confessions van een travel blogger,  nepal

NepalNow : 5 redenen die me zorgen baren over mijn trip

Afgelopen week kreeg Martijn een melding op zijn telefoon: het reisdvies voor Nepal was door de overheid weer aangepast. Het bleek dat reizen in het noorden van het land (waar wij ook naartoe gaan) eindelijk niet meer wordt afgeraden. Alhoewel we ons geenszins zorgen hebben gemaakt over het feit dat onze reis niet door zou kunnen gaan, ben ik toch blij dat het reisadvies veranderd is. Ik kan in de meeste gevallen namelijk zelf relatief goed inschatten of ik ergens wel of niet naartoe moet gaan, maar andere reizigers wellicht niet …

 

Anyway, nog een maand en dan is het zo ver. Dan beginnen we aan onze trekking naar Everest Base Camp. Het Base Camp, dat compleet verwoest was na de aardbeving die zo veel mensen het leven kostte, alleen al in dit gebied. Zoals ik al in een eerder blog schreef, hebben wij sindsdien geen moment getwijfeld of we nog wel naar Nepal moeten gaan. Echter zijn er toch een aantal zaken die mij zorgen baren over onze aanstaande reis:

 

1. De hoogte

Je hoort soms horrorverhalen van mensen die de berg af moeten vanwege hoogteziekte. Alhoewel we onze tocht met een eigen gids en drager lopen (een bewuste keuze) en zij ons goed in de gaten houden en het tempo rustig houden, maak ik me stiekem toch zorgen over de hoogte. Ik heb al diverse blogs gelezen en verhalen gehoord over mensen die (per helikopter) van de berg afgehaald moesten worden omdat ze de hoogte niet aan konden. Afgelopen maandag waren we bij de GGD om onze inentingen te halen en toen hebben we uitgebreid advies gekregen over hoogteziekte. Alhoewel we vaker op hoogte zijn geweest én hebben gelopen (tot max 4.200 meter) zegt dit niks over of je er deze keer last van krijgt. Onze tocht voert ons tot 5.420 meter hoogte, een punt waarvan ik verwacht dat mijn kop er uit elkaar knalt.

 
flags
 

2. Mijn haar

Het ergste van een meerdaagse trektocht, vind ik altijd dat ik mijn haar niet of nauwelijks kan wassen. Dat ik niet kan douchen en/of koud moet douchen kan me niks schelen, maar mijn haar niet wassen… poeh! De langste periode dat ik mijn haar niet waste was vijf dagen en als ik dan terug kwam in het hostel of op de camping, was het eerste wat ik deed onder de douche springen en een halve fles conditioner in mijn haar smeren. Omdat ik bijna altijd een beanie of een petje draag tijdens trektochten, gaat het haar in mijn nek enorm klitten. Na een paar dagen is dat een heus vogelnest geworden en heb ik de grootste moeite het weer uit elkaar te krijgen. Kammen is geen optie, conditioner is dan mijn lifesaver. Gelukkig kwam mijn kapster met het idee een flesje droogshampoo mee te nemen. Of die het 17 dagen volhoudt gaan we meemaken!

 

3. Geen internet

Alhoewel ik al maanden roep dat ik niet kan wachten tot het moment dat ik geen internet meer heb, vind ik het ook best spannend. Onze trek duurt 17 dagen en onderweg is er nauwelijks internet. We hebben dus besloten geen laptops mee te nemen en ook geen nieuwe artikelen te posten op we12travel. Wanneer er iets live gaat, wil ik vragen kunnen beantwoorden en kunnen communiceren met onze lezers. Dat gaat niet als we op de berg zitten en deze keer wil ik het ook niet. Dit is onze eerste vakantie langer dan een week in bijna twee jaar dus die laptop gaat gewoon niet mee. Omdat onze nieuwe site op 1 november live gaat, ben ik wel bang dat ik veel mis (zowel qua bezoekers als comments) maar goed, so be it.  Gelukkig heb ik mijn broertje bereid gevonden als administrator op te treden mocht de site ineens uit de lucht vallen en gaat een vriendin van mij enkele social media kanalen beheren zodat er toch af en toe iets verschijnt, al is het dan “oud” nieuws. De enige vorm van social media die ik van plan ben te gebruiken in Nepal is Instagram (gewoon, omdat het zo leuk is) dus mocht je me hier nog niet volgen … doe dat dan NU!

