NEDERLAND

Beste reistijd

Het hele jaar

Munteenheid

Euro (EUR)

Tijdsverschil

Geen verschil

Hoofdstad

Amsterdam

Hallo! Welkom op mijn Nederland pagina. Alhoewel ik eigenlijk heel vaak ‘gewoon in Nederland’ op pad ben, staan er niet van alle trips die ik maak blogs op deze pagina. Toch heb ik een fijne selectie met avonturen voor jullie samengesteld ter inspiratie voor een mooie trip in eigen land.

Binnen Nederland heeft vooral de Veluwe mijn hart gestolen. Ik woon hier al mijn hele leven en zou me eerlijk gezegd geen andere woonplaats kunnen voorstellen. Ik kan er enorm van genieten om op een rustige dag er met de fiets of te voet op uit te trekken. De afgelopen jaren liep ik twee lange afstandswandelingen, het Veluwe Zwerfpad en het Graafschapspad, waar je hieronder alles over kunt lezen! Meer weten over de Veluwe? Bekijk dan hier mijn uitgebreide Veluwe startpagina.

Hieronder heb ik alle Nederland blogs verdeeld in categorieën, namelijk wandelen, fietsen en micro-avonturen. Micro avonturen zijn korte avonturen die geschikt zijn de meesten van ons. Je vindt hier bijvoorbeeld spannende activiteiten, maar ook tips voor een weekendje weg met diverse (outdoor) activiteiten in Nederland. Je zou het wellicht niet verwachten, maar in Nederland is ontzettend veel te doen en te beleven. Ik wens je veel plezier met het lezen van mijn artikelen over Nederland!

Mijn Favoriete Nederland Blogs

overnachten op een kampeervlot

De leukste micro avonturen in Nederland

Welkom bij deze blog met allemaal toffe tips voor micro avontuur in Nederland. Nu het er naar uit ziet dat we misschien helemaal niet naar het buitenland kunnen deze zomer, bedacht ik me dat het leuk zou zijn om allemaal toffe micro avonturen voor jullie op een rijtje te zetten. Zelf ben ik namelijk al jaren steeds weer op zoek naar avontuurlijke dingen in eigen land om te doen heb ik denk ik een mooie verzameling herinneringen en ervaringen.

Wekeromse Zand Veluwe Zwerfpad etappe 4

De mooiste plekken op de Veluwe die je gezien moet hebben

Vroeger wilde ik altijd in de bergen wonen. Dat bleek binnen Nederland niet helemaal mogelijk, maar we deden ons best toch zo vaak mogelijk de natuur en de heuvels op te zoeken. Ik groeide wel op in een dorp onder de rook van Arnhem. Op zondag gingen we vaak met het hele gezin wandelen op De Posbank in de nationale park De Veluwezoom. Soms tussen de bloeiende heide, soms in de omringende bossen. Enkele jaren geleden verhuisde ik richting Arnhem-Noord en kwam ik aan een andere kant van de Veluwe te wonen, meer richting het nationale park De Hoge Veluwe.

Sloep huren Heeg

Een actieve kennismaking met het Waterland van Friesland

Friesland viert in 2020 het Fries jaar van het water. Sneek staat dan bijvoorbeeld in het teken van 85 jaar Sneekweek en de SKS Skûtsjesilen vindt dan voor de 75e keer plaats. Om jullie lezers vast een voorproefje te geven van al het mooist dat de regio Waterland van Friesland te bieden heeft, ging ik onlangs een aantal dagen op pad in de zuidwest hoek van Friesland. Ik deed enkele leuke buitenactiviteiten, die allemaal in meer of mindere mate te maken hebben met het water. Bij deze een verslag, veel leesplezier!

Video wild kijken op de Hoge Veluwe

Alle blogs over Nederland

Wandelen in de Kampina in Van Gogh Nationaal Park

Van Gogh Nationaal Park: in het voetspoor van Vincent van Gogh

Wist je dat we een nieuw nationaal park in ontwikkeling hebben? Van Gogh Nationaal Park in ontwikkeling (i.o.) spreidt zich uit over de plekken in Noord-Brabant waar Vincent van Gogh gedurende zijn tijd in Nederland inspiratie vond. Het bijzondere aan dit nationale park i.o. is dat het een groot aaneengesloten gebied is, waarin je natuurgebieden, steden en dorpen vindt. Ik bezocht in samenwerking met Beleef de Nationale Parken enkele bijzondere plekken en trad hiermee in het voetspoor van de grootste schilder uit de Nederlandse kunstgeschiedenis.     Table of Contents | Inhoudsopgave De bekendste BrabanderIn het voetspoor van Van GoghEen Bossche Bol bij Jan de GrootDe MoerputtenVijftig tinten paars in de KampinaDoor naar Vincentre in NuenenWat is er nog meer te zien in Van Gogh Nationaal Park?Conclusie en disclaimer De bekendste Brabander Vincent van Gogh is internationaal bekend en de bekendste Brabander. Hij werd in Brabant geboren en heeft er meer dan de helft van zijn leven gewoond. Hij maakte er een kwart van zijn totale oeuvre en schilderde hier onder meer zijn bekende werk De aardappeleters. Ook toen hij in Frankrijk woonde, bleef het Brabantse landschap Vincent van Gogh inspireren. In Brabant zijn bijna 40 erfgoedlocaties te vinden die herinneren aan zijn Brabantse verleden. Het landschap dat hem inspireerde is op veel plekken nog terug te vinden.     In het voetspoor van Van Gogh Om in het voetspoor van Vincent van Gogh te treden volg ik een deel van de driedaagse actieve tocht ‘In de voetsporen van Van Gogh’. Tijdens deze avontuurlijke tocht bezoek je diverse locaties waar Van Gogh vaak te vinden was én combineer je cultuur met natuur. De tocht maak je per fiets, maar ook een kanotocht over de Dommel is inbegrepen. Onderweg kun je uiteraard je fiets even parkeren om een wandeling te maken door een van de prachtige gebieden die je op je ontdekkingstocht tegenkomt. Het zou bijna zonde zijn om die over te slaan, dus plan je bezoek ruim zodat je niks van al het moois hoef te missen!     Een Bossche Bol bij Jan de Groot Mijn avontuur begint in het gezellige Den Bosch. Hier ga ik, uiteraard, voor de lokale lekkernij: de Bossche Bol. Ik heb me laten vertellen dat die van Jan de Groot aan de Stationsstraat de allerbeste zijn en dus sta ik een kwartier in de rij voor ik plaats mag nemen en me te goed mag doen een enorme suikerbom. Met volle buik verken ik de stad in het kort en ga op naar mijn volgende bestemming: Natuurgebied de Moerputten.     De Moerputten Even buiten Den Bosch ligt natuurgebied De Moerputten. Alhoewel ik vroeger vaak in de omgeving van Den Bosch gewandeld heb, ben ik hier nog niet eerder geweest. Ik heb de Moerputtenbrug de laatste tijd echter met grote regelmaat op Instagram voorbij zien komen dus ik ben benieuwd hoe hij er in het echt uit ziet. Het is een voormalige spoorbrug over de veenplas Lange Putten en was onderdeel van de Langstraatspoorlijn. De brug is sinds de eeuwwisseling een voetgangersbrug die deel uitmaakt van het Halve Zolenpad.   Vanaf de parkeerplaats is het ongeveer een minuut of tien lopen tot je bij de brug uitkomt. Omdat het middenin de zomer is, is het er relatief druk, maar toch lukt het me om een foto (bijna) zonder mensen te maken. Het uitkijkpunt op de brug is helaas afgesloten, maar het vlonderpad is wel begaanbaar. Hier maak ik een korte wandeling maar moet wel doorlopen vanwege de muggen die het natte gebied tot hun leefomgeving hebben omgetoverd. Tijd om de lange wandeling te maken heb ik helaas niet, maar ik hoop hier in de toekomst zeker nog eens terug te komen.     Vijftig tinten paars in de Kampina Mijn volgende stop is natuurgebied De Kampina. Hier was ik in maart ook al toen ik begon aan mijn wandeling over het Brabants Vennenpad. Destijds zat er echter nog geen blad aan de bomen en (nog belangrijker) stond de heide niet in bloei. Deze keer was dat wel het geval en daarom kon ik het niet laten om ook hier een stop te maken voor een wandeling. Want geloof me: De Kampina wil je beleven wanneer de heide volop in bloei staat. Ik heb de gemarkeerde wandelroutes van tevoren online opgezocht en besluit om even van het fietspad af te wijken en de 6 kilometer lange Huisvennenroute te wandelen. Deze komt over de heidevelden en ook langs de meeste vennen. Mocht je een kortere route willen doen die dichterbij de fietsroute ligt, dan is de 5 kilometer lange Belversvenroute een aanrader.   Natuurmonumenten noemt De Kampina Brabant zoals het ooit was. Ik geniet dan ook intens van de vennen, de heidevelden en de stille bossen. Stil ja, want ondanks dat het ‘hoogseizoen’ is, lijkt iedereen juist over de heide maar niet door de bossen te wandelen. En die paar wandelaars die ik op de heide tref neem ik gewoon voor lief.     Door naar Vincentre in Nuenen Mijn laatste stop maak ik in Nuenen, ook wel ‘Van Gogh Village’ genoemd. Alhoewel ik normaal niet zo van de musea ben, vind ik wel dat een bezoek aan Vincentre niet mag ontbreken op mijn ontdekkingstocht. In Vincentre lees en hoor je verhalen over het leven van Vincent van Gogh. Het is een klein museum in het hart van het dorp en de moeite van een bezoek waard. Tegenover het museum ligt het huis waar hij ooit woonde, daarnaast ligt het huis waar een van zijn geliefden woonde, nu gedoopt tot Nune Ville. Ook kun je een wandeling door het dorp maken waarbij je nog verder in het voetspoor van Van Gogh treedt, maar gezien de tijd lukt me dat vandaag niet meer. Een informatiebrochure over deze wandeling is bij de informatiebalie van Vincentre te koop.     Wat is er nog meer te zien in Van Gogh Nationaal Park? Dit is nog maar een klein deel van het Van Gogh Nationaal Park i.o. en er is nog veel meer te doen en beleven. Zo kun je bijvoorbeeld een kanotocht maken over de Dommel, een prachtige meanderende rivier die zich uitstekend leent om op actieve wijze verkend te worden. Een andere mooie plek is Het Groene Woud bij Liempde. Ook vind je hier de overblijfselen van het Duits Lijntje, een oude spoorlijn die in gebruik was van 1887 tot 2005. Hij verbond Wesel in Duitsland met Boxtel en was ooit bedoeld om vervoer naar Berlijn en zelfs verder naar St. Petersburg plaats te laten vinden. Inmiddels is de lijn niet meer in gebruik en kun je over (of naast) de spoorlijn wandelen.     Conclusie en disclaimer Kortom: Van Gogh Nationaal Park i.o. nodigt uit om verkend te worden en ik kijk er dan ook naar uit om de ontwikkeling verder te blijven volgen. Wil je nu al meer weten? Bezoek dan de website van Beleef de Nationale Parken of de website van het nationale park zelf.   Hopelijk heb je genoten van dit artikel en heb ik je geïnspireerd om Van Gogh Nationaal Park in Brabant eens met een bezoek te vereren. Ik maakte dit blogartikel in samenwerking met Beleef de Nationale Parken. Alle gegeven meningen zijn slechts die van mijzelf.  

0 reacties
Brabants Vennenpad etappe 3

Brabants Vennenpad etappe 3: Son – Sint-Oedenrode

Heee daar moet toch Sint-Oedenrode – Son staan, hoor ik je denken! En ja, technisch gezien, als je deze route precies in de juiste richting loopt, zou je hem van Sint-Oedenrode naar Son ‘moeten’ lopen. Gelukkig ben ik niet echt lastig wat dat betreft en heb ik eigenlijk nooit echt het idee dat ik iets in een bepaalde volgorde moet doen. Dus toen mijn wandelmaatje Rianne voorstelde om de route van etappe 3 andersom te lopen ‘zodat we aan het einde op een terras neer kunnen ploffen’ leek me dat een uitstekend idee, temeer omdat Rianne uit Brabant komt en dus een betere kijk heeft op routes dan ik. Bij deze het verslag van het Brabants Vennenpad etappe 3 van Son naar Sint-Oedenrode.   Ik liep deze etappe in juni al maar schreef het verslag nu pas …     Table of Contents | Inhoudsopgave Langs het Wilhelminakanaal en de DommelDe Sonse Bergen en de Vresselse Hut Het VresselsbosDoor naar De MoerkuilenEen uitzichtspuntTerug naar Sint-OedenrodeBrabants Vennenpad vlogConclusie van het Brabants Vennenpad etappe 3 Langs het Wilhelminakanaal en de Dommel We beginnen onze wandeling bij de Kanaalbrug in Son en Breugel. Het belooft een warme en klamme dag te worden dus hopen dat vroeg starten de beste keuze is in plaats van wachten tot het afkoelt. Het eerste deel van de route volgt ons over een pad langs het Wilhelminakanaal. Wist je dat dit kanaal de enige oost-west vaarverbinding is door Noord-Brabant? Halverwege het stuk langs het kanaal stroomt de Dommel onder het kanaal door, dit is mogelijk omdat het kanaal hoger ligt dan het omringende landschap. Na een dikke kilometer verlaten we het kanaal en lopen we richting de buitenwijken van Son en Breugel.     De Sonse Bergen en de Vresselse Hut We hebben de Dommel inmiddels alweer overgestoken en zijn nu bij de Sonse Bergen aangekomen. We lopen langs een soort kinderboerderij met herten en geiten en komen langs een oorlogsmonument. Het deel langs een doorgaande weg is niet heel interessant, maar al snel komen we weer bij de Dommel en uiteindelijk bij de Vresselse Hut uit. Deze ligt net van de route, maar is een prima stop voor een terrasje onderweg.     Het Vresselsbos Aangezien de vorige etappe van Boxtel naar Sint Oedenrode geen vennen heeft laten zien, ben ik blij wanneer Rianne vertelt dat er hier opnieuw wat vennen op ons te wachten liggen. Via een smal en bochtig paadje komen we bij het Stokven en even verderop bij de Hazenputten. Inmiddels is het wat bewolkt en broeierig en de kikkers kwaken luid in het ven, dat bijzonder hoog staat voor deze tijd van het jaar.     Door naar De Moerkuilen De volgende bestemming is het natuurgebied De Moerkuilen. Aan mooie natuur zeker geen gebrek vandaag! Hier wandelen we opnieuw over smalle paadjes en zien we in een veldje vol klaprozen zelfs een ree staan. Hij kijkt op, ziet ons staan, maar besluit gewoon zijn gang te gaan. Zo staan we een minuut of vijf toe te kijken, voor hij besluit dat het welletjes is geweest en zijn weg vervolgt.     Een uitzichtspunt Nadat we de Moerkuilen hebben verlaten, komen we aan in landbouwgebied. We passeren een kapel en het pad wordt hier omringd door wilde bloemen, de natuur doet hier goed zijn werk. Hier hebben we de mogelijkheid het pad even te verlaten om naar een uitkijktoren in de Dommelbeemden te gaan. Hiervoor moet je enkele honderden meters van de route af, maar aangezien we tijdens de vorige trajecten ook al bij uitkijktorens zijn geweest, willen we die erin houden en dus zetten we koers richting de toren. Overigens is hij niet heel hoog, maar hij geeft een mooi uitzicht over de Dommel en in de verte Sint-Oedenrode.     Terug naar Sint-Oedenrode De laatste kilometers gaan door landbouwgebied. We hopen ergens een stukje te kunnen afsnijden omdat we geen zin hebben om de snelweg over te steken waarvoor je een stuk ‘terug’ moet, maar stuiten al snel op afgesloten paden of privé-terrein. Wel komen we uit bij een leuk koffiepunt voor fietsers, vanuit waar we de pas erin zetten en terug wandelen naar Sint-Oedenrode. Hier lopen we nog een stukje langs de Dommel en is deze etappe ten einde gekomen.     Brabants Vennenpad vlog Net zoals bij het Veluwe Zwerfpad maak ik van elke etappe een korte wandelvlog. Benieuwd? Check hem hieronder! Vond je hem leuk? Geef hem dan een duimpje omhoog op Youtube! En abonneer je op mijn kanaal zodat je altijd als eerste op de hoogte bent van de nieuwste video’s die upload.     Conclusie van het Brabants Vennenpad etappe 3 Een leuke en vooral afwisselende route! Aan het begin en einde loop je door de bebouwde kom en af en toe langs een grote weg, maar de schoonheid van de natuur maakt dat meer dan goed. Na de eerste etappe mijn favoriet! De GPX kun je hier downloaden.   Beginpunt: Son en Breugel (Sonse Brug) Eindpunt: Sint-Oedenrode Afstand: 18,2 (plus extra stops) Horeca onderweg: De Vresselse Hut   Wil je ook het Brabants Vennenpad gaan wandelen? Bestel dan hier het boekje. Ik krijg regelmatig de vraag van wandelaars of wandelen zonder boekje kan en mijn antwoord is dan steevast dat ik dat niet doe omdat ik met de aanschaf van het boekje het onderhoud van de route steun.   Hopelijk hebben jullie genoten van het verslag van deze etappe en de bijbehorende vlog. Mocht je nog vragen hebben, laat het me dan gerust weten! In dit artikel staan affiliate links. Indien je via een dergelijke link een aankoop doet ontvangen wij mogelijk en zonder extra kosten voor jou een bescheiden commissie.   Wil je verder lezen? Check dan hier alle blogs die ik tot nu toe maakte over het Brabants Vennenpad.

0 reacties
Brabants Vennenpad etappe 2

Brabants Vennenpad etappe 2: Boxtel – Sint-Oedenrode

Oehhh en toen was het ineens alweer een paar maanden geleden sinds ik voor het laatst over het Brabants Vennenpad schreef. Dat was niet de bedoeling, maar sometimes life happens en moet je even prioriteiten stellen, zoals ik ook vertel in de vlog die ik over de tweede etappe maakte. Gelukkig heb ik tijdens mijn zomervakantie flink kunnen opladen. De hoogste tijd voor een vervolg van mijn wandelingen over het Brabants Vennenpad dus. Bij deze een verslag van etappe 2 van Boxtel naar St. Oedenrode.     Table of Contents | Inhoudsopgave Rondje om de kerkHet voorjaar in de bolHet Duits lijntjeRennen voor de muggenMet het trekpontje naar LiempdeWandelen op eigen risicoDoor rond en rechtOp het terras en naar huisBrabants Vennenpad vlogConclusie van het Brabants Vennenpad etappe 2 Rondje om de kerk We beginnen in Boxtel letterlijk met een rondje om de kerk. De Sint-Petrusbasiliek is een laatgotische kerk die gebouwd is in de 15e en 16e eeuw. Hij is gebouwd op een kerkheuvel, wat een kunstmatig opgeworpen heuvel is. Het schijnt de moeite waard te zijn om een rondleiding te doen en de 78 meter hoge toren te beklimmen, maar aangezien we vandaag een flinke afstand voor de boeg hebben, is het doorstappen en niet teveel treuzelen.     Het voorjaar in de bol Al snel verlaten we het centrum van Boxtel en lopen we langs de buitenste rand van het dorp, tussen de huizen en het water. Op en om het water zijn de tekenen van het voorjaar in volle gang. Zo staat de bloesem in volle bloei en nesten er op diverse plekken op het water vogels op een ei. Of zijn er net jonkies geboren. Erg leuk om het ontluikende voorjaar zo te ervaren. Het pad is verhard en dit deel van de route eindigt bij het viaduct onder de A2. Net voor het viaduct volgen we een omleiding, maar ik heb me laten vertellen dat het vlonderpad inmiddels weer geopend is. We steken een voormalige spoortunnel onderdoor waar prachtige street art te vinden is en zijn hiermee bij het Duits lijntje aangekomen.     Het Duits lijntje Het Duits lijntje is een oude spoorlijn, die in gebruik was van 1887 tot 2005 en verbond Wesel in Duitsland met Boxtel. Het was ooit bedoeld om vanaf hier vervoer naar Berlijn en zelfs verder naar St. Petersburg plaats te laten vinden. Inmiddels is de lijn niet meer in gebruik en kun je over (of naast) de spoorlijn wandelen. Net voor Kasteren steken we de Dommel over via een oude spoorbrug. Dit gebied is trouwens onderdeel van Van Gogh Nationaal Park, het nieuwste nationale park van Nederland!     Rennen voor de muggen Onze volgende bestemming is Natuurgebied De Geelders in Het Groene Woud. Hier voeren smalle paadjes ons door de bossen en lang sloten. Maar waar water is, zijn vandaag ook heel veel muggen. We worden gewoon lekgeprikt en dus lopen we sneller dan gepland. Het is hier normaal gesproken vast prachtig, maar we kunnen er nauwelijks van genieten. Snel door naar de volgende bestemming: de Stiltetuin. Een plek om rond te lopen, te zitten en filosoferen of om creatief te zijn. Deze ligt niet aan de route, maar we maken er graag een omweg voor.     Met het trekpontje naar Liempde Even verder steken we opnieuw de Dommel over, deze keer via het St. Janspontje, een trekpontje dat de nodige kracht vergt om te bedienen. Maar het lukt en niet veel later staan we droog en al aan de overkant (let op: deze wordt regelmatig uit de vaart genomen ivm de waterstand). Wist je dat dit pontje echt al heel oud is? Vroeger had hij als functie de kerkgangers over de Dommel te vervoeren. Hij lag toen iets verder stroomopwaarts waar hij uitkwam bij de Sint-Janskapel, waar het pontje naar vernoemd is. Het motto van het voetveer is trouwens ‘de zin van mijn bestaan is heen en weer te gaan.’     Wandelen op eigen risico Even verderop komen we opnieuw bij de Dommel. Deze keer worden we gewaarschuwd dat we hier wandelen op eigen risico ivm afkalving van de oevers. We verwachten heel wat, maar het risico valt mee. Op sommige plekken is de oever inderdaad afgekalfd, maar dit leidt nergens tot problemen. Het is echter wel erg mooi om hier over het smalle paadje te wandelen.     Door rond en recht Net voor we via talloze weilanden uitkomen bij Sint Oedenrode, maken we nog even een ommetje naar Uitkijktoren Door rond en recht. Deze ligt niet aan de route, maar een mooi uitzicht is altijd leuk. Daarnaast waren we hier enkele maanden geleden ook, maar de toren was toen niet bereikbaar in verband met de hoge waterstand van de Dommel. De toren, die is ontworpen door Lucas Lenglet en is bijna 15 meter hoog. In de verte zien we herten staan in het veld, wat een cadeautje.     Op het terras en naar huis Eenmaal aangekomen in Sint Oedenrode zijn we best moe. Het was een lange dag van bijna 25 kilometer plus wat uitstapjes naar extra opties zoals de toren en de Stiltetuin. Alhoewel het weer dreigde om te slaan, bleef het droog en eindigen we zelfs in de middagzon op het terras. Het was opnieuw een geslaagde dag. Deze keer geen vennen, maar wel veel langs de prachtige Dommel gewandeld. Een aanrader dus, deze route!   Brabants Vennenpad vlog Net zoals bij het Veluwe Zwerfpad maak ik van elke etappe een korte wandelvlog. Benieuwd? Check hem hieronder! Vond je hem leuk? Geef hem dan een duimpje omhoog op Youtube! En abonneer je op mijn kanaal zodat je altijd als eerste op de hoogte bent van de nieuwste video’s die upload.     Conclusie van het Brabants Vennenpad etappe 2 Ik ben opnieuw aangenaam verrast door de schoonheid Noord-Brabant. Alhoewel deze route soms wat saaie stukken kent, maken de hierboven genoemde uitstapjes en bezienswaardigheden het tot een zeer afwisselende route. Minus de muggen dan, die hadden we graag gemist. De GPX kun je hier downloaden.   Beginpunt: NS Station Boxtel Eindpunt: Sint-Oedenrode Afstand: 24,6 km (plus extra stops) Horeca onderweg: Café het Groene Woud, Liempde (beperkt geopend)   Wil je ook het Brabants Vennenpad gaan wandelen? Bestel dan hier het boekje. Ik krijg regelmatig de vraag van wandelaars of wandelen zonder boekje kan en mijn antwoord is dan steevast dat ik dat niet doe omdat ik met de aanschaf van het boekje het onderhoud van de route steun. Ga je deze route zelf wandelen? Houd 1.5 meter afstand, maak indien mogelijk geen gebruik van het openbaar vervoer en vermijd wandelen op drukke momenten!   Hopelijk hebben jullie genoten van het verslag van deze etappe en de bijbehorende vlog. Mocht je nog vragen hebben, laat het me dan gerust weten! In dit artikel staan affiliate links. Indien je via een dergelijke link een aankoop doet ontvangen wij mogelijk en zonder extra kosten voor jou een bescheiden commissie.   Verder lezen? Lees dan hier het verslag van etappe 1 of al mijn artikelen over wandelen in Brabant.  

0 reacties
Wild Aalsmeer

Wild Aalsmeer: een verborgen natuurgebied in de Randstad

Wie aan Aalsmeer denkt, denkt hoogstwaarschijnlijk aan de bloemenveiling. Of aan de televisie studios. Maar wist je dat er middenin de Randstad ook een verborgen natuurgebied ligt? Een gebied dat omringd wordt door een enorme luchthaven en een netwerk aan snelwegen en waar mens en natuur dicht op elkaar leven. Het is een plek waar de natuur wilder is dan je eigenlijk zou denken. Benieuwd geworden? Ik heb het over de Westeinderplassen. Die wil je absoluut gaan ontdekken na het lezen van dit artikel! Sowieso online en hopelijk ook in het echt.   Coverfoto: Kick Spaargaren (Kick’s foto’s)     Wild Aalsmeer Op 15 juli jl. ging de bijzondere mini-documentaire Wild Aalsmeer in premiere, gemaakt door regisseur JW Schram. In deze documentaire worden de Westeinderplassen op een unieke manier weergegeven. Aalsmeer ligt aan de grootste zoetwaterplas van Nederland. Deze plas is ontstaan uit drooglegging en turfwinning in de 17e eeuw. Inmiddels bestaat het gebied uit een aaneenschakeling van eilanden, rietlanden, water, moerasbossen en akkers. De documentaire is ingesproken door Gerard Joling:   “Het is echt een prachtig stukje natuur dat dicht bij mijn huis ligt. Veel mensen weten niet dat er zoveel moois te zien is bij de Westeinderplassen. JW heeft dat mooi in beeld gebracht. Het is zeker de moeite waard om de Westeinderplassen eens te bezoeken”.   Wild Aalsmeer gaat dieper in op de struiken- en bloementeelt, de fauna die er leeft en veel meer. Meer dan dit ga ik je er niet over verklappen. De docu duurt ongeveer 10 minuten en is voor iedereen gratis te bekijken op de website van Wild Aalsmeer. Een voorproefje vind je hieronder:         Zelf naar Aalsmeer en de Westeinderplassen? Heeft deze documentaire je geïnspireerd om zelf eens naar de Westeinderplassen te gaan? Er zijn talloze watersportactiviteiten mogelijk waaronder suppen, waterskiën en paling vissen. Uiteraard zijn er ook mooie fiets- en wandelroutes in de omgeving, die na je inspanning uitnodigt tot het pakken van een terrasje aan het water. Meer informatie over de wandel- en fietsroutes evenals mogelijke watersporten vind je op de website van Visit Aalsmeer.   Conclusie en disclaimer Eerlijk is eerlijk, ik ben aangenaam verrast na het zien van deze documentaire en bekijk Aalsmeer tijdens mijn volgende bezoek met compleet andere ogen. Hopelijk heeft JW Schram jou met Wild Aalsmeer ook geïnspiteerd om de Westeinderplassen eens te bezoeken.   Dit artikel werd geschreven in samenwerking met Visit Aalsmeer. Alle gegeven meningen zijn uiteraard slechts die van mijzelf.  

