Thailand,  we12inspire

Ik ga op reis en ik neem mee …

… Dat is de vraag die gesteld wordt door HomeAway in een blogwedstrijd. Afgezien van mijn paspoort is er nog één ding dat mee moet en dat zijn … mijn contactlenzen!

Zo’n 8 jaar geleden gingen we voor het eerst op reis naar Azië. Afgezien van een 3-daagse stopover op Bali was ik daar nog niet eerder geweest. En als een (destijds) heuse backpacker betaamt, had ik me maanden van tevoren al ingelezen over al het kwaad dat Azië voor je in petto heeft. Van enge beesten tot lastige verkopers en van tsunami’s tot gevaarlijk eten, alle potentiële gevaren kwamen aan bod…

Omdat ik nog veel vakantiedagen over had, was ik al bijna een week voor we vertrokken druk bezig met inpakken. Kilometerslange lijsten had ik gemaakt zodat we ons nergens zorgen over hoefden te maken. DEET, een klamboe, visum voor Laos (we zouden over een grenspost binnen reizen waar geen visa verkrijgbaar waren), Lonely Planet, zonnebrand factor honderdnegentien, ga zo maar door. Martijn vond het enigszins overdreven dat ik al zo ver van tevoren bezig was met inpakken maar het moest en zou goed voorbereid zijn. Twee dagen voor vertrek stond mijn backpack volledig ingepakt klaar in de gang. Anto was ready for take off!

Fotor1206202553
Midden in de nacht voor vertrek schrok ik met een bonzend hart wakker en zat ik al zwetend rechtop in bed. Mijn reserve lenzen! Hoe had ik die kunnen vergeten? (Het antwoord was simpel: de eerste keer op reis met lenzen!) De lamp ging aan, ik stapte uit bed, liep naar het kastje waar ik mijn reservelenzen bewaarde en vond … niets. Geen lenzen te bekennen. Mijn hart begon te nog sneller te kloppen, over nog geen 6 uur zouden we in het vliegtuig stappen naar het continent waar alles anders is en ik had totaal geen idee waar mijn reservelenzen waren. Met een hoop kabaal en gemopper werd de zorgvuldig ingepakte backpack weer helemaal uitgepakt. Ik moest en zou die lenzen vinden, ze lagen niet (meer) in de kast maar ik had ze ook nog niet ingepakt, dat wist ik zeker. Martijn was inmiddels ook wakker van het gerommel (uiteraard niet al te blij) en ging me, om me tot rust te manen, helpen zoeken. Uiteindelijk kwamen aan in het onderste deel van mijn backpack waar de EHBO-kit zat. Martijn maakte hem open en (tromgeroffel) tadaaa: daar waren mijn lenzen! Oeps, had ik ze stiekem toch al ingepakt…

“Hoe haal je het in je hoofd om een week van tevoren al in te pakken en dan gewoon niet meer te weten waar je die dingen stopt. Dat is nou écht een goed voorbeeld van slechte voorbereiding” kreeg ik te horen. Een beetje gelijk had ie wel…

Aangekomen in Bangkok zette de chauffeur van onze taxi ons af naast het van tevoren zorgvuldig uitgekozen hotel, pal gelegen naast een … westerse drogisterij. Waar je ongetwijfeld allerhande lenzen had kunnen krijgen.

Sindsdien zorg ik dat ik mijn reserve lenzen standaard in mijn toilettas stop en maak ik geen lijstjes meer. Ik pak de avond voor vertrek in en wat ik vergeten ben …. ach ze hebben overal ter wereld winkels …

Thailand 110

(deze blog werd in het Nederlands geschreven daar het een Nederlandse blogwedstrijd betreft en ik van mening ben dat dit verhaal beter in het Nederlands tot zijn recht komt.)

4 Comments

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *