Lauwersmeer – 20 Parken Challenge


“Als we nu dan zo ver noordwaarts zijn, ga ik niet van de zomer nog eens helemaal terug rijden omdat jij nog zo nodig een nationaal park moet bezoeken.”
 

Dat kreeg ik van Martijn te horen toen ik ons weekendje “hoge noorden” aan het plannen was, oftewel het aflopen van het Pieterpad tot Pieterburen en het bezoeken van Schiermonnikoog. Nadat ik me realiseerde dat hij op zich wel een punt had, maakte ik wat aanpassingen in de planning en werd een bezoek aan Lauwersmeer ingelast. Hiermee bezocht ik park nummer zeven in mijn 20 Parken Challenge.

 
Zee werd meer en meer werd wildernis: zo ontstond het Nationale Park Lauwersmeer. Het park is niet heel groot, zo’n 60 vierkante kilometer, en is het thuis voor duizenden vogels. Al toen we naar Schiermonnikoog reden, kwamen we door Lauwersmeer heen. Eerste indruk: uitgestrekt, water, omgewaaide bomen en een donkere lucht.
 
Halverwege de middag kwamen we terug in Lauwersmeer om het park écht te ervaren. Allereerst brachten we een bezoek aan het activiteitencentrum. Hier werden we op enthousiaste wijze te woord gestaan door een aantal vrijwilligers die dit centrum bewaken. De boswachter had die dag een arend gespot en ze vonden het maar wat bijzonder dat wij als jonge dertigers zo’n interesse in de natuur hebben. Schijnbaar maken ze het weinig mee…
 
Lauwersmeer-1
 
We besloten de 6.5 kilometer lange Observatietoren route te lopen. De eerste paar kilometer voert ons door een uitgedund bos waar we de familie die voor ons loopt alle vogels horen wegjagen door keihard met elkaar te communiceren. Beetje jammer…
 
Overal liggen omgewaaide bomen (de dagen ervoor had het flink gestormd) en het begint zelfs nog aardig te druppelen. Tijd om de regenjassen aan te trekken en te voorkomen dat onze donsjacks doorweekt raken.
 
Na een kilometer of drie komen we dan ook daadwerkelijk bij het Lauwersmeer aan. En wat zien achter het riet? Een weide met wilde paarden! Even krijg ik een “nieuwe wildernis” gevoel en ik besluit niet te dichtbij te gaan, ik gun de paarden ook hun rust.
 
Lauwersmeer-3 Lauwersmeer-Martijn Lauwersmeer-paarden
 
Even later bereiken we de observatietoren. Hier worden we getrakteerd op een laagstaande zon die het water opkleurt en het landschap een magische gloed geeft. In de verte graast nog een kudde paarden en aan de overkant van het meer zien we, met moeite, wat bebouwing liggen. Voordat de zon dan ook daadwerkelijk onder gaat pakken we de wandeling weer op, we moeten in de schemer immers nog een paar kilometer.
 
Het laatste deel van de tocht voert ons door een enorme modderpoel. Het stel dat voor ons loopt staat tot over de enkels in de blub (dan moet je maar wandelschoenen in plaats van gympies aantrekken) maar ze kunnen er gelukkig nog om lachen. Net voor we weer bij de auto zijn kleur de hemel roze, een fijne afsluiting van een eerste kennismaking met Lauwersmeer.
 
Lauwersmeer-uitzicht Lauwersmeer-Anto
 
Conclusie: De zonsondergang maakte het een onvergetelijke dag, wellicht wel de mooiste van ons weekend. De bossen waar we doorheen liepen waren relatief kaal en boden weinig landschappelijke variatie. De arend hebben we jammer genoeg niet gezien maar dat gaat er vast een volgende keer wel van komen. We moeten immers nog steeds een aantal andere parken in het noorden bezoeken en wie weet komen we hier dan ook nog wel eens terug …
 
Lauwersmeer-uitzicht-2
Meer weten over Lauwersmeer? Bezoek dan de officiële website.
Meer lezen over onze 20 Parken uitdaging? Check dan deze links:
20 Nederlandse Nationale Parken in 1 jaar, wat houdt de uitdaging in? 
20 Parken: de Drentsche Aa
20 Parken: Schiermonnikoog
 
Dank je voor het delen!
 

Related Posts