Puur Nieuw-Zeeland: hiking de Routeburn Track


In 2002 maakten we voor het eerst kennis met de wondere wereld die Nieuw-Zeeland heet. Als echte broekies op het gebied van reizen en wandelen kwamen we er toen al snel achter dat de mooiste plekjes van Nieuw-Zeeland alleen te voet bereikt kunnen worden. Helaas had Martijn twee weken voor de reis zijn enkel gekneusd met een potje zaalvoetbal en zat wandelen er toen niet in.  Gelukkig gingen we negen jaar later terug en maakten we (deze keer bereisder en als ervaren wandelaars) diverse tochten. Eén van de meest memorabele hiervan was de Routeburn Track, een 3-daagse trekking van Mount Aspiring National Park naar Fiordland National Park.
 
routeburn track
Uitvalsbasis voor deze track is het levendige Queenstown, ook wel de Adventure Capital van Nieuw-Zeeland genoemd. Hier kun je de laatste voorbereidingen treffen voor je trektocht en uiteraard op bezoek gaan bij het DOC (“Department of Conservation”) kantoor om je permit op te halen. Toen wij ons hier meldden, hoorden we dat een deel van de track de dagen ervoor was afgesloten voor hikers vanwege een groot lawinegevaar. Ter plaatse zouden we horen of we de volledige track af mochten leggen of dat we halverwege terug zouden moeten keren…
 
Aangezien de wandeling geen looptrack (rondje) is, kun je het beste vanuit Queenstown vertrekken per transfer naar de Routeburn Shelter. Je kunt je dan weer laten ophalen bij The Divide, aan de andere kant van de bergen. Wij regelden dit via Kiwi Discovery.
 

Dag 1. Routeburn Shelter – Routeburn Falls Hut (4 uur)

Terwijl we de laatste spullen in onze backpacks laden, schuiven we het gordijn van onze kamer open. De zon schijnt, wat een feestje! Of het 70 kilometer verderop ook zo is moeten we afwachten, immers is het weer nergens zo onvoorspelbaar als in de bergen, maar het ziet er in ieder geval goed uit. Na een goede twee uur rijden, komen we aan bij de Routeburn Shelter. Het lang-naar-uitgekeken-avontuur gaat beginnen! Het eerste deel van de wandeling is eenvoudig: we volgen de turkoois gekleurde Routeburn River en het pad stijgt gelijkmatig door de smalle vallei. Na een goede anderhalf uur stappen, ontvouwt zich een volgende groene vallei voor ons: de Routeburn Flats. We volgen de rivier nog een tijdje en houden hier een eerste pauze: het is een prima plek voor een picknick. Vanaf hier moeten we echt aan het werk, een stevige klim brengt ons in zo’n twee uur naar de Routeburn Falls Hut. Hier aangekomen worden we beloond met een prachtig panorama over de Routeburn Flats. Ongelofelijk dat we daar zo kort geleden nog stonden…
 
routeburn river
routeburn flats
Die avond vertelt de huttenwacht over de huidige situatie op de track. We zijn die middag al een kijkje wezen nemen bij het knelpunt en alhoewel het er niet enorm heftig uit zag (een flinke dot sneeuw op een steil deel van de track) loert het gevaar uit onverwachte hoek: boven de sneeuw bevindt zich een groter pak ijs dat elk moment kan instorten. De dagen ervoor is men onder begeleiding van DOC medewerkers op gezette tijden over de trail geleid. De week ervoor konden de wandelaars slechts met de helikopter dit deel van de track passeren. We bereiden ons voor op een prijzige optie…
 

Dag 2. Routeburn Falls Hut – Lake Mackenzie Hut (6 uur)

De dag van de waarheid. Kunnen we verder of niet? Al voor het ontbijt weet de hutopzichter ons te vertellen dat het grootste gevaar geweken is en dat we op eigen tempo naar de gevreesde plek kunnen lopen. Hier krijgen we advies van de DOC veiligheidsmedewerkers over hoe we het ijsveld zonder gevaar kunnen oversteken.  Het is vandaag aanzienlijk koeler en bewolkter, maar dat mag de pret niet drukken. We hebben verhalen gehoord van mensen die geen berg gezien hebben tijdens deze tocht maar slechts het pad waarop ze liepen, dus elk uurtje dat het droog is hebben we vast in the pocket.  Na een goede anderhalf uur komen we (opnieuw) bij het sneeuwveld aan. Op aanwijzing van de medewerkers steken we over, we mogen vooral niet stoppen of bang worden, gewoon rustig doorlopen en dan is er niks aan de hand. Terwijl Lake Harris in zicht komt, vervolgen we onze klim naar de Harris Saddle, een plek waar je normaal gesproken een prachtig uitzicht hebt. Normaal gesproken, want we treffen de pech dat het potdicht zit. In de noodshelter op de kam houden we een korte pauze. De side trip naar Conical Hill kunnen we wel vergeten, te weinig zicht en veel te veel sneeuw…
 