 

4. Het eten

Ik ben echt geen moeilijke eter, maar heb over de maaltijden in Nepal al veel gehoord. De een vind het heerlijk, de ander vind het niets. Feit is dat we 16 nachten in guesthouses slapen en we dan schijnbaar elke dag een lading rijst met linzen voorgeschoteld krijgen, ook wel bekend als Dal Baht. Nou moet ik je bekennen dat ik eigenlijk geen rijst eet, gewoon omdat ik het niet lekker vindt. Althans, ik lust het wel, maar als ik dan al koolhydraten eet, ga ik me liever te buiten aan pasta of aardappelen. In Nieuw-Zeeland wilden we zo licht mogelijk rondtrekken en dus hadden we zelfgemaakte oatmeal meegenomen uit Nederland. Ik ben er geen fan van, maar energie geeft het wel. Toch kon ik na vier dagen geen oatmeal meer zien, het lukte me gewoon niet meer om het weg te krijgen. Ik maak me dus maar op voor 17 dagen Dal Baht eten … dan valt het straks waarschijnlijk allemaal best mee, toch?

 
nepalese-food
 

5. De zwaarte van de trek

In een optimistische bui hebben we gekozen voor de zware variant van de Everest Base Camp Trek, namelijk die via de 5.420 meter hoge Cho La Pass. De meeste treks die we op internet vonden doen de standaard route, maar wij houden niet zo van standaard dus kozen we voor het alternatief. Het leek een goede keuze, tot ik afgelopen zomer mijn enkel kneusde, vier dagen voor ik naar Alaska ging. Het feit dat ik daar gewoon ging ijsklimmen en hiken heeft bepaald niet bijgedragen aan een snel herstel dus ik ben nu sinds een aantal maanden in behandeling bij een fysiotherapeut. Zij heeft me opnieuw leren lopen en vooral gemaand rustig aan te doen. Ik mocht niet meer bodypumpen (ouch) en moest veel meer rust inbouwen in mijn bewegingsschema. Ik ben helemaal opnieuw begonnen met lopen, met drie keer per week een half uur. Inmiddels loop ik één keer per week een tocht van zo’n 15 kilometer over heuvelachtig terrein (bijvoorbeeld de Posbank of rondom Nijmegen) met mijn rugzak maar ik voel nog steeds dat ik niet hersteld ben. Mijn conditie probeer ik bij te houden door aan spinning/rpm te doen maar ik ben er niet gerust op. Mijn vorm is zeker niet hoe die had moeten zijn op dit moment maar ik durf niet meer te geven dan aanbevolen. Stel dat ik een verkeerde stap maak, dan ben ik terug bij af en kan ik opnieuw beginnen. Dan wordt het dus geen Everest Base Camp…

 
porter-nepal
 

Gefeliciteerd! Je hebt het gered tot aan het einde van dit blog. Ik hoop dat je nu denkt: “waar maakt die meid zich druk over!” en dat is ook net de bedoeling. Dit blog moet je namelijk vooral lezen met een knipoog. Als de situatie in Nepal niet geweest was zoals ie momenteel is, had ik dit nooit geschreven. Of misschien wel geschreven, maar niet gepubliceerd. Echter wilde ik graag jullie aandacht voor het feit dat Nepal jullie nodig heeft!

