confessions van een travel blogger,  ijsland,  nepal,  nieuw-zeeland

Confessions: de engste dingen die ik ooit deed op reis

Eerlijk is eerlijk, ik zie mezelf niet bepaald als een waaghals. Eigenlijk zijn er heel veel dingen die ik eng vind en/of die ik stiekem niet durf. Toch zeg ik eigenlijk nooit NEE als ik de kans krijg iets heel engs te doen op reis. Ik vind namelijk dat je alles in het leven een keer geprobeerd moet hebben. Dit betekent echter niet dat ik het niet eng vind. Of dat ik, beter gezegd, geen doodsangsten uit sta zodra ik weet dat het moment van GAAN er is. Benieuwd wat de engste dingen zijn die ik ooit deed op reis? Hier komen ze:
 

Bungee jumpen

Toen ik in 2002 voor het eerst naar Nieuw-Zeeland ging riep ik meteen: ik ga bungee jumpen! Wist ik veel… het leek me wel stoer. Ik was er eigenlijk best relaxt over, tot ik eenmaal in Queenstown aan kwam en een kijkje nam bij de Kawarau Bridge, de brug waar ik vanaf wilde springen. Dit is de brug waar het bungee jumpen ontstaan is, een betere plek kon ik eigenlijk niet bedenken. Ik was de dagen tot de sprong echt doodziek en gooide voor de sprong alles er ook nog eens uit. Echt, ik heb doodsangsten uit gestaan. Toen er gevraagd werd wie als eerste wilde, besloot ik dat ik dat maar moest zijn, dan had ik het ten minste achter de rug. Terwijl ik voetje voor voetje naar voren schuifelde over de plank, begon de bungee master af te tellen. Op dat moment was alles wat ik zag de kolkende Kawarau River onder me en ik dacht ‘fuck it, als ik dood ga, dan maar op deze manier.’ Nog voor de bungee master klaar was met aftellen, sprong ik al (oeps) en ik vond het vreselijk! Ik heb gegild als een speenvarken maar oh my … de adrenaline kick was awesome! Ik riep gelijk erna meteen dat ik het nooit meer zou doen, tot ik vorig jaar door Kia Motors op de #KeyToSurprise campagne werd gestuurd en bleek dat mijn surprise bungee jumpen van de pier in Scheveningen was. Samen met Martijn maakte ik een duo-jump en meteen daarna riep ik ‘wow, dat wil ik nog een keer’. Dat deed ik uiteraard niet en nu het inmiddels een jaar later is, denk ik eerlijk gezegd niet dat ik het ooit nog een keer doe. Alhoewel … die enorme adrenaline kick is wel echt heel bijzonder. Wie weet als ik in 2018 weer in Nieuw-Zeeland ben…
 
bungy jump scheveningen
 

Skydiven

Eigenlijk stond skydiven (parachute springen) niet bepaald op mijn bucketlist toen ik naar Nieuw-Zeeland ging maar toen ik er eenmaal was, begon het te kriebelen. Alleen paste het niet bepaald binnen mijn budget, dus emailde ik al mijn familie en vrienden of ze een euro wilden doneren om mijn skydive te bekostigen. Een soort van crowdfunding zal ik maar zeggen, maar in 2002 bestond dat woord nog niet echt. Ik spaarde genoeg bij elkaar en tegen het einde van mijn reis had ik uitgezocht waar het ‘t goedkoopst kon in Nieuw-Zeeland. In Taupo moest het gebeuren en alhoewel ik voor de bungee enorm zenuwachtig was, bleek ik dit voor de skydive een stuk minder te zijn. Pas toen het vliegtuigje opsteeg, kreeg ik de kriebels. Toen ik eenmaal met mijn benen buiten het vliegtuig bungelde, stond ik letterlijk doodsangsten uit. Uiteindelijk vond ik de vrije val echt doodeng, ook omdat ik nauwelijks adem kreeg. Ik zou het graag nog eens over doen en er dan iets meer van genieten dan ik destijds deed. Dus wie weet …
 
Ohja ook deze maakte ik ruim voor de tijd van internet-mobieltjes en social media, maar ik heb er wel een video van, die inmiddels 15 jaar oud is dus belabberde kwaliteit. Ik zou hem wel vooral even kijken want mijn angstige gezichten zijn echt hmmm … niet bepaald cool zal ik maar zeggen.
 

 

