mooiste wandelingen in nieuw-zeeland muller lake
confessions van een travel blogger

Waarom ik alleen reis terwijl ik een relatie heb

Waarom ik alleen op reis ga terwijl ik een relatie heb

Vaste lezers: zeg eens eerlijk – heb jij je wel eens afgevraagd waarom ik alleen reis terwijl ik een relatie heb? En waarom hij niet mee gaat? Eerlijk zeggen hè … Het zou me niet verbazen als je je dit wel eens hebt afgevraagd en ik neem het je niet kwalijk. Het is namelijk de meest gestelde vraag die ik krijg wanneer ik een nieuwe reis aankondig. ‘Gaat je vriend ook mee?’ – en met grote regelmaat is het antwoord dan nee.
 
Ik schrijf deze blog niet omdat ik het gevoel heb dat ik jullie een verklaring schuldig ben (want dat ben ik niet) maar wél om vrouwen in een relatie te stimuleren om je hart achterna te gaan en je droom na te jagen. Daar heb je namelijk geen man voor nodig.
 

Een stukje geschiedenis

Voor ik verder ga ik het wellicht handig om een stukje geschiedenis op te rakelen, vooral voor degenen die niet als vaste lezer op mijn blog terecht zijn gekomen. Van mijn negentiende tot mijn vijfendertigste had ik een relatie met Martijn. Wellicht dat je zijn naam hier in één van de oudere artikelen al eens voorbij hebt zien komen, want we hebben deze site in het begin samen gerund. Zestien jaar lang waren wij een setje en reisden we (meestal samen) de wereld over. Maar … wel met slechts 24 vakantiedagen per jaar. We maakten één keer per jaar een grote reis buiten Europa en meestal nog één of twee korte reizen binnen Europa, aangevuld met wat weekendjes weg. Daarnaast maakte ik minimaal eens per jaar een reis voor mijn voormalige werkgever, een touroperator. Soms met een collega, soms ook alleen. Vooral toen ik nog wat jonger was vond ik dit erg spannend maar ook heel gaaf. Want hoe stoer is het om als vrouw alleen door Alaska te rijden met een dikke wagen onder je bips …
 
Hierdoor leerde ik dus ook tijdens mijn solo reizen gelukkig te zijn, thuis niet al te veel te missen en op mezelf te vertrouwen. Heb je werkelijk iemand anders nodig om gelukkig te zijn op reis? Je leest mijn eerdere verslag in het Engels over de bekende quote van Christ McCandles uit Into the Wild: ‘Is happiness only real when shared?‘. Ik wist toen al dat ik niet per definitie iemand naast me nodig heb om gelukkig te zijn. Tuurlijk, iets kunnen delen is fijn, maar niet noodzakelijk.
 
annapurna base camp trek annapurna sanctuary trek nepal
 

De omslag

Na zo’n vijftien jaar op een kantoor gewerkt te hebben vond ik het welletjes. Ik wilde méér! Ik wilde op wereldreis, niet meer veertig uur per week voor een baas werken en zeker niet meer slechts 24 vakantiedagen per jaar hebben. Mijn ex wilde dat niet en ik onderdrukte jarenlang de innerlijke wens om een avonturier te worden. Maar zoals we allemaal weten is iets wat je heel graag wilt, vaak héél sterk. Dus ook mijn verlangen naar vrijheid. Onze relatie eindigde en nadat mijn vader overleed en ik in diezelfde maand te horen kreeg dat ik mijn nieuwe huisje alweer uit moest, zegde ik mijn baan op en sprong in het diepe. Ik ging op wereldreis.
 
Wat volgde was een heel turbulent jaar waar ik jullie niet teveel over zal vertellen. Wat ik wel kan zeggen is dat ik de dag nadat ik mijn baan had opgezegd mijn huidige vriend leerde kennen. Bummer, want ik ging op wereldreis.
 