routeburn-collage-1lake Harrisrouteburn track
Al snel nadat we de daling hebben in gezet, komen we weer onder de wolken. Met het oversteken van Harris Saddle zijn we inmiddels in Fiordland National Park aangekomen en de eerste uitzichten stellen ons niet teleur. De Serpentine Range en Hollyford Valley laten zich van hun beste kant zien, de wolken die de bergen omringen maken het geheel eigenlijk alleen maar mysterieuzer. De afdaling naar Lake Mackenzie duurt een uur of 3. Eerst over de flanken van de Hollyford mountains, later via een aantal steile zig-zags en een verrassend groen regenwoud het dal van de Mackenzie Hut in. Aan het einde van de dag trekken we onze schoenen uit en wagen we ons in het meer. Verder dan pootje baden komen we echter niet, het water komt rechtstreeks van de bergen en is ijskoud!
 
mountain-view-cover zig-zags-routeburn lake mackenzie

Dag 3. Mackenzie Hut – The Divide (6 uur)

Alweer onze laatste dag op de Routeburn Track. Veel wandelaars gaan vanaf hier door over de Caples en Greenstone Tracks (waarom hebben wij dat niet bedacht?) maar wij moeten naar beneden, naar The Divide waar de bus ons aan het einde van de middag op komt halen. Het eerste deel van de wandeling voert ons door een dicht begroeid bos. Het is geen wonder dat het ons bekend voor komt: dit gebied is veelvuldig gebruikt voor de opnames van Lord of the Rings. Al snel bereiken we de bijzondere Earland Falls (een van de hoogste watervallen van Nieuw-Zeeland) en komen we bij Lake Howden Hut aan. De sandflies weten ons te vinden en na een boterham naar binnen gepropt te hebben, lopen we verder. Al snel komen we hier de eerste dagjesmensen tegen: de optionele extra tocht naar Key Summit is een populaire trip voor wandelaars die niet de hele Routeburn willen / kunnen lopen. Aangezien we tijd genoeg hebben, maken we deze 1.5 uur durende tocht ook en eerlijk is eerlijk: het uitzicht is wederom adembenemend. Dat hordes Japanners met parapluutjes en witte handschoenen het beeld completeren, nemen we voor lief. Na een snelle afdaling komen we uiteindelijk aan bij The Divide. Na een uurtje relaxen en dutten in de zon is ons avontuur dan echt ten einde: de bus wacht op ons …
 
key-summit lake howden divide-1 routeburn track
De Routeburn Track is één van de negen Great Walks die door DOC beheerd worden. Tijdens onze zes weken durende Nieuw-Zeeland reis liepen we er vijf, waarvan we deze toch wel een van de mooiste vonden. Vanwege de afwisseling, de bergen en de fantastische ligging van de hutten. Enkele tips en tricks voor iedereen die overweegt deze track te lopen:
 
– Reserveringen zijn noodzakelijk, zowel voor de hutten als de campings. In het hoogseizoen (dec-feb) zijn ze vaak al maanden van tevoren volgeboekt.
 
– De Routeburn Track is een alpiene tocht en dient niet onderschat te worden. Wij liepen hem met goed weer, wat de tocht relatief eenvoudig maakte. We hebben echter ook gruwelverhalen gehoord van andere wandelaars die het slechter getroffen hadden met het weer…
 
– In de hutten is geen eten/drinken verkrijgbaar, dit neem je allemaal zelf mee. In de hut zijn alleen fornuizen om te koken, maar is de hut vol dan kan het soms zijn dat je ontzettend lang moet wachten. Wij namen daarom op elke Great Walk onze eigen benzinebrander mee.
 
– DOC is zeer begaan met de wandelaars en doet zijn best alles zo goed mogelijk te organiseren. Een bezoek aan het kantoor in Queenstown is dan ook een must voor een goede voorbereiding.
 
– Je kunt de route uiteraard ook andersom lopen, echter vonden wij van oost naar west toch de mooiste keuze, vooral vanwege de magnifieke uitzichten op dag 2. Loop je andersom, dan moet je steeds achterom kijken en zeg nou zelf: hoe vaak kijk je tijdens een wandeling achterom…
 
– Een slaapzak neem je ook zelf mee. De hutten zijn  niet verwarmd dus onze winterslaapzak was zeker geen overbodige luxe. Douches zijn er niet, er is wel stromend water.
 
Zou jij de Routeburn trek wel eens willen lopen?
 
Meer lezen over Nieuw-Zeeland? De volgende blogs vind je ook vast leuk:
De ultieme Nieuw-Zeeland reisroute voor outdoor fans
De mooiste wandelingen van Nieuw-Zeeland
Alles wat je wilt weten over wandelen in Nieuw-Zeeland
 
Dank je voor het delen!
 
[Dit artikel werd voor het eerst in augustus 2014 gepubliceerd en werd in januari 2016 geupdate.]

Related Posts