Persoonlijk: twee weken later en nieuwe reisplannen!


Het is inmiddels twee weken geleden dat ik mijn blog schreef over mijn reisplannen en WOW, wat een reacties kwamen daar op binnen. Niet alleen op de site zelf maar via whatsapp, DMs en emails. Omdat ik ging schilderen bij een vriendin had ik mijn telefoon die ochtend even uit gezet, maar toen ik ‘s middags mijn internet weer aan zette, werd ik bedolven onder de opbeurende berichten. Zelfs van mensen van wie ik al jaren niks had gehoord en mensen die, zonder dat ik het wist, ook in een burn out gezeten hebben. Dikke Kudos aan jullie!
 
Het is dus inmiddels twee weken later en alhoewel ik natuurlijk aan niemand enige uitleg verschuldigd was, voelde het wel als een opluchting dat ik eerlijk kon zeggen dat mijn plannen gewijzigd zijn. En eerlijk is eerlijk, ik begin steeds meer het gevoel te krijgen dat dit de juiste weg is. Dat is alles wat ik erover ga zeggen.
 
Maarrrr … voor ik naar Bali vertrek, ga ik nog twee hele andere toffe dingen doen. Morgen (maandag) vertrek ik namelijk naar Duitsland waar ik samen met Bregje van Wandelvrouw een deel van de Westerwald Steig ga lopen. Dit is één van de Top Trails of Germany en ik ga drie dagen lang hiken. Ik heb er enorm veel zin in, ook omdat ik wandelen in Duitsland gewoon heerlijk vind. Denk aan Kaffee mit Kuchen, rustige paden en hopelijk al wat herfstkleuren. Volg me trouwens voor live updates op mijn Instagram Stories (klik op mijn profielfoto en de stories komen voorbij).
 
Dan ben ik even een paar dagen in Nederland en reis ik verder naar … Portugal! Naar de Algarve om precies te zijn. Kunnen jullie je nog herinneren dat ik begin dit jaar een reis won? Nou, dit is hem dus geworden. Ik had een hele lijst mensen die mee wilden, maar uiteindelijk besloot ik mijn IJslandse vriendin Birna mee te vragen. Zij heeft namelijk zo ontzettend veel voor mij gedaan al die keren dat ik op IJsland was (lees: ritjes van/naar de luchthaven, haar huis ter beschikking gesteld etc.) dus leek het me niet meer dan logisch dat ik haar mee neem. Ze komt op zondag in Amsterdam aan, dan slapen we samen op Schiphol en vliegen we maandagochtend heel vroeg door. We gaan wandelen, mountainbiken en hopelijk ook nog een beetje relaxen op het strand en aan het zwembad. Het is er namelijk zo’n 25 graden, stukken beter dan het Nederlandse herfstweer waar we momenteel in zitten. Ik kan wel even wat zon gebruiken. Dan ben ik weer een aantal dagen in Nederland en ga ik uiteindelijk naar Bali.
 
Mijn hotel met infinity pool in Ubud is inmiddels geboekt. Zoals ik in mijn vorige blog al schreef was het een droom om minstens één keer in luxe te verblijven en dat ga ik dus lekker doen. Boekje lezen, Netflixen (jaja ik ben om) en gewoon even niks doen. Ik heb er super veel zin in en ben al druk aan het zoeken op internet naar blogs over Bali en de omringende eilanden. Mocht je dus nog Bali tips hebben, drop ze dan in de comments!
 
En ten slotte heb ik mijn trektocht in Nepal geboekt. Het is de Annapurna Sanctuary Trek geworden, waarbij ik uiteindelijk naar Annapurna Base Camp op 4.130 meter hoogte loop. Ik kijk er ontzettend naar uit om weer naar de Himalaya te gaan, maar vind het ook enorm spannend. En dan met name mentaal omdat ik deze keer alleen ben. Ik heb wel een porter/guide maar verder geen reisgenoten. Vanwege de hoogte en het feit dat ik een week lang buikloop had op de trektocht naar Everest Base Camp, was het een loodzware tocht en was het fijn dat Martijn me kon steunen waar nodig. Alhoewel ik ongetwijfeld genoeg mensen ga tegenkomen onderweg, vind ik het toch wel spannend, ook omdat ik niet weer hoe goed mijn porter/guide Engels kan. Het zal uiteindelijk wel los lopen maar ik realiseerde me net ineens dat het toch wel anders gaat worden dan de vorige keer dat ik in Nepal was. Maar ik heb vertrouwen dat het goed gaat komen, ook omdat ik bij hetzelfde bedrijf heb geboekt als vorige keer en ik weet dat zij prima service leveren. Inmiddels ben ik keihard aan het trainen om in vorm te komen. Ik ben minimaal drie keer per week in de sportschool, ga af en toe trailrunnen op de Posbank en wandel minstens twee keer per week zo’n 15-20 kilometer. Hopelijk is het genoeg om uiteindelijk in topvorm te zijn als ik weer de hoogte in ga. Ik heb mijn vorm een beetje laten verslonzen het laatste jaar namelijk … #oeps
 

Everest Base Camp 2015

Everest Base Camp 2015


 
En met die stomme vermoeidheid gaat het ook stukken beter. Het is verbazingwekkend hoe goed ik inmiddels ben in het niks doen. Okee, geen uren achter elkaar, maar twee afleveringen van Orange is the new Black achter elkaar kijken is voor mij al heel wat en telt zeker als niks doen. Ook zet ik mijn telefoon ongeveer de helft van de dag op vliegtuigstand (zouden er meer van jullie moeten doen *knipoogt*) zodat ik minder snel ben afgeleid.
 
Kortom: veel mooie plannen en vooruitzichten dus. Ik ben inmiddels een maand in Nederland en de reiskriebels beginnen weer volop tot leven te komen. Voor nu wens ik jullie weer een hele fijne zondag, ik trek er zometeen lekker op uit met een vriendin om de nodige kilometers te maken. De zon schijnt as we speak dus maak er een mooie dag van!
 
x Anto
 
Meer lezen? Deze blogs vind je ook vast leuk:
Persoonlijk: een update over mijn wereldreis
Anto aan het einde van de wereld bij Harding Icefield in Alaska
Wandelen in Duitsland: de mooiste paden in de herfst
 
Volg me voor een dagelijkse dosis outdoor & adventure inspiratie op Instagram en Facebook!
 
Dank je voor het delen!
 

Related Posts