Op wereldreis

Mijn wereldreis was niet een geijkte wereldreis zoals velen hem maken, maar ik kwam af en toe thuis, logeerde bij vrienden of mijn broertje en reisde weer verder. De negen maanden die ik leefde als digital nomad waren niet makkelijk want ik kampte met een burn-out en wilde tegelijkertijd mijn eigen bedrijf opzetten omdat ik dus niet meer voor een baas wilde werken als ik terug kwam. Gelukkig had ik met We12travel al een relatief goed lopende zaak (lees: ik verdiende er destijds zo’n € 400 per maand mee) en een uitgebreide portefeuille aan kennissen en collega’s.
 
Als ‘toetje’ op mijn wereldreis had ik bedacht dat ik drie maanden naar Nieuw-Zeeland wilde. Het land van mijn dromen en het land waar ik me thuis voel. Ik vloog op 25 december, mijn verjaardag, naar Auckland en daarna had ik geen plannen meer. Ik zou wel zien. Toch liep ‘ik zou wel zien’ niet helemaal zoals gepland want een aantal weken voor ik naar Nieuw-Zeeland zou gaan, werd ik verliefd. Op de man die ik een half jaar eerder had leren kennen maar uit mijn hoofd had gezet omdat ik op wereldreis zou gaan. Het precieze verhaal houd ik voor mezelf, maar in het vliegtuig stappen voor drie maanden als je héél erg verliefd bent is niet tof. Helemaal niet tof zelfs. Toch deed ik het, met zijn volledige support. Want … net als ik is hij een reiziger en een avonturier. Al vanaf het moment dat wij elkaar leerden kennen, wisten we dat we beiden de behoefte voelen om met regelmaat alleen te zijn en onze dromen na te jagen.
 
Nieuw-Zeeland was in één woord ge-wel-dig. Echt, het is mijn mooiste reis ooit. Drie maanden lang kon ik doen wat ik wilde, waar ik wilde en hoe ik het wilde zonder ook maar met iemand rekening te houden. Ik wandelde, sliep, werkte, genoot van de natuur en voelde me zo vrij als een vogel. Aan het einde van die drie maanden kwam vriendin Marieke mij opzoeken in Nieuw-Zeeland en toen zij naar huis ging, werd het gemis aan hem zo groot dat ik besloot hals over kop mijn auto te verkopen en ook naar huis te vliegen. Dat is nu ruim een jaar geleden en inmiddels woon ik een jaar samen. In het bos, met hem.
 

Met Marieke in Nieuw-Zeeland
Met Marieke in Nieuw-Zeeland
 

Het bewust kiezen voor alleen reizen

In het begin zit je nog enorm op een roze wolk en wil je het liefst alles samen doen, maar na een tijdje realiseerde ik me dat ik bepaalde keuzes had gemaakt in de jaren ervoor. Dat ik vrij wilde zijn, niet voor een baas wilde werken en wilde reizen. Omdat mijn vriend gebonden is aan de schoolvakanties, zou dat betekenen dat ik niet meer naar Nieuw-Zeeland zou kunnen, een land waar ik het liefst elk jaar drie maanden door breng. En dat ik altijd maar in het drukke en vooral dure seizoen zou moeten gaan reizen. En ik besloot om dat niet te doen. Ik maakte uiteindelijk niet voor niks de keuze om locatie onafhankelijk te kunnen werken en een online business op te zetten in plaats van maandag tot vrijdag van half negen tot vijf achter mijn laptop te zitten in Arnhem.
 
Ik maakte diverse persreizen voor mijn werk, maar die waren nooit langer dan een week. Na een week zat ik gewoon weer in de boshut achter de laptop te werken. Soms heel fijn, soms ook beklemmend. Ik overlegde met mijn vriend wat hij ervan zou vinden als ik voor een week of twee naar Bali zou gaan later dat jaar en zijn antwoord ontroerde me: ‘Als jij daar gelukkig van wordt, word ik dat ook. Een gelukkige vriendin maakt mij immers ook gelukkig.’
 