0 reacties
wandelen in het geuldal

3 x Avontuurlijk wandelen in het Geuldal

Al jarenlang kom ik met veel plezier in Zuid-Limburg om te wandelen. Meestal bezoek ik dan plekken als Vaals, Epen of Valkenburg want die zijn nu eenmaal bekend en ik weet dat je hier prachtig kunt wandelen. Na ons avontuur op de Dutch Mountain Trail, werden Wanda van Wanda Wandelt, Bregje van Wandelvrouw en ik gevraagd om eens een wat meer onbekend gebied in Zuid-Limburg te bezoeken, namelijk het Geuldal tussen Meerssen en Berg & Terblijt. De afgelopen dagen bracht ik hier wat tijd door en maakte ik drie mooie wandelingen in het Geuldal met elk zijn eigen avontuurlijke karakter. Oftewel: een heus paradijs in je achtertuin.     Wandelen in het Geuldal Wist jij dat de Geul de snelstromende rivier van ons land is? Hij komt ons land binnen bij Cottessen en net boven Itteren mondt ie uit in de Maas. In het Geuldal kun je prachtige wandelingen maken die, voor Nederlandse begrippen, een avontuurlijk karakter hebben. Wij wandelen in het gebied tussen Berg en Terblijt en Meerssen, ook wel de Buitengoed Geul & Maas genoemd. Alhoewel dit gebied wordt doorkruist door de A79, merk je hier nauwelijks iets van. In dit gebied liggen ook enkele mergelgroeves die je kunt bezoeken. Ik begin het artikel met de drie wandelingen die ik maakte, waarna ik je tips geef voor een heerlijke overnachtingsplek en waar je lekker kunt eten!     Wandeltip 1: Wandelroute B6 – Berg en Terblijt Hele sexy namen hebben de wandelroutes in dit gebied niet, maar wandelroute B6 met rode markering is een avontuurlijke route met flink wat hoogtemeters. In 6,5 kilometer klim je maar liefst 130 meter, soms over flink steile paden. Deze wandeling begint bovenop de berg in Berg en Terblijt, waarna je via het dorp en het bos afdaalt naar de Geulhemermolen. Hier wandel je langs de oude grotwoningen, die vroeger bewoond werden door blokbrekers. Het was hier zwaar om te wonen, want alhoewel de huur omstreeks 1900 slechts 1 cent bedroeg, was de constante temperatuur hier 11°C, zowel in de zomer als in de winter.   Na de grotwoningen is het flink klimmen door het bos naar enkele mooie doorkijkjes en afdalen over een serie trappen. Hier kom ik in het Geuldal uit en wandel ik langs de oude dalwand. Verderop begint opnieuw een klim, die me naar Berg en Terblijt terug voert.   Hier maakt de route eerst nog een ommetje langs Groeve Blom. Helaas slaat de gemarkeerde route het ‘gevaarlijke’ wandelpad door de groeve over, maar ik raad iedereen die goed ter been is om de route door de groeve te kiezen. Wie weet komen de geiten ook nog op je pad. Meer info over de route staat hier.     Wandeltip 2: De Route van de Overgave De tweede wandeling die ik deed was een van de camini’s, dit zijn korte pelgrimsroutes in de streek. In totaal zijn er 11 verschillende routes, die elk een eigen thema hebben en langs de originele Jacobsroute liggen. De camini die ik deed had als thema ‘overgave’.   Als je niet meer kunt, ben je misschien op het punt van overgave beland. Dit is de quote om over na te denken tijdens deze route. Erg relevant voor mij, aangezien ik in de afrondende fase zit voor mijn vakantie en graag overal controle over wil houden. Wat uiteraard niet lukt, dus het enige dat ik kan doen is me overgeven aan de stroming van het lot en tijdens deze wandeling, de stroming van het water. Ik wandel langs de Geul en door het gehucht Waterval. Door het glooiende landschap met prachtige panorama’s en langs de prachtige basiliek van Meerssen.   Deze route is voornamelijk avontuurlijk voor je geest. Durf jij je over te geven aan het zijn? Aan het lot dat voor jou bestemd is? Een mooie overweging om mee op pad te gaan. Meer informatie over de route en de andere camini’s staat hier.     Wandeltip 3: Wandelroute B1 in combinatie met de Curfgroeve De laatste wandeling die ik doe is wandelroute B1 maar ik geef er mijn eigen draai aan. Hij loopt namelijk deels gelijk met de camini en daarnaast wil ik graag de Curfsgroeve bezoeken die niet in deze route opgenomen is. Deze groeve stamt uit de jaren ’30 en is een belangrijke plek voor wilde bijen.   De groeve is niet toegankelijk maar bij het pad eromheen heb je prachtige uitzichten over de groeve. Er is zelfs een uitzichtsplateau boven de groeve én een enorme trap die je naar boven (of naar onderen) brengt. Tip voor extra avontuur: volg geen paaltjesroute maar kies voor smalle paadjes, bijvoorbeeld door te navigeren met een wandelapp als Gaia gps. Hier staan smalle paadjes ook gemarkeerd, deze kunnen je wandeling net iets avontuurlijker maken! Meer informatie over de route vind je hier.     Leuk overnachten in het Geuldal Onze uitvalsbasis voor de wandelingen was Camping ‘t Geuldal. In eerste instantie oogt de camping wat groots, maar we hebben een plekje aan het water. Zonder stroom en lekker rustig gelegen. Hier is het perfect kamperen. De sanitairgebouwen zijn van prima kwaliteit en het restaurant Bie de Groeve serveert uitstekende maaltijden. Een aanrader dus, maar kies wel voor de plekken zonder stroom om het avontuurlijke gevoel te behouden!     Lekker eten en drinken Uiteraard hebben we ook wat fijne plekken om te eten en drinken gecheckt. Allereerst gingen we lunchen bij Burgemeester Quicx, een gezellige huiskamer naast de entree van Château St. Gerlach. Hier kun je heerlijk genieten van lokale producten en een eigen wijn, die gemaakt wordt in samenwerking met Sint Martinus. De wijngaard ligt tegenover het café aan de overkant van de weg.   Om te lunchen kan ik je ook de Geulhemermolen van harte aanbevelen, deze ligt aan alledrie de genoemde routes en is dus perfect voor tijdens, voor of na je wandeling. Ook is hier voldoende parkeergelegenheid en liggen de eerdergenoemde grotwoningen hier vlakbij.   Van heerlijke vlaai genoten we bij Gasterij Goesting in Meerssen. Naast de basiliek vind je een groot plein met talloze terrassen, een welkome plek om even neer te strijken tijdens je wandeltocht.   Wil je meer wandeltips voor Zuid-Limburg? Lees dan verder in mijn uitgebreide artikel over wandelingen in Vaals en omgeving.     Conclusie en disclaimer Waarschijnlijk heb je het al begrepen, maar ook over dit deel van Zuid-Limburg ben ik erg enthousiast. Gaan wandelen in het Geuldal staat garant voor plezier, avontuur, mooie natuur en toffe paden. Alhoewel we hier in de zomer waren, was het er relatief rustig, vooral op de wandelpaden. Een wandelkaart is te koop maar je kunt ook navigeren op de GPX bestanden die op de site van Visit Zuid-Limburg staan. Tevens vind je hier talloze extra opties, tips en andere leuke dingen om te doen in dit gebied. Ik adviseer je om niet zonder kaart of GPX op pad te gaan aangezien de paaltjes op sommige plekken redelijk overgroeid zijn en soms niet zichtbaar voor wandelaars.   Ik hoop je hiermee geïnspireerd te hebben om dit deel van Zuid-Limburg eens te bezoeken voor een weekendje of langer. Ik maakte deze reis op uitnodiging van Visit Zuid-Limburg. Alle gegeven meningen zijn uiteraard slechts die van mijzelf.  