 

Naar verwachting daalt het aantal toeristen in Nepal dit jaar met de helft ten opzichte van vorig jaar. En waarom? Alleen maar door zo’n stomme aardbeving. Toeristen blijven weg en dat vind ik echt heel verdrietig. Bleven de toeristen weg uit Nieuw-Zeeland toen Christchurch in puin viel na de aardbeving? Waarom gaat men nog steeds en masse op reis naar San Francisco terwijl je weet dat een giga-beving daar op de loer ligt? Waarom wil bijna niemand meer naar Nepal na de aardbeving? Omdat het een niet-westers land is? Omdat je bang bent voor een nieuwe aardbeving? You tell me!

 
Met het publiceren van dit blog hoop ik op mijn beurt een positief steentje bij te dragen aan de situatie. Als ik alleen maar één persoon ervan overtuigd heb om Nepal tóch te overwegen voor een volgende vakantie, is mijn missie al geslaagd.

 

Zoals gezegd gaan we tijdens onze Nepal reis niet heel veel op social media zetten maar ik zou het toch tof vinden als je ons wilt volgen! Na onze reis gaan we namelijk flink wat verhalen publiceren en we jou exact vertellen waarom je toch gewoon naar Nepal moet gaan.

 

De Nepalese overheid is inmiddels een campagne gestart met de naam NepalNow en wil hiermee laten zien hoe het nu in Nepal is. Middels de hasthag #nepalnow kun je updates volgen. Uiteraard is er een website waar je alles terug kunt lezen.  Ook heeft de NKBV (Nederlandse klim- en bergsport vereniging) een speciale reis naar Nepal georganiseerd. Genoeg initiatieven dus, laten we er nu dan met zijn allen voor zorgen dat het toerisme naar Nepal weer op gang komt zodat de mensen daar, die soms toch helemaal niks hebben, in ieder geval weer met een positief beeld naar de toekomst kunnen kijken!

 
Onze manier om te helpen het toerisme weer op gang te krijgen is door gewoon zoals gepland naar Nepal te gaan en onze lezers te inspireren met onze verhalen als we weer thuis zijn. Daarnaast hebben we maar besloten om al onze outdoor gear daar te kopen, zoals een donsjack, een nieuwe slaapzak en stijgijzers. Niet omdat we het nodig hebben (je zou onze zolder eens moeten zien,) maar gewoon omdat de Nepalezen ons geld harder nodig hebben dan wij zelf. Okee, en ik blijf natuurlijk een vrouw, die af en toe gewoon enorm van shoppen houdt!
 
family-himalaya
 

Speciale dank aan Margreet Versteijlen dat ik haar foto’s mocht gebruiken voor dit artikel. Niet alle foto’s werden gemaakt bij Everest Base Camp, maar ik gebruik liever foto’s van anderen dan stockfoto’s die overal in overvloed op internet verschijnen.

 

Wil jij nog naar Nepal na de aardbeving? Mocht je er al eens geweest zijn, heb je dan nog tips voor ons? Zoals wat te doen tijdens onze vrije tijd in Kathmandu, waar we moeten gaan eten en waar we mooie outdoor gear kunnen kopen? We horen jullie suggesties graag!

 

[Opmerking: onze reis naar Nepal is niet gesponsord en wij zijn niet gevraagd hierover te schrijven. Maar dat hoef ik hopelijk verder niet uit te leggen…]

 

Meer lezen? Wellicht vindt je de volgende blogs ook leuk:
Confessions van een wandelende travel blogger
De 10 mooiste wandelingen van Nieuw-Zeeland
De beste meerdaagse wandeltrektochten ter wereld (volgens ons!)

 

Dank je voor het lezen én het delen!

 

20 Comments

  • Jenny - ikreis.net

    Bij het leven van de titel van je blog op Facebook verwachtte ik dat het recente brandstoftekort je zorgen zou baren… Mooi dat dat niet zo is!

    Mijn lijf en hoogte is dramatisch. Tibet, Argentinië, Peru: mijn lijf protesteert. Even acclimatiseren en ik heb voldoende rode bloedlichaampjes? Nope. Ik blijf grenzen opzoeken en bezoek bepaalde gebieden (met voorzorgsmaatregelen). Een trekking is ver over die grens heen, dus dat zou ik niet eens proberen.

    • anto

      Haha ja dat vermoeden had ik. Moet eerlijk zeggen dat het me vooralsnog geen zorgen baart want de vluchten van Turkish Airlines gaan gewoon nog. We’ll see. De ene persoon kan er inderdaad beter tegen dan de ander, helaas dat het bij jou niet wil lukken. Ben je wel naar Salinas Grandes geweest bij Salta?

  • Saskia

    Hi,

    Leuk om te lezen en wat gaaf dat je naar Nepal gaat! 2 x geweest en nog steeds heimwee.

    Tips zijn lastig te geven aangezien ik geen idee hebt of de dingen er nog zijn. Maar je gaat reizen naar een land met zulke lieve mensen dat jullie het vast geweldig gaan vinden. Ik ben benieuwd naar jullie belevingen en inderdaad hopelijk gaan er meerdere mensen die kant op voor een snel herstel van het land.

    En met die trekking gaat het vast ook goed komen. Ik heb de annapurna gelopen met een blessure en dat is ook goed gegaan. En je Nepalese gids heeft veel tips tegen hoogteziekte (ginger tea en eet vooral niks van de bakker op hoogte want daar zit gist in om het langer goed te houden).

    Geniet van de voorpret!

    Groetjes Saskia

  • nancy alexander

    In Pokhara worden ook Westerse etenswaren in de supermarkten aangeboden. Ik ben niet zo’n dahl fan en was blij dat er in de steden veel indische en westerse restaurants zaten. Ik mis vooral fatsoenlijk brood op reis. Dat gezoete witte brood in azie vind ik 10x niets en mijn buik al helemaal niet. Maar surprise surprise: er zitten veel Europeanen in Nepal (of althans zaten) met een bakkerij of restaurant. Heerlijk grof Duits brood…yum yum. Een van de beste ontbijtjes ooit was in Pokhara. Maar ook in Kathalmandu zat een geweldige bakkerij. Zak brood meegenomen voor in het vliegtuig (aangezien je bij TUI alleen maar een maaltijd krijgt tussen amsterdam en de emiraten en v.v.).

    Aanraders trouwens: overal in kathmandu worden stukken en zakken himalaya zout verkocht…super gezond en een orginieel souvenier. De chai latte is een aanrader en het tibet restaurant in kathmandu met de thee met gezouten jakboter was…eh…apart.

    Kijk anders eens of de harte kecks van bever niet iets zijn om mee te nemen. Ik vind ze super tegen buikklachten…wat bouillon en dryivesuiker erbij en je bent klaar. Zoveel beter en vooral.lekkerder dan ORS. Maar naast dat de crackers zout, suiker en vezels bevatten zijn ze supergoed verpakt en vooral lekker. Eventueel wat pindakaas, (jam of nutella) mee en je hebt een perfecte reismaaltijd. En de pizza’s waren van uitstekende kwaliteit in Kathmandu en Pokhara.

    Ik hoop dat de lucht in kathmandu wat minder vervuild is inmiddels wat dat was onze grootste domper. Brandende ogen en brandende keel (maar ik ben er dan ook heel gevoelig voor).

    Zoals iemand al opmerkt outdoor materiaal in pokhara is super goedkoop. Ik heb nog steeds veel plezier van mijn aankopen daar.

    Ik hoop dat jullie ontzettend gaan genieten.
    Heel veel plezier. Ik wacht de verhalen en fotos met smart af. Dan ben ik toch ook een beetje in de bergen geweest 😉

    • anto

      Dank je voor de tips Nancy! Helaas komen we niet in Pokhara maar wie weet een keer. De Hartekeks gaan zeker mee, ik vind ze op zich best lekker en inderdaad goed voor als de maag even van streek is. Je ziet de foto’s wel verschijnen als we weer terug zijn!

  • tikva

    Elke persoon maakt de Dahl bat net wat anders. Ik zou het met plezier 17 dagen kunnen eten. Maar doe mij een lol als je hoofd eraf knalt dan ga je direct naar beneden. Er is niks stoers aan doorzetten met hoogteziekte en hoofdpijn is een van de meest herkenbare symptomen. Wij hebben zowel de annapurna (vergelijkbare hoogte) als de kilimajaro (nog 600m hoger) gedaan zonder meer dan een lichte hoofdpijn te hebben (welke na een nacht slapen ook weg was). Knallen de koppijn zou nooit moeten gebeuren.

    • anto

      Ik ben inmiddels heeeeel benieuwd naar de Dal Bhat … al zoveel over gehoord. Inderdaad zijn we niet van plan door te gaan als het niet lukt. Ik ben heel benieuwd, ook daar al veel over gehoord. Hopelijk valt het allemaal mee…

  • Eva - eighty7

    Interessant blog en goed dat je zo veel aandacht hieraan besteedt! Ik zou me zeker niet laten tegenhouden door wat er gebeurd is. Juist nu gaan is het beste wat je kunt doen, oa om de mensen daar te steunen. Ik ben benieuwd hoe je de trekking gaat vinden; gaat vast allemaal goedkomen met je vorm & conditie!

  • Mellisa - Grenzeloosreizen

    Goed dat je hier aandacht aan besteed. Wel gek inderdaad dat het toerisme zo in een dip zitten, je zou denken dat de echte reizigers hierdoor zich niet laten afschrikken. Die mensen hebben het inkomen nu juist zo hard nodig! Ik weet niet echt hoe de situatie op het moment is, of alles nog in puin ligt en dergelijke. Maar wens jou veel succes en plezier!

    • anto

      Ja dat zou je ook denken. Maar het beeld van Nepal is inmiddels zo negatief (niet alleen vanwege de aardbeving, maar ook vanwege de schaarste aan brandstof en de protesten) dat ik wel snap dat mensen twee keer nadenken. Aan ons om te bewijzen dat het zeker nog de moeite waard is.

  • Robert | Traveljunks

    Ik vind het goed dat je hier aandacht voor Nepal hebt, maar al helemaal dat je (jullie) ook daadwerkelijk er heen gaan. Het land en haar bevolking kunnen de promotie m.i. goed gebruiken! Super!

    Let op met hoogteziekte! Ik gebruik een melder op mijn horloge, die me elke 250 meter een reminder geeft van het stijgen. Veel drinken help bij mij de roes uit je hoofd houden, dus bij elke piep ga ik aan de fles 😉

    Dat trainen zijn wij momenteel ook aan het doen. Wij lopen de laatste maanden regelmatig rondjes van zo’n 15 tot 20 km door de bossen en maasduinen, want de trekkings in het zuiden van Chili zouden wel eens zwaar kunnen gaan worden.

  • Vetexbart

    Het zal ongetwijfeld een prachtige reis worden, en dat het reisadvies is aangepast is toch al een pluspuntje 🙂 Have fun en kijk gewoon wat er op je afkomt. Sommige dingen hebben we nu eenmaal niet altijd zelf in de hand.

  • ElineVanc

    Heel leuk om dit te lezen! Ik vertrek binnen 3 weken zelf naar Nepal voor een trekking en vroeg me af welke organisatie jullie hebben gekozen. Ik ben een jonge vrouw alleen dus een organisatie lijkt me het beste! Ik vroeg me alleen af of het mogelijk is dit ter plekke te regelen of dat jullie me aanraden vanuit België/Nederland iets vast te leggen. Alvast bedankt!

    • anto

      Wat gaaf! Ik heb het van tevoren in Nederland al geregeld, wel zo makkelijk en ter plekke geen omkijken meer naar. De naam van de organisatie is Rural Heritage, ze doen ook veel voor Intrepid. Aanrader! Succes ermee 🙂

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Receive a FREE and INSPIRING day hike packing list!

Sign up for my weekly hiking newsletter now and receive a FREE and INSPIRING day hike packing list that can be used for all your future hikes.