Zeg nou zelf: meer support dan dit kun je toch niet krijgen? En dus besloot ik mijn voornemen om meerdere grote reizen per jaar te maken om te zetten in daden. Ik ging afgelopen november naar Bali, vertrek morgen naar Nepal en hopelijk later dit jaar nog naar Amerika en Nieuw-Zeeland. Maar eerst Nepal dus morgen. Ik reis alleen en wandel met een gids. Eng? Nee hoor! Gaaf? Zeker wel! Overigens deed ik dat al eerder tijdens mijn trektocht naar Annapurna Base Camp!
 
crater lake national park
 

Het is een kwestie van gunnen!

Alhoewel ik het natuurlijk jammer vind dat mijn vriend op dit moment niet mee kan op mijn grote reizen, heb ik inmiddels geleerd om volledig te genieten van een reis als hij er niet bij is. Zelfs op de lastige momenten. Soms is het niet altijd leuk en lig ik op bed te mokken met mijn telefoon in mijn hand, maar over het algemeen red ik me prima. Wanneer ik in een dipje dreig te raken is er gelukkig meestal wifi en wanneer ik op Bali zoiets voelde, ging ik gewoon lekker naar de massage of bestelde ik een Bintang.
 
Daarnaast merk ik ook steeds meer om mij heen dat het leven eindig is. Wie garandeert mij dat ik er over een jaar nog ben? Ik leef nu, niet over een jaar. Of over twee jaar. Natuurlijk heb ik dromen die ik wil verwezenlijken en waarvoor gespaard moet worden maar alles oppotten heeft geen zin. Nu genieten en niet pas in de toekomst want elke dag wordt je toekomst een dag korter. Vergeet dat nooit!
 
Daarnaast is het een kwestie van elkaar dingen gunnen. Alhoewel mijn vriend wellicht in de toekomst ook locatie onafhankelijk kan werken, zet ik mijn reislust niet ineens een jaar of twee on hold tot hij ook zo ver is. Hij gunt mij de reizen die ik maak en de dingen die ik doe als geen ander. Zodra ik terug kom uit Nepal stapt hij op de motor om een reis naar het zonnige zuiden te maken met een vriend van hem. Ik geef niks om motoren en hij wordt er super blij van. Wie ben ik dan om te zeggen ‘nee ik wil niet dat je dat doet?’
 
Elkaar dingen niet gunnen of zelfs verbieden (en ja daar hoort ook ‘ik wil liever niet dat je dat doet, maar als jij het graag wilt …’ bij!) staat voor een relatie hebben in angst. Angst om de ander te missen, angst om niet voor jezelf te kunnen zorgen, angst om alleen te zijn, angst om de ander gelukkig te zien zonder jou. En leven in angst is niet het leven dat ik wil leiden.
 
Mijn geluk in dit leven hangt niet af van anderen en het najagen van mijn dromen ook niet. Opdat ik op mijn sterfbed niet hoef te zeggen ‘had ik maar …’
 
Ennn … hoe denken jullie hierover? Zouden jullie er ook voor kiezen om alleen te reizen als je vriend of vriendin niet mee kan? Let me know!

YOU MAY ALSO LIKE

Anto is een actieve dertiger die het liefst buiten op pad is en het avontuur op zoekt. Ze reist zo'n 100 dagen per jaar, in combinatie met een full-time baan. Ze houdt van hiken, goede wijn en is meestal met een iPhone in haar hand te vinden. Favoriete bestemmingen: Nieuw-Zeeland, Patagonië, Oostenrijk en Alaska

12 Comments

  • Charlotte

    Superlieve vriend zeg! Wat fijn dat er iemand is die jou gewoon lekker je ding laat doen, en dat je dan toch iemand hebt om naar terug te komen na een lange reis.

    Bij ons is het net andersom: toen we elkaar net leerden kennen, wilde ik heel graag op avontuur. Ik ben een aantal keer solo op reis gegaan, had hij geen problemen mee, maar ik zou het het liefst met Paul delen. Dit jaar gaat hij voor het eerst mee, en ik hoop dat hij helemaal verslingerd raakt 🙂

    • anto

      Ik geef het aan hem door! En gelukkig kan hij heel goed alleen zijn en heeft ie talloze eigen dromen en reisplannen. Ik merk dat mensen dat toch soms raar vinden, terwijl het je relatie juist zo krachtig kan maken als je elkaar je dromen na laat jagen.

