Sneeuwscooteren in Zweden: 100% adrenaline

sneeuwscooteren in zweden

Sneeuwscooteren in Zweden: op avontuur in Värmland

Mijn winterreis in Zweden gaat verder. Eerder schreef ik al over het sneeuwschoenwandelen en de overnachting in de tipi die ik wegens mijn gezondheid miste, vandaag is het de beurt om je te vertellen over het sneeuwscooteren in Zweden. Het is minstens 8 jaar geleden dat ik voor het eerst (en meteen ook voor het laatst) op een sneeuwscooter heb gezeten, maar ik heb er zin in. Omdat we slechts een klein rondje maakten destijds, kan ik me er niet zo veel meer van herinneren, maar ik vond het vast heel leuk.
 
Ook deze activiteit wordt weer georganiseerd door Erik en Johan vanuit B&B Villa Båtstad. We melden ons hier in de ochtend en krijgen dan te horen dat we met de bus een stukje moeten rijden en dat de scooters al klaar staan. Er ligt momenteel te weinig sneeuw om vanuit de B&B te vertrekken en dus moeten we het iets hogerop gaan zoeken. Eenmaal in het bos aangekomen, staat er een flink aantal scooters klaar. Oftewel ‘machines’ zoals Erik ze noemt, en dat zijn ze natuurlijk ook. Op een vlak stukje weg wil Erik ons één voor één even meenemen op de scooter om ons een korte uitleg te geven over hoe zo’n beest (mag ik dat zeggen?) werkt. Daarnaast krijgt hij dan een goede indruk of je er geschikt voor bent of niet. Ter geruststelling: ze hebben in al die jaren pas 1 persoon niet laten opstappen, nadat ze drie proefrondes had gemaakt. Je wordt dus echt niet zomaar ‘afgekeurd’ gelukkig!
 
sneeuwscooteren in zweden
 
Ik vind het best wel weer even spannend en meld me als een van de eerste voor de proefronde. Je kunt het maar gehad hebben, toch? Ik neem plaats en merk meteen dat het best zwaar is voor je armen. Je kunt niet net zoals op een fiets even een snelle bocht maken en het stuur omgooien, want dan gooi je meteen de scooter ook om. Ik stuur de machine de weg af en maak aan het einde een bochtje. Vanaf hier neemt Erik het over en vol gas stuiven we terug naar de plek waar de anderen op ons wachten. Zo hard kan zo’n ding dus! Nice …
 
Nadat iedereen een rondje heeft gemaakt en een aantal van ons besloten hebben dat ze niet zelf willen sturen, gaan we op pad. We worden ingedeeld in tweetallen en ik besluit eerst Anne te laten sturen. Achterop zitten is trouwens ook best cool, omdat je dan in ieder geval wel volledig van de omgeving kunt genieten. Ohja, en je moet af en toe meehangen als je een beetje scheef gaat, anders ga je om. We verlaten al snel het grote pad en slaan een zijweg in. Hier ligt een pak verse sneeuw en zijn de paden nog nagenoeg onaangetast. Behalve de scooters zie je bomen en sneeuw. De zon schijnt en het is puur genieten, ondanks het volume dat er van de machines af komt.
 
sneeuwscooteren in zweden

sneeuwscooteren in zweden
 
Na een eerste stop bij een uitzichtpunt is het mijn beurt om te besturen. Het is even wennen en kijken hoe de machine voelt. Het besturen is zwaarder dan het lijkt omdat je, zoals ik eerder ook al zei, niet zomaar even een bochtje kunt maken. Toch is het gaaf om te doen en suist de adrenaline toch al snel door mijn lichaam. Koud heb ik het niet want de handvaten hebben verwarming (het is eerder aan de warme kant) en nadat we ongeveer een half uurtje gereden hebben, zijn we bij onze stop voor de lunch. We parkeren de sneeuwscooters en krijgen allemaal iets om te dragen in ons handen gedrukt. Op een klein stukje lopen van de plek waar we geparkeerd hebben, ligt een prachtig bevroren meer. Alhoewel het pas net na het middaguur is, staat de zon al laag aan de hemel en lijkt het al het einde van de dag te zijn.
 
sneeuwscooteren in zweden
 
Er worden warme dranken uitgedeeld en Erik en Johan maken een typisch Zweedse lunch: bietensalade met Zweedse balletjes op een Zweeds broodje. Alhoewel ik geen fan van rode bieten ben, smaakt het heerlijk, maar zoals ik in mijn vorige blog ook al schreef, smaakt alles in de buitenland beter. Ze maken een kampvuur aan zodat iedereen een beetje kan opwarmen. Daar zit je dan, middenin de stilte van de Zweedse wildernis. Ge-wel-dig!
 
sneeuwscooteren in zweden

sneeuwscooteren in zweden
 
Dan is het tijd om te gaan ijsvissen. Met een speciale boor maak je een gat in het ijs en met een kleine hengel kun je proberen een vis te vangen. Ik vind het leuk om een keer te proberen en er wat foto’s van te maken, maar iets dergelijks is niet zo aan mij besteed, ik ben meer van het fotograferen en op mijn eigen wijze genieten van de natuur. Ik begeef me dus maar weer naar het vasteland, waar Erik en Johan nog wat aan het kletsen zijn over Zweden en hun passie voor het buiten zijn. Mooi man, dat enthousiasme!
 
sneeuwscooteren in zweden

sneeuwscooteren in zweden
 
Zodra iedereen begint af te koelen is het tijd om in te pakken en terug te lopen naar de sneeuwscooters. Vanaf hier maken we nog een ritje van ongeveer een uur over wat meer technische paden. Het begin licht te schemeren en af te koelen. Tijd om terug te gaan naar Holjes en op te warmen bij het vuur.
 
sneeuwscooteren in zweden
 
Tot zover mijn blog over het sneeuwscooteren in Zweden. Ook eens doen? Ik maakte deze reis op uitnodiging van noSun reizen, kijk hier voor het programma en de mogelijkheden!
 
Meer lezen? Deze blogs vind je ook vast leuk:
Winters wandelen bij de oosterburen in het Sauerland
Schaatsen in Stockholm met ICE Guide
Veel liefs uit Zweden: mag ik voor altijd blijven?
 
Volg me voor een dagelijkse dosis outdoor inspiratie op Instagram en Facebook!
 
Dank je voor het delen!
 

Related Posts