0 reacties
Palthetoren Salland

Op pad in Sallandse Heuvelrug en Twents Reggedal Nationaal Park

Vorig jaar zomer begon ik in samenwerking met Beleef de Nationale Parken aan een ontdekkingstocht door een aantal nationale parken in Nederland. Ik had nog één park te gaan toen de lockdown in oktober werd afgekondigd en dus werd mijn bezoek aan Nationaal Park Sallandse Heuvelrug en Twents Reggedal doorgeschoven naar dit jaar. Het idee was namelijk om niet alleen te wandelen, maar ook wat andere bijzondere activiteiten te doen om te laten zien dat er meer te doen is dan wandelen of fietsen. Afgelopen week was het zo ver en bezocht ik de Sallandse Heuvelrug. Ik deed drie verschillende dingen: een mooie wandeling over de Sprengenberg, ik maakte kennis met de schaapskudde van Lemelerveld en ik bezocht de Sterrenwacht Hellendoorn.     Table of Contents | Inhoudsopgave Over de Nationaal Park Sallandse HeuvelrugWandelen op de Sallandse HeuvelrugDe PalthetorenEen ontmoeting met boswachter JosDe schaapskudde op de LemelerbergOp naar de SterrenwachtConclusie en disclaimer Over de Nationaal Park Sallandse Heuvelrug Het Nationaal Park Sallandse Heuvelrug & Twents Reggedal ligt in Overijssel, grofweg gezien tussen de steden Deventer, Zwolle en Enschede. De heuvelrug is een oude stuwwal gevormd in de ijstijd en heeft 26 heuvels waarvan de hoogste 73 meter hoog is. Het glooiende landschap is de perfecte plek om te wandelen, fietsen en andere outdoor activiteiten te doen. Het belangrijkste centrum is het Buitencentrum Sallandse Heuvelrug in Nijverdal. Daarnaast zijn er drie andere plekken die zich uitstekend lenen om je avontuur te beginnen, namelijk Informatieschuur / Erve de Pas, Infocentrum Canadese begraafplaats en Natuurmuseum Holterberg.     Wandelen op de Sallandse Heuvelrug Een van mijn favoriete gebieden om te wandelen in Nederland, buiten mijn ‘eigen’ Veluwe om, is de Sallandse Heuvelrug. Eerder maakte ik al wandelingen in de buurt van Nijverdal en op de Hellendoornse Berg, dus ik besloot deze keer een ander gebied te ontdekken: De Sprengenberg.   Ik begin mijn bezoek op de parkeerplaats De Sprengenberg en informatieschuur Erve de Pas. Vanuit hier starten enkele wandelroutes, ik doe de 5,6 kilometer lange oranje route die me dwars over het landgoed voert. De Sprengenberg is een afwisselend gebied, waar heide en bos elkaar afwisselen. Ook bijzonder is de laan vol met azalea’s die in het voorjaar volop in bloei staan. Ik ben eigenlijk net te laat in het seizoen, maar zie gelukkig toch nog enkele roze bloemen in het landschap terug. Wat moet het een genot zijn om hier tijdens de bloeiperiode te wandelen!     De Palthetoren Heel bijzonder in het landschap is de Palthetoren, die statig boven de omringende bomen uittorent. Deze villa is in 1903 gebouwd door A. A. W. van Wulfften – Palthe om te verblijven tijdens en na zijn jacht door het landgoed, dat in zijn bezit was. Het huis is niet toegankelijk voor publiek, maar goed te zien vanaf de oranje wandelroute. Verderop op de route kom je het oude badhuisje tegen dat bij de villa hoort.     Een ontmoeting met boswachter Jos Na mijn lunch bij het restaurant van Herberg Erve de Pas is het tijd voor een ontmoeting met boswachter Jos. Hij werkt voor Natuurmonumenten en het lijkt me interessant om met hem in gesprek te gaan over het gebied. Allereerst vraag ik hem wat er zo bijzonder is aan de Sallandse Heuvelrug en hij vertelt me dat dit de enige plek is in Nederland waar nog korhoenders in het wild leven. Dit dier wordt met uitsterven bedreigd en op dit moment leven er nog maar zo’n 25 en worden er elk jaar een aantal nieuwe uit Zweden bij geplaatst om de populatie gezond te houden.   Ook vraag ik hem naar de toekomst van het nationale park, want met de komst van het coronavirus zijn ook de bezoekersaantallen aan het nationale park enorm toegenomen. Jos vertelt dat er het afgelopen jaar op een gemiddelde doordeweekse dag evenveel bezoekers waren als een zondag voorafgaand aan de pandemie. Op zondagen is het heel erg druk. Hij zet zich in om de bezoekers beter te spreiden en ook kennis te laten maken met de dorpen en gebieden rondom het nationale park, om zodoende de belasting op de gebaande paden wat af te laten nemen. In samenwerking met de omringende dorpen worden nieuwe wandel- en fietsroutes uitgezet die de bezoeker ook kennis laten maken met de natuur buiten de parkgrenzen. Ook hoopt hij dat er in de toekomst meer mensen gebruik gaan maken van het openbaar vervoer om naar het nationale park te komen. Zowel Nijverdal als Holten hebben een treinstation en vanuit daar zijn er talloze opties om het park te verkennen.   De laatste vraag die ik hem stel is wat hij bezoekers aanraadt. ‘Sta eens even stil. Ga ergens zitten en houd je mond dicht en je oren en ogen open. Stel je open voor de omgeving en je zal je verwonderen over al het moois dat je ziet.’   Met deze mooie conclusie nemen we afscheid en ga ik naar mijn volgende bestemming: de Schaapskooi Lemelerberg.     De schaapskudde op de Lemelerberg De dag voor mijn trip heb ik al contact gehad met Anita: de schaapsherder van natuurgebied Lemelerberg, dat in het noorden van de Sallandse Heuvelrug ligt. Samen met haar 260 Veluwse heideschapen is ze dagelijks te vinden in het gebied, maar uitgerekend vandaag komen de schapen naar de schaapskooi omdat ze de volgende dag geschoren worden. Ik ontmoet Anita net wanneer de schapen binnen zijn en ik vraag haar naar het leven als schaapsherder.   Eigenlijk weet ik niet zo veel over schapen. Ik laat me dan ook verbazen over de verhalen van Anita over hoe ze de kudde over de hei meevoert en er op die manier voor zorgt dat het landschap intact blijft. De kudde van Anita bestaat uit zo’n 260 schapen. Elk jaar maakt ze aan het einde van de zomer een ‘selectie’ van de schapen die mogen blijven en schapen die uit de kudde moeten. Oudere dames, die bijvoorbeeld geen ondertanden meer hebben, kunnen niet genoeg eten en op die manier hun werk niet goed meer doen.   En wat gebeurt er ‘s nachts met de schapen? ‘Dan blijven ze op de heide met een elektriciteitsdraad er omheen. Ik zoek dan een plek waar genoeg te eten en water voor ze is.’ Anita kan uiteraard niet elke dag bij de kudde zijn, daarom werkt ze samen met een aantal vrijwilligers die haar ondersteunen.   Mocht je de schaapskudde willen bezoeken, neem dan even contact op met Landschap Overijssel die je kunnen vertellen waar Anita en haar kudde ongeveer te vinden zijn op de berg. De schaapskooi is niet voor publiek geopend.     Op naar de Sterrenwacht Na een heerlijk diner bij De Budde in Nijverdal staat het laatste onderdeel op het programma: een bezoek aan de Sterrenwacht in Nijverdal. Deze is gevestigd in het Buitencentrum van Staatsbosbeheer. Alhoewel ik hier al eerder was geweest, was het me niet opgevallen dat er een grote koepel op het gebouw zit. Ik word hier verwelkomd door vrijwilliger Cor die me een rondleiding door de Sterrenwacht geeft.   Allereerst stap ik op de Sky Walk, een observatieplatform op 8 meter hoogte. Hier staat ook de radiotelescoop, een schotelantenne van 3 meter groot. Vanaf hier zie ik hoe Cor de koepel opent, zodat ze vanuit hier naar de sterren kunnen kijken met de telescopen.   Daarna bezoek ik de enorme telescopen die in de koepel staan. Ook uniek is hier het zonobservatorium waarmee de zon waargenomen kan worden. Het is de enige in zijn soort in Nederland. Het planetarium kan ik helaas niet bezoeken, maar onderstaande foto geeft een idee van hoe dit eruit ziet.   Wil je zelf op bezoek bij de Sterrenwacht? Er zijn diverse programma’s te volgen evenals lezingen en cursussen. Meer informatie vind je op de website van Sterrenwacht Hellendoorn. Ik hoop snel zelf een keer mee te kunnen doen aan een informatieavond!     Conclusie en disclaimer Mijn bezoek aan Nationaal Park de Sallandse Heuvelrug heeft me opnieuw laten zien hoe mooi dit stukje Nederland is. Het was bijzonder om in gesprek te kunnen gaan met zij die hier werken en ervoor zorgen dat de natuur in het gebied behouden blijft. Wil je zelf eens een leuke activiteit doen in het nationale park? Check dan hier de agenda voor alle aankomende evenementen.   Hopelijk heb je genoten van dit artikel en heb ik je geïnspireerd om Nationaal Park Sallandse Heuvelrug & Twents Reggedal eens met een bezoek te vereren. Ik maakte dit blogartikel in samenwerking met Beleef de Nationale Parken. Alle gegeven meningen zijn slechts die van mijzelf.  

1 reactie
Dutch Mountain Trail ENCI uitzicht

De Dutch Mountain Trail: alles wat je wilt weten!