Cho La Pass bedwingen in Nepal

Alhoewel ik best een goede hiker ben (al zeg ik het zelf) had ik over Cho La Pass in Nepal wel zo mijn bedenkingen. Van tevoren had ik gehoord dat het een van de gevaarlijkste bergpassen in Nepal is en dat ie, afhankelijk van de omstandigheden, enorm moeilijk te bedwingen is. Ik was al een dag of vier ziek (buikloop, what else?), at nauwelijks en had dus nagenoeg geen energie in mijn lichaam. Toch wilde ik de pas over om uiteindelijk bij Everest Base Camp uit te komen. Een collega van me vertelde voor vertrek dat ze Cho La omhoog wel te doen vond, maar dat je na de pas omlaag moet en dat het enige wat er onder je ligt, een dikke gletsjerspleet is waarin je makkelijk kunt verdwijnen als je valt of uitglijdt. Ook Lonely Planet sprak met angst en beven over die afdaling dus ik wist dat er een mooie uitdaging in het verschiet lag toen ik in Nepal aan kwam. Mijn gids waarschuwde me de avond voor vertrek dat het serious business zou zijn en dat we ter plekke moesten kijken hoe de afdaling erbij lag en/of het te doen zou zijn. De klim naar Cho La Pass was hel (ik werd letterlijk door mijn gids omhoog getrokken want mijn lichaam kon het niet aan) en de afdaling zo mogelijk nog erger. Iemand had een soort van slap touw gespannen en ik schuifelde voetje voor voetje van de berg naar beneden, biddend dat ik niet zou uitglijden en de gletsjerspleet in zou schuiven. Damn, ik krijg gewoon weer kippenvel bij het typen hiervan, het was echt een bizarre ervaring. Mijn meest emotionele blog ever gaat trouwens ook over deze tocht. Je leest hem hier.
 
cho la pass nepal
 

De Krossá rivier op IJsland te voet doorsteken

Ik heb ooit een keer een ervaring gehad waarbij ik nog in paniek raak als ik eraan terug denk. Ik liep in 2011 de Laugavegur op IJsland, de mooiste meerdaagse trektocht ter wereld als je het mij vraagt. De originele tocht is zo’n 3-4 dagen, maar wij wilden nog doorlopen tot Skogar, 1-2 dagen extra. Hiervoor moest ik te voet de woest kolkende Krossá rivier doorsteken omdat de voetbrug de zomer ervoor kapot was geslagen. Tijdens de Laugavegur doe je enkele rivier doorsteken die allemaal prima verliepen, maar deze rivier is er toch wel eentje van de buitencategorie. Eentje die we, achteraf gezien, beter niet hadden kunnen doorsteken te voet. Ik had al een aantal zijtakken bedwongen en kwam toen bij het diepste stuk aan. Martijn ging eerst moest al aardig bikkelen. Met angst en beven begon ik aan mijn doorsteek en halverwege kwam ik in de problemen. Ik vocht tegen het water en de stroming, maar kreeg het niet voor elkaar de rivier te trotseren. Net op het moment dat ik mijn gevecht tegen het water wilde opgeven en ik me wilde laten vallen, sprong Martijn het water in en trok hij me eruit. Eenmaal op de kant heb ik eerst een half uur keihard staan huilen van paniek en angst. Dat was een duidelijke eens maar nooit weer. Sindsdien probeer ik rivier doorwadingen te vermijden. Water en ik, wij vinden elkaar niet zo leuk!
 

IJsklimmen in Alaska

Ik schreef er laatst al een blog over (lees hem hier) maar het ijsklimmen in Alaska is ook niet bepaald iets wat ik met twee vingers in mijn neus deed. Vooral het moment dat ik de gletsjerspleet in zakte vond ik doodeng. Ik hoorde het water onder me door de spleet lopen en wist dat ik, wanneer er ergens iets fout zou gaan, weg zou zijn. Gelukkig viel het mee, die gidsen weten natuurlijk ook wel wat ze doen, maar man man, wat was ik bang. Toch zou ik dit zeker nog een keer doen, maar dan liever zonder gekneusde enkel denk ik …
 
ijsklimmen in alaska
 

Tokkelen vanaf de Euromast

Okee deze deed ik niet echt op reis maar ik vond toch dat ie in dit rijtje thuis hoort. Alhoewel ik op zich geen probleem heb met hoogtes, vond ik wel toen ik eenmaal boven op de Euromast in Rotterdam stond, het toch best hoog. Ik werd in een harnas gehesen en zat op de rand van de Euromast, mezelf moed in te praten, dat aan een tuigje naar beneden zoeven echt heel onschuldig is. Het moment dat ik los werd gelaten, vond ik echt walgelijk eng. Gelukkig duurt de tokkel zo’n 10 seconden en na 2 seconden vond ik het eigenlijk alleen maar super tof. Echt een aanrader wat mij betreft dus, je leest mijn hele blog hier.
 
tokkelen van de euromast
 
Zo, dat waren mijn engste dingen ever op reis. Ook tijdens mijn aankomende reizen ga ik mijn grenzen weer verleggen. Zo ga ik op solo road- en wandeltrip naar Amerika, ga ik leren kite surfen in Oostenrijk en wil ik in Bali mijn PADI halen. En in Nieuw-Zeeland vind ik vast ook wel iets gaafs om te doen wat die adrenaline kick weer een beetje kan aanwakkeren.
 
Heb jij wel eens iets van het bovenstaande gedaan? Wat is jouw engste ervaring ooit? Drop ze in de comments, ben heel benieuwd!
 
Meer lezen? De volgende blogs vind je ook vast leuk:
Mijn meest beangstigende reismomenten in 2015 (en hoe het voelt om een doorstart te maken in het vliegtuig)
Super coole & koude dingen die je moet doen in Alaska
Confessions van een wandelende travel blogger
 
Volg me voor een dagelijkse dosis outdoor & adventure inspiratie op Instagram en Facebook!
 