      Moet wel eerlijk zeggen dat we de rest van het jaar geen reizen samen meer gepland hebben en daar kan ik een beetje onrustig van worden, maar het loopt zoals het loopt en wie weet kunnen we toch nog ergens samen een keer weg in de loop van het jaar …

  • Willemijn

    Prachtig geschreven! Heel herkenbaar. “Je toekomst wordt elke dag een dag korter”….
    Mijn hart volgen is iets wat ik meer en meer doe. Jouw verhalen inspireren. Dank je!

  • A.

    Ik heb het ook gedaan en kreeg uiteenlopende reacties uit zijn en mijn vriendenkring. Tof dat je dit doet en het geeft volgens mij ook aan hoe sterk jullie relatie is dat je dit kan, mag, wil, DOET. GENIET! en blijf inspireren.
    p.s. Werkte je eerst voor Askja?

  • Simone

    Zo herkenbaar dit! Mijn huidige vriend vind het ook prima als ik regelmatig alleen op pad ga. En hij zegt dat in ongeveer dezelfde woorden als jouw vriend. En ook ik krijg heel vaak die vraag of hij ook mee gaat. Maar hij is ook eigen baas en vind zijn werk ook belangrijk en daar hoeft hij dan weer niet voor te reizen… Goed stuk!

  • Danielle

    En zo zou het inderdaad moeten zijn! Elkaar vrij laten, ook een eigen leven leiden met daarnaast ook samen herinneringen maken. Mijn ideale relatie! Nu die vent nog, haha

  • edwin

    Hoi Antonette,

    Aller eerst wil ik je een hele fijne reis toewensen.
    Stoer hoor om alleen te gaan.
    En fijn voor jullie beiden om elkaar daarin vrij te laten.

    Fijn je verhalen te lezen.
    Pas goed op jezelf, en het ga je goed.

  • Lindsey

    Mooie post en zo herkenbaar! Ik ben ook van mening dat als je zelfstandig dingen onderneemt je dat als persoon sterker maakt, wat je relatie alleen maar ten goede komt.
    Hele fijne reis!

  • Aad Spronk

    Wij volgen je nu al een tijdje en het is zo prachtig om de enthousiaste en soms ontroerende verhalen te lezen en soms over de prachtige plekken waar wij ook zijn geweest. Mooi om te lezen hoe je je herpakt hebt en dat je nu dit allemaal mag meemaken en dat er zo’n bijzonder iemand in je leven is gekomen. Wij zijn jou nog steeds dankbaar, hoe jij voor ons de mooie en onvergetelijke reis door Alaska hebt weten samen te stellen. Blijf doorgaan met het delen van de mooie dingen en helaas soms mindere dingen, die je allemaal meemaakt.

  • Shirley

    Geweldig dat je dit allemaal gedaan hebt! Ik ga in januari voor het eerst alleen iets zelf ondernemen waar ik enorm naar uitkijk! mijn man en ik gingen altijd samen op vakantie maar sinds 4 jaar woont onze dochter in Tanzania en hebben we sinds een jaar een prachtige kleindochter erbij. na onze vele verre reizen heb ik nu het gevoel dat ik mijn vakantiedagen zoveel mogelijk in Tanzania wil doorbrengen. terwijl mijn man toch ook andere reizen wil maken. Mijn dochter heeft als manager in een hotel op Zanzibar gewerkt en daar ben ik bevriend geraakt met een masaai die daar als beveiliger werkt. Ik ben erg geinteresseerd geraakt in deze stam. We zijn er nu een aantal keer geweest en bij ons laatste bezoek heeft hij me uitgenodigd een keer met hem mee te gaan naar het dorp van zijn moeder. Dit vind ik absoluut geweldig maar mijn man is niet geinteresseerd. Maar hij vindt het prima dat ik het ga doen. Dus heb een mooie reis naar mijn dochter gecombineerd met dit avontuur…in mijn eentje!!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Receive a FREE and INSPIRING day hike packing list!

Sign up for my weekly hiking newsletter now and receive a FREE and INSPIRING day hike packing list that can be used for all your future hikes.