Het is een doordeweekse dag begin maart wanneer ik samen met collega bloggers Bregje en Wanda in een Landal huisje in Eerbeek op workation ben. Tijdens het werken komt de Dutch Mountain Trail ter sprake. Wanda is van plan hem te gaan lopen in mei en Bregje en ik opperen de mogelijkheid om hem met zijn drieën te doen. Een plan wordt gemaakt en zo’n 2.5 maand later wordt de rugzak ingepakt om op pad te gaan.   Table of Contents | Inhoudsopgave Er is veel te doen om de Dutch Mountain TrailOver de Dutch Mountain Trail en de Seven SummitsDe Seven Summits van de Dutch Mountain TrailDe Dutch Mountain Trail etappesDag tot dag verslagDag 1: Eygelshoven – KerkradeDag 2: Kerkrade – VijlenDag 3: Vijlen – EperheideDag 4: Eperheide – Sint GeertruidDag 5: Sint Geertruid – MaastrichtIs de Dutch Mountain Trail zwaar?Is het druk op de Dutch Mountain Trail?Op de Dutch Mountain Trail overnachten?Het Krijtlandpad of de Dutch Mountain Trail?Opsplitsen of in 1 keer lopen?De Dutch Mountain Trail georganiseerd doen?Paklijst: wat moet meeDutch Mountain Trail boekje, GPS en markeringenKun je wildkamperen op de Dutch Mountain TrailMoet je van tevoren je overnachtingen boeken?Conclusie en disclaimer Er is veel te doen om de Dutch Mountain Trail Er is veel te doen om de Dutch Mountain Trail op dit moment. Ineens lijkt iedereen ‘hem te willen doen’ of ‘te gaan doen’ en zie ik hem in elk magazine en blog verschijnen. Nagenoeg elke wandelinfluencer heeft eral over geschreven. Er zijn speciale Facebook groepen over de trail, in andere groepen komt ie regelmatig voorbij en een handjevol bekenden heeft ‘hem ook in de planning’ of ‘al gedaan’. De moed zakt me in de schoenen wanneer ik me aanmeld voor de Facebook groep. Ik zie berichten over afgeladen campings, wandelen in polonaise en een enorme drukte op de trail. Een nieuwe hype lijkt geboren. En daar houd ik niet zo van. Maar goed, aan de andere kant weet ik ook dat je vooral niet moet afgaan op andermans mening en interpretaties. En dus zit er maar één ding op: zelf de trail gaan proberen en beoordelen of de hype en hysterie terecht of onterecht is.   In dit uitgebreide blog over de Dutch Mountain Trail geef ik jullie mijn ongezouten en eerlijke mening, maar daarnaast ook praktische informatie die wellicht behulpzaam kan zijn tijdens het plannen van je trektocht. Ik heb dan ook mijn best gedaan zo veel mogelijk vragen te beantwoorden van lezers en volgers die ik de afgelopen week kreeg. Houd daarbij wel rekening met het feit dat mijn mening ook maar gewoon een mening is en dat je de trail eigenlijk gewoon lekker zelf moet gaan lopen om hem te ervaren. Ik wens je veel lees- en voorbereidingsplezier toe voor jouw hike op de Dutch Mountain Trail.     Over de Dutch Mountain Trail en de Seven Summits De Dutch Mountain Trail is een initiatief van Dutch Mountain Film Festival. In 2020 bestond DMFF 10 jaar en hierop besloten ze de Dutch Mountain Trail te ontwikkelen: een 101 kilometer lange wandeltocht langs de Seven Summits van Zuid-Limburg. In november 2020 verscheen de wandelgids van de Dutch Mountain trail, een handig boekje dat onmisbaar (maar niet volledig, daarover later meer!) en inmiddels wordt deze trail ook wel geroemd tot de zwaarste meerdaagse hike van Nederland.   De Seven Summits van de Dutch Mountain Trail De Dutch Mountain Trail gaat dus over de Seven Summits maar waar dit op gebaseerd is, is mij niet helemaal duidelijk. Op de website van Visit Limburg staat dat het de zeven steilste bergen van Nederland zijn, maar ik heb zelf mijn bedenkingen. Zo is de Vaalserberg, de hoogste berg van ons land, wel opgenomen in de route maar maakt deze geen onderdeel uit van de Seven Summits. Toch vond ik deze qua beklimming veel zwaarder dan enkele andere toppen. De Schneeberg net buiten Vaals is daarentegen wel een van de Seven Summits, maar ligt volgens de routekaart in Duitsland en dus niet in Nederland.   Bereid je dus hoe dan ook voor op veel meer klimmen dan alleen deze Seven Summits, want de trail gaat bijna non-stop op en neer. De opgenomen summits in de Dutch Mountain Trail zijn:   1. Wilhelminaberg, Landgraaf (225 m.) 2. Schneeberg, Aken (257 m.) 3. Eyserberg, Eys (202 m.) 4. Gulperberg, Gulpen (157 m.) 5. Hakkenberg, Eperheide (252 m.) 6. Kattenroth, Sint Martens-Voeren (209 m.) 7. De Observant, Maastricht (157 m.)     De Dutch Mountain Trail etappes De volledige Dutch Mountain Trail is ongeveer 101 kilometer. Echter wordt hierbij geen rekening gehouden met de aanloop naar je overnachtingsplek. Het boekje spreekt van in totaal 4 etappes, wij besluiten om er 5 van te maken, mede vanwege het opwarmen op dag 1 (dit blijkt een gouden keuze, verderop lees je waarom!) en de reistijd richting het zuiden. Wij hebben de etappes als volgt verdeeld:   Dag 1: Eygelshoven – Kerkrade (12 km) Dag 2: Kerkrade – Vijlen (25 km) Dag 3: Vijlen – Eperheide (24 km) Dag 4: Eperheide – Sint-Geertruid (24 km) Dag 5: Sint Geertruid – Maastricht (20 km)   Per dag kwam er nog zo’n 2 kilometer bij vanwege de aanlooproutes naar onze overnachtingsplekken. Houd er met het bepalen van je route en overnachtingsplekken rekening mee dat je veel onverhard loopt en dat je tussen Kerkrade en Sint Geertruid steeds zo’n 500 hoogtemeters per dag overbrugt. Dag 1 en 5 van het bovenstaande schema hebben beiden ongeveer 200 hoogtemeters.   Wij droegen alledrie volledige bepakking mee (dus eten voor 5 dagen, tent en overige kampeerspullen en alles wat je nodig hebt, dit kwam bij mij neer op zo’n 17 kilo) en dat maakt het dat 25 kilometer per dag lang genoeg was. We spraken ook mensen die het prima te doen vonden en zelfs langere dagen maakten, maar met een dagrugzak liepen. Ben je een beginnende wandelaar en niet gewend om met volle bepakking te hiken, dan zou ik proberen om maximaal 20 kilometer per dag te doen. Loop je met een dagrugzak, dan is 25-30 km per dag zeker haalbaar, mits je enige wandelervaring hebt op dit soort afstanden. Ongetraind de Dutch Mountain Trail gaan doen is niet verstandig.     Dag tot dag verslag Hieronder volgt een uitgebreid verslag van dag tot dag. Inclusief mijn ervaringen van de betreffende route, mooie plekken, overnachingsplek en andere dingen die ik de moeite waard vind om te vermelden. Na het dag tot dag verslag geef ik je meer info over de drukte (en hoe wij die ontlopen hebben), de zwaarte, de paklijst en meer praktische tips. Blijf dus zeker nog even doorlezen!   Dag 1: Eygelshoven – Kerkrade We beginnen onze hike op het station van Eygelshoven, een klein treinstation met parkeermogelijkheid. Al direct bij het verlaten van het station duiken we de natuur in. Niet veel verder steken we de ringweg Parkstad over en stappen we opnieuw het groen in. Na een serie groene vijvers en een oversteek van de Strijthagerbeek (door het water, alternatief is over de blokken) staan we aan de voet van de eerste van de Seven Summits: de Wilhelminaberg.   Het heeft de afgelopen dagen flink geregend en dat is duidelijk. Het pad gaat steil omhoog en we glibberen wat af. Na deze eerste klim worden de wandelstokken van de rugzak gehaald, die zijn onmisbaar bij dit soort klimmetjes in de modder. Mijn GPX bestand zegt dat we over het brede pad verder moeten, maar het boekje geeft aan dat we loodrecht de berg op moeten, over een (naar het lijkt) nieuw gevormd pad. We gebruiken handen en voeten om naar boven te klauteren en glijden regelmatig weer naar beneden.   Niet veel later staan we net voor de top van de Wilhelminaberg. Er zijn werkzaamheden en er staan hekken. We weten niet zo goed of we verder kunnen, maar besluiten het er toch op te wagen en in overleg met de bouwvakkers mogen we hier verder. We maken een foto en dalen uiteindelijk via een minder steile route weer af. De eerste van de Seven Summits is in the pocket!   Hierna volgt een wat minder mooi stuk over een industrieterrein en door een sportpark. We volgen de Anstelerbeek, lopen door het Hambos en een groene vallei langs de buitenwijken van Kerkrade. Net voordat we de Nederlands-Duitse grens over gaan verlaten we de route om naar onze Airbnb voor de nacht te gaan. Het is een fijn appartement met een heerlijke douche. We worden vriendelijk ontvangen en de bedden zijn goed. Ik kan je een verblijf in De Bezige Bij dan ook van harte aanbevelen.   Aantal kilometers: 12 Overnachtingsadres: De Bezige Bij, Kerkrade Summits: Wilheminaberg     Dag 2: Kerkrade – Vijlen Vandaag staat de eerste lange dag op het programma: een wandeling van zo’n 25 kilometer tussen Kerkrade en de camping tussen Holset en Vijlen. Alhoewel de weersvoorspellingen bar slecht waren voor deze paar dagen, schijnt bij het verlaten van de B&B de zon. Vol goede moed zetten we koers naar de eerste summit van vandaag: de Schneeberg.   Al direct bij het verlaten van Kerkrade stappen we Duitsland binnen. We wandelen over landbouwgebied, tussen akkers en windmolens door. Na een uurtje of anderhalf komt de Schneeberg in het zicht. Toevallig beklom ik deze al eerder dit jaar tijdens mijn weekendje in Landal Vaals, zonder te weten dat ie onderdeel uitmaakt van deze route. De aanlooproute is prachtig en eenvoudig, vanaf het pad op de kam heb je prachtige vergezichten over de wijde omgeving. Alleen de laatste meters naar de top gaan wat steiler omhoog en voor we het weten zijn we boven op de Schneeberg aangekomen. Geen uitzicht deze keer en dus dalen we ook direct maar weer af.   Niet veel later staan we in de buitenwijken van Vaals, om koers te zetten naar de Vaalserberg. We hebben onszelf wat lekkers beloofd op het terras van de Vaalserberg en klimmen flink langs de noordoostelijke zijde, wederom in Duitsland. Eenmaal boven besluiten we het Drielandenpunt te laten voor wat het is en ploffen we op het terras.   Hierna volgt een aangename wandeling over de grens tussen België en Nederland, dan weer stijgend, dan weer dalend. We stappen door alpenweiden vol met bloemen, over modderpoelen en door naar voorjaar geurende bossen. Aan het einde van de middag komen we aan op onze camping in Vijlen: Boerderijcamping Schrouff. De eigenaar biedt meteen aan om stroom aan te leggen voor ons zodat we kunnen opladen. Koken kunnen we op een picknicktafel onder een afdak, perfect aangezien de grond nog relatief vochtig is. Deze camping is een absolute aanrader!   Aantal kilometers: 25 Overnachingsadres: Boerderijcamping Schrouff, Vijlen Summits: Schneeberg     Dag 3: Vijlen – Eperheide We pakken de trail weer op en besluiten een korte detour te maken naar Het Hijgend Hert, wat helaas nog gesloten is. Al snel klimmen en dalen we weer sterk door de Vijlenerbossen. Na een goede anderhalf uur verlaten we het bos en komen we aan tussen de groene weiden. In de verte ligt voor ons de volgende top: de Eyserberg. We moeten echter nog flink wat dalen door en onderbreken onze tocht op het terras in Wahlwiller.   De stijging is goed te toen en ongemerkt staan we een uurtje na het vertrek uit Wahlwiller op de top van de Eyserberg. Wederom zonder uitzicht. Even verderop staan net van de route af wat picknickbanken, een fijne plek voor een pauze. Na de pauze dalen we af om direct al de Gulperberg in het zicht te krijgen. Dit is met 157 meter de laagste van de Seven Summits en doet me een beetje denken aan een hobbitheuvel.   De beklimming gaat veel over trappen en is dus relatief steil, maar voor je het weet ben je boven en heb je prachtige uitzichten. Omdat het inmiddels flink is gaan waaien besluiten we snel weer af te dalen, door een prachtige weide waar de wilde bloemen het landschap domineren. We hebben prachtige uitzichten op het Vijlenerbos aan de overkant van…

2 comments
Mantingerveld en Mantingerzand

Wandelen in Midden-Drenthe: Mantingerveld en Boswachterij Gees

Voor mij is Drenthe een deel van Nederland waar ik maar weinig kom. Sterker nog, de laatste keer dat ik in Drenthe was (anders dan op doorreis naar mijn schoonvader die in Groningen woont) is inmiddels alweer jaren geleden, toen was ik in de Drents-Friese Wold. Ik ben daarom blij wanneer we met de OutdoorBloggers een uitnodiging ontvangen om een wandelestafette te houden. Met zijn zessen gaan we een week lang op pad in de mooiste gebieden van Zuidwest en Midden-Drenthe. In dit artikel neem ik je mee op pad in de buurt van Mantinge: het Mantingerveld en de Boswachterij Gees. Veel leesplezier!   “Drente is zo mooi, zo zeer pakt het me algeheel in en voldoet mij absoluut, dat ik, indien ik niet voor altijd hier kon zijn, ik liever ’t maar niet gezien had. Het is onbeschrijflijk schoon” Vincent van Gogh – 1883     Een overnachting in Westerbork Het gebied waar ik op pad ga is Midden-Drenthe. Het gebied ligt zoals de regio al aangeeft in het midden van Drenthe, op een plateau, een soort van omgekeerd soepbord zeg maar. De avond van aankomst ontmoet ik Wanda voor de overdacht van Schoapie, ons ‘stokje’ van deze week. We treffen elkaar bij Abdij de Westerburcht in het centrum van Westerbork. Ze vertelt hoe ze vandaag op pad was in de Drents-Friese Wold en we besluiten onze overdracht in de buitenlucht te doen. Het zonnetje schijnt inmiddels en aangezien ze voor morgen aanzienlijk slechter weer voorspellen, kan ik op die manier toch alvast wat van het mooie Drentse landschap ervaren. ‘s Avonds genieten we van een heerlijk diner op mijn ‘schaapskooi’ – de torenkamer van Abdij de Westerburcht. Nadat Wanda vertrokken is en ik een bad heb genomen (héérlijk!) is het tijd om te gaan slapen.     Op naar Mantinger Es Na een ontbijt vertrek ik per auto naar Mantinger Es, een Theeschenkerij en Bed & Breakfast in Mantinge. Hier ontmoet ik Willem, eigenaar van de B&B die momenteel verbouwd wordt. Hij is enkele jaren geleden vanuit het westland naar hier verhuisd op zoek naar rust, ruimte en natuur. Dat hebben zijn vrouw en hij hier gevonden: de B&B kijkt uit over een prachtig veld waar je zelfs soms zeearenden en slangenarenden kunt spotten. Willem is de maker van de wandelroute Mantinger Es, een 25 kilometer lange wandeling over onder meer het Mantingerveld en Boswachterij Gees. Daarnaast is hij IVN Natuurgids dus ik hoop in de paar kilometers die hij met me meewandelt meer te leren over de omgeving.     Op naar het Mantingerveld De weersvoorspelling voor vandaag ziet er heftig uit met storm en regen. Wanneer ik aan kom bij Mantinger Es merk ik er weinig van, behalve dat de schapenwolken snel lijken te bewegen in de lucht. Over de verharde weg verlaten we het dorp Mantinge. Dit dorp wordt al meer dan 700 jaar bewoond en heeft enkele prachtige boerderijen. Om bij het Mantingerzand te komen steken we eerst een landbouwgebied door. Willem vertelt me dat een groot deel de omgeving van Mantinge onderdeel uitmaakt van Natura-2000 gebied en dat er bijna doorgaand natuurherstelwerkzaamheden zijn. Onderweg zien we allerlei vogels en vertelt Willem me ondermeer dat we maar liefst zeven soorten spechten hebben in Nederland. Weet jij ze allemaal te noemen?     Het Mantingerveld op Eeuwenlang bestond dit deel van Drenthe uit heide, hoogveen en vennen. Door een intensieve ruilverkaveling in 1960 bleef er maar weinig van dit landschap over. Planten en dieren werden teruggedrongen in kleine natuurgebiedjes, zoals Mantingerzand en Lentsche Veen. Door de aankoop van het gebied door Natuurmonumenten is er weer volop plek voor de natuur om zich volop te ontwikkelen.   We lopen over smalle, heuvelachtige paadjes en door een prachtig bos met jeneverbesstruiken. Even verderop wijst Willem me de oudste den aan, de oudste boom van het Mantingerveld. Men vermoedt dat deze hier al sinds 1840 staat. Ook laat Willem me een kuil in het landschap zien waar vroeger turf afgestoken werd. Dan steken we een klaphek door en zijn we op een heideveld aangekomen. Her en der staat flink wat water en Willem vertelt me dat het hier in de zomer kurkdroog was. Het water maakt het landschap afwisselend en fotogeniek. Dit is ook het punt waar Willem afscheid van me neemt. Ik loop verder naar Nieuw-Balinge, hij keert terug naar huis.     Door weer en wind Ik steek het heideveld verder over en zie in de verte dat de eerste donkere luchten eraan komen. De weermannen reppen over hagel en zelfs een donderklap dus mijn doel is om tegen de tijd dat de bui boven me hangt ergens in Nieuw-Balinge te kunnen schuilen. Net als ik denk dat ik er ben, ga ik opnieuw een heideveldje op. Hier grazen geiten en ik volg een bochtig paadje over de heide.   Even later bereik ik de rand van Nieuw-Balinge en zie ik een bushalte. Die komt als geroepen want net wanneer ik mijn rugzak afdoe, barst de hagel in volle hevigheid los. Ik zit de bui uit en neem een kop thee om warm te blijven.   Een goede twintig minuten later is het droog en bind ik de rugzak weer op. Ik ga snel verder naar mijn volgende bestemming: Boswachterij Gees.     Rennen voor de bui De verbinding tussen Nieuw-Balinge en Boswachterij Gees is een asfaltweg. Wanneer ik achterom kijk zie ik de volgende bui alweer hangen. Ik besluit er flink de pas in te zetten en door te stappen zodat ik in ieder geval onder de bomen loop tijdens de volgende bui. Dat lukt en net op het moment dat ik het bos in stap, daalt de volgende bui op me neer. Gelukkig heb ik goede regenkleding en vind ik een omgevallen boom om even onder te schuilen. Zodra het hevigste deel voorbij ga, ga ik opnieuw op pad.     Wandelen in Boswachterij Gees Boswachterij Gees is een bijzonder afwisselend en bovenal stil natuurgebied aan de zuidkant van Midden-Drenthe. Willem had me al beloofd dat het prachtig zou zijn en daar is niets van gelogen. Alhoewel het zaterdag is, kom ik hier niemand tegen. Zelfs niet op het heideveld dat ik na het bos oversteek. Ik probeer de schaapskudde in het landschap te ontdekken maar vind ze niet. Ik omcirkel het heideveld bijna helemaal en blijf me ondertussen verbazen over de schoonheid van de vennen en de heide.   Na het heideveld wandel ik langs een groep grote grazers en lange enkele boerderijen in het bos. Ik zie wat fietsers, maar de wandelaars die ik tot nu toe ben tegen gekomen zijn op één hand te tellen. Inmiddels lijkt het, tussen de buien door, alsof ik in een sprookjesbos ben aangekomen. De bodem is bedekt met een flinke laag mos en tussen de nog kale bomen door kan ik eindeloos ver kijken of althans zo lijkt het.     Terug naar Mantinge Na een goede twee uur verlaat ik Boswachterij Gees en ben ik opnieuw in open landschap aangekomen. Het laatste deel van de wandelroute voert me terug naar Mantinge, maar ik maak eerst nog een omweg langs de noordkant van het dorp. Hiervoor moet ik eerst zo’n 2,3 kilometer over het fietspad lopen, waar ik geen enkele beschutting heb van bomen. De buien volgen elkaar nu snel op maar dat deert me niet. De schoonheid die ik tot nu toe heb mogen ervaren zijn het natte pak meer dan waard.   Ik passeer een kleine sloot, het begin van de beek ‘Het Oude Diep’ die 22 kilometer lang is. Daarna volgen diverse smalle paden rondom Mantinge en uiteindelijk zie ik zelfs een ooievaarsnest. De ooievaar lijkt onaangeroerd, maar zodra ze me ziet, vliegt ze uit. Een prachtig gezicht! Nog even doorstappen en ik ben terug bij de Mantinger Es, zo’n 23 kilometer verder. Ik heb her en der wat eigen paden gekozen, maar enorm genoten van deze wandeling, die te koop is op de site van Mantinger Es.   Na de wandeling rijd ik door naar Hoogeveen, waar ik schoapie overdraag aan Aniek, zij sluit onze wandelestafette af deze week.   Wandelen op het Mantingerveld en bij Boswachterij Gees Op het Mantingerveld zijn diverse rondwandelingen uitgezet door Natuurmonumenten:   Vanaf Stienkamp en Mantingerdijk: – rode wandelroute (4.5 km) – witte wandelroute (12 km) – mindervalidenpad (1,5 km vanaf Stienkamp)   Vanaf Dorpshuis Nieuw-Balinge: – gele wandelroute (4 km)   In Boswachterij Gees staan de wandelingen onder beheer van Staatsbosbeheer. Hier zijn de volgende wandelingen uitgezet: – Natteneuzenroute (3 km) – Hooilandenroute (3,5 km) – Bosbelevingsroute (2,5 km) – Bosheideroute (6 km) – Hogestoeproute (3 km) – Natuurlijk Gees beleefroute (7,5 km) – Laarzenpad (4 km)     Conclusie en disclaimer Ik heb een heerlijke wandeldag gehad in Midden-Drenthe en ontzettend genoten van het prachtige en gevarieerde landschap. Ik woon zelf op de Veluwe waar het in de weekenden altijd erg druk is, dus de stilte van de natuurgebieden waar ik doorheen wandelde voelde als een verademing. Ik kan daarom niet wachten om meer mooie gebieden in Drenthe te voet te verkennen.   Benieuwd naar wat de andere OutdoorBloggers gezien en beleefd hebben? Lees dan hier hun artikelen: Bregje bezocht het Reestdal Mirre ging op pad over het Dwingelderveld Carolien wandelde over het Holtingerveld Wanda ging op pad in Drents-Friese Wold Aniek verkende het Oude Diep   Deze wandelestafette is uitgevoerd in samenwerking met regio Zuidwest-Drenthe, Provincie Drenthe en het LEADER landbouwfonds voor plattelandsontwikkeling.  

