten bezig ben. Wanneer ik een dier spot wil ik plat op mijn buik ergens door heen kunnen kruipen zonder me zorgen te maken over eventuele scheuren in mijn ‘nieuwe’ jas.   Na een middagje speuren en afwegen kwam ik uit op de Fjallraven Kiruna padded jacket. Ik heb ermee staan vissen in de beekjes en riviertjes in het zuiden van Zweden en het niet koud gekregen. Tevens ben ik er met rugzak en al door de sneeuw bergen mee op gewandeld en ik mag wel zeggen, wow! Dank je wel Fjällräven, wat een jas zeg!   Met zijn 880 gram is deze jas werkelijk waar hartstikke licht en toch waterafstotend en slijtvast. We hebben qua (winter-) weertypen alles wel zo’n beetje gehad maar de jas gaf geen krimp. Hij voldeed aan alle eisen, met ook nog eens het voordeel dat het synthetische vulmateriaal dat Fjallraven G-Loft Supreme noemt geweldig isoleert!     Wildkamperen in Zweden Na een fikse beklimming en dus ook flinke transpiratie stonden we op de plaats waar we zouden gaan wildkamperen, met oud en nieuw om precies te zijn. Ik vreesde even voor flinke afkoeling van mijn lijf wanneer het zweet de omgevingstemperatuur zou overnemen. Echter doordat de G-Loft supreme in tegenstelling tot dons zijn isolerende werking behoudt, word je dus gewoon niet koud. Te gek zeg! Je hebt dus eigenlijk een soort onkwetsbare donsjas aan.   Wederom ben ik niet extra voorzichtig geweest met de jas, ook niet overdreven lomp overigens, maar er is niets waar ik figuurlijk over ben gestruikeld bij de jas. Wat een top product! De zakken zijn stevig en groot. De ritsen idem, geen gepruts gewoon groot, sterk en built to last. Een leuke verassing was ook nog dat de twee reguliere steekzakken gevuld zijn met fleece wat koude handjes in no time weer op temperatuur brengt en oh ja, had ik al gezegd dat hij winddicht is?   Dan als laatste de capuchon, ik had hem al even genoemd, maar wauw wat loopt de warme vulling lekker door in het capuchon deel. Geen koud hoofd, geen koude kin, alles sluit perfect aan. Houdt deze lofzang dan nooit op? Zijn er geen punten van kritiek? Nee, eigenlijk niet. Ik heb de Kiruna padded jacket in Dark Olive kleur en die staat ook nog eens gewoon heel goed (aldus Antonette!).   Voor wat betreft de duurzaamheid: de outershell is gemaakt van de reeds iconische G-1000 stof van Fjällräven, synoniem voor slijtvastheid en duurzaamheid. Dan is zelfs de prijs over de jaren gezien een zeer goed te verantwoorden investering. Onderhoud is behoud, dus om de waterafstotende eigenschappen te behouden zal het van tijd tot tijd waxen van de jas nodig zijn. Maar dan ben je dus echt voor de komende jaren voorzien van een geweldige winterjas voor mannen. Ik ben volledig overtuigd en gebruik deze winterjas iedere dag, want ook als ik niet in de bergen aan het spelen ben dan is dit nog steeds een heel stoere jas om lekker warm mee naar je werk te gaan. Enjoy!     Conclusie en disclaimer Wij kregen deze jas van Fjällräven in ruil voor een eerlijke review, welke we je bij deze hebben gegeven. Alle meningen zijn uiteraard die van onszelf. In dit artikel staan affiliate links. Mocht je via een dergelijke link een aankoop doen, dan ontvangen wij mogelijk en zonder extra kosten voor jou een bescheiden commissie.  

0 reacties