Dank je voor het delen!
 

YOU MAY ALSO LIKE

Anto is een actieve dertiger die het liefst buiten op pad is en het avontuur op zoekt. Ze reist zo'n 100 dagen per jaar, in combinatie met een full-time baan. Ze houdt van hiken, goede wijn en is meestal met een iPhone in haar hand te vinden. Favoriete bestemmingen: Nieuw-Zeeland, Patagonië, Oostenrijk en Alaska

21 Comments

  • Sanne

    Jee, je bent wel een dare devil zeg! Super cool! Mijn engste ervaring ooit? Per ongeluk zwemmen met maar liefst 12 reusachtige haaien. Van die haaien die niks horen te doen, maar wel Freek Vonk aardig te pakken hebben gehad. 🙂

  • Kelly

    Ik heb ook geen hoogtevrees, maar ik zou echt nooit gaan bungeejumping. Ik zie er echt het nut niet van in 😉 . Skydiven twijfel ik nog over. Ik ben zo bang dat ik ziek wordt met mijn bewegingsziekte. Dat zou echt iets voor zijn om op dergelijke hoogte plots ziek te worden.

    • anto

      Haha snap ik hoor … ik ben trouwens bij geen van de genoemde dingen echt ziek geweest, dus dat valt mee. Stop mij in een auto en ik ben missellijk, dus misschien trekt dat je over de streep 🙂

  • Carolien

    Oh wat stoer allemaal!! Ik ben zo niet stoer als ik dit lees. Haha. Zit nu toevallig te twijfelen over een persreis waar ik mee mee mag, maar waar een aantal activiteiten op het programma staat waar ik moed voor moet verzamelen om angsten (hoogtevrees en claustrofobie) te overwinnen. Nu ik net beetje weer op de rails ben na mn burnout is het waarschijnlijk net even teveel gevraagd, maar ik weet ook dat angsten overwinnen een kick geeft Spannendste? Hmmm. Voor mijn doen Zwemmen met zeeleeuwen en snorkelen bij haaien, stingrays en groep barracudas. Raften en van rotsen in water springen en skiën (met hoogtevrees in zo’n stoellift). Meer niet…

  • Yvonne

    Voor iemand die best wel wat dingen eng vindt is dit toch een hele indrukwekkende lijst van activiteiten. 😉 Stoer! En ik sta er net zo in als jij: alles een keer proberen. Ik ga dus ook altijd mee in alle attracties op de kermis en in het pretpark. Maar dingen als bungeejumpen heb ik nog nooit gedaan, er is niemand die het ooit heeft voorgesteld en het is ook niet echt zo dat ik er dan zelf mee kom. 🙂

  • ivonne

    Ik heb weleens een tandemsprong gemaakt boven Texel, echt super! De rest staat allemaal op de lijst om ooit eens te doen, muv bungeejumpen. Het engste wat ik ooit deed was een cursus wildwater canoën in de Franse Alpen. Het bleek voor mij als persoon met lichte watervrees toch te spannend. Na 3 van de 5 dagen ben ik afgehaakt…..Nou ja, niet geschoten is altijd mis.

  • Gabriëlle

    Super stoere activiteiten allemaal! Ik ben eens wezen skydiven op Texel, dat vond ik echt geweldig, ik vond het geen moment eng. IJsklimmen staat nog hoog op mijn lijstje maar ook tokkelen van de Euromast wil ik eens doen. Ik vind zulke enge dingen altijd geweldig!

  • Marcel

    Geen waaghals? Ik vind je anders een stoere dame hoor! Ooit heb ik een bungee jump gemaakt, moet er nu niet meer aan denken om dat nog eens te doen. Een paar weken geleden hebben we een helikoptervlucht boven de Grand Canyon gemaakt, vond ik al heel wat met m’n hoogtevrees.

  • Martin

    Gaaf! Ik geloof dat ik wat minder avontuurlijk ben Het spannendeste voor mij was een vlucht boven de Okavango in een klein vliegtuigje…spannend.maar ook heel gaaf!

  • Jessica

    Wat heb jij toch al veel idiote dingen gedaan zeg, tof! Bungeejumpen is iets wat ik nooit ga doen (te veel horrorverhalen over gehoord), al lijkt skydiven me nog wel onwijs vet om een keer te doen. Ik vond canyoning onwijs leuk, al vond ik het toch best spannend toen we ineens door een grot vol water moesten zwemmen, “want het was maar een paar meter”. Dan word ik toch een beetje claustrofobisch ;p

  • Niels

    Kijk dat doe ik je niet na. Ik deel de gedachten dat je alles een keer gedaan moet hebben maar er zijn uitzonderingen 😉 Het ijsklimmen lijkt me wel weer gaaf. Maar dat bungee Jumpen gaat niet gebeuren. Gaaf dat je je wel over je angsten hebt heengezet en het toch gedaan hebt.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Receive a FREE and INSPIRING day hike packing list!

Sign up for my weekly hiking newsletter now and receive a FREE and INSPIRING day hike packing list that can be used for all your future hikes.