2 comments
Brabants Vennenpad etappe 1

Brabants Vennenpad etappe 1: Oisterwijk – Boxtel

Een nieuw jaar betekent een nieuwe uitdaging! Oftewel afgelopen week ben ik samen met vriendin Rianne begonnen aan mijn wandeltocht over het Brabants Vennenpad, een streekpad van 258 kilometer lang. Het afgelopen jaar wandelden we enkele etappes van het Veluwe Zwerfpad samen. Toen we zo’n anderhalve maand geleden aan het wandelen waren bij de (toen overstroomde) Dommel kwamen we hier ook de geel/rode markeringen tegen. Diezelfde avond was het idee geboren om samen het hele Brabants Vennenpad te gaan lopen. We wachtten even tot het voorjaar zijn intrede had gedaan en begonnen afgelopen week aan onze wandeling. In deze blog een verslag van Brabants Vennenpad etappe 1 van Oisterwijk naar Boxtel.     Table of Contents | Inhoudsopgave Aankomst in OisterwijkWandelen bij de Oisterwijkse Vennen en BossenDe Oisterwijkse VennenDe KampinaLandbouwenclave Balsvoort en de BeerzeUitkijktoren BanisveldBrabants Vennenpad vlogConclusie van het Brabants Vennenpad etappe 1 Aankomst in Oisterwijk Het handige van wanneer je met twee personen wandelt, is dat je twee auto’s hebt en dus geen gedoe hebt met het bereiken van je begin- en eindpunt. Rianne en ik verzamelen bij het station van Boxtel, vanuit waar we naar Oisterwijk rijden, het startpunt van het Brabants Vennenpad. De originele route start vanaf Groot Speyk net buiten Oisterwijk, de aanlooproute vanaf het station slaan we over omdat door een dorp wandelen niet onze favoriete optie is. Daarnaast vinden we 22 kilometer voor vandaag ook wel prima qua afstand. De benen moeten nog wakker worden uit de winterslaap zo lijkt het.     Wandelen bij de Oisterwijkse Vennen en Bossen Eenmaal bij Groot Speyk aangekomen parkeren we de auto. Het bezoekerscentrum is helaas gesloten, dus beginnen we maar aan onze wandeling met het boekje dat ik besteld heb. Bij Groot Speyk is het relatief druk met gezinnen (ondanks dat het woensdagochtend is), sporters en wandelaars. Onze ervaring leert echter dat je de drukte meestal al snel achter je laat en ook nu is dit het geval. We verlaten Groot Speyk in oostelijke richting, maar de eerste verrassing dient zich al meteen aan: Boshuis Venkraai is geopend voor koek en zopie. We besluiten maar meteen wat lekkers erbij te nemen want het ziet er naar uit dat er op de rest van de route weinig is en daarnaast moeten we het begin van dit nieuwe avontuur natuurlijk wel goed inluiden. We zijn slechts een kilometer onderweg en met volle buiken gaan we verder.     De Oisterwijkse Vennen Het is een kraakheldere dag. Het eerste ven dat we bereiken is het Voorste Goorven. Het water staat stil en de weerkaatsing in het blauwe water is bijzonder strak. Vanaf hier zijn de meeste andere wandelaars afgehaakt en is het erg rustig op het pad. Her en der horen we een specht zijn holletje tikken en kwetteren de mussen er vrolijk op los. Er volgen wat zijarmen van het Voorste Goorven en niet veel later steken we de Oirschotsebaan over. Nog meer prachtige vennen volgen en uiteindelijk komen we bij de Scheibaan uit.     De Kampina Het lijkt wel alsof de Kampina de laatste tijd veelvuldig in het nieuws is. Ik was er nog niet eerder geweest dus had er aardig hoge verwachtingen van, gezien alle mooie foto’s die ik voorbij zag komen. We steken het kampeerterrein van Natuurvriendenhuis Morgenrood over en stappen de Kampina op. We bereiken de oevers van het Belvers Ven en omcirkelen deze grotendeels. We maken een lus door de Kampina, langs talloze kleinere vennen en vergezeld van prachtige panorama’s. De paden zijn overwegend breed en goed gemarkeerd. Na een korte pauze bij het Ganzenven stappen we de heide op. Hier volgt een lang stuk over een breed karrenspoor. De zon prikt aardig maar het is enorm genieten zo op een woensdag op de hei.     Landbouwenclave Balsvoort en de Beerze We laten de hei van de Kampina achter ons en vervolgen de route naar landbouwenclave Balsvoort, waar fundamenten van een oude boerderij zijn opengelegd. Iets verderop steken we voor het eerst het riviertje de Beerze over. Er zijn werkzaamheden op dit traject want, naar we begrepen hebben, wordt de loop van de rivier (deels) terug gelegd naar de oude staat. Overal staan afrasteringen en waarschuwingsborden, maar het pad kunnen we zonder problemen volgen.     Uitkijktoren Banisveld Het volgende hoogtepunt van de route is Uitkijktoren Banisveld die op een heuvel staat. We beklimmen hem en genieten van een prachtig uitzicht, onder meer over een heksenkring, waarvan de boom helaas is omgevallen. Middels een geïmproviseerde voetbrug en verderop de smalle en bewegende Beerzebrug steken we de Beerze nogmaals over. We bereiken een prachtig naaldbos (dat ruikt zo lekker!) en uiteindelijk zien we de contouren van Boxtel in de verte opdoemen. Na een flink stuk door het buitengebied van Boxtel zijn we op het industrieterrein aangekomen. Hier is het nog even doorlopen tot het station waar de auto staat. Het Brabants Vennenpad etappe 1 is hiermee ten einde gekomen.     Brabants Vennenpad vlog Net zoals bij het Veluwe Zwerfpad maak ik van elke etappe een korte wandelvlog. Benieuwd? Check hem hieronder! Vond je hem leuk? Geef hem dan een duimpje omhoog op Youtube! En abonneer je op mijn kanaal zodat je altijd als eerste op de hoogte bent van de nieuwste video’s die upload.     Conclusie van het Brabants Vennenpad etappe 1 Ik ben aangenaam verrast door de schoonheid van de Oisterwijkse Vennen en Bossen en de Kampina en kan dan ook niet wachten om hier in de toekomst vaker te gaan wandelen. Vooral het eerste deel van de route was erg mooi, eenmaal voorbij de uitkijktoren werd het wat minder qua pad en ook qua drukte. Ik kijk nu al uit naar het vervolg van de route. De GPX kun je hier downloaden.   Beginpunt: Groot Speyk, Oisterwijk Eindpunt: NS Station Boxtel Afstand: 22 km Horeca onderweg: Boshuis Venkraai na 1 kilometer   Wil je ook het Brabants Vennenpad gaan wandelen? Bestel dan hier het boekje. Ik krijg regelmatig de vraag van wandelaars of wandelen zonder boekje kan en mijn antwoord is dan steevast dat ik dat niet doe omdat ik met de aanschaf van het boekje het onderhoud van de route steun. Ga je deze route zelf wandelen? Houd 1.5 meter afstand, maak indien mogelijk geen gebruik van het openbaar vervoer en vermijd wandelen op drukke momenten!   Hopelijk hebben jullie genoten van het verslag van deze eerste etappen en de bijbehorende vlog. Mocht je nog vragen hebben, laat het me dan gerust weten! In dit artikel staan affiliate links. Indien je via een dergelijke link een aankoop doet ontvangen wij mogelijk en zonder extra kosten voor jou een bescheiden commissie.  

0 reacties