confessions van een travel blogger,  sunday social travel talk,  we12hike

Confessions van een wandelende travel blogger

Mei is dus wandelmaand op we12travel en ik kon daarom de verleiding niet weerstaan om een “Confessions van een wandelende travel blogger” te schrijven. De afgelopen weken heb ik er enorm veel over nagedacht en geprobeerd de lijst te beperken tot 10 punten. Tijdens het fietsen, toen ik naar Duitsland reed, tijdens de BodyPump in de sportschool en terwijl ik mijn tanden aan het poetsen was onder de douche (ja, ik ben een van die personen die haar tanden poetst onder de douche, je staat er versteld van hoeveel briljante ideeën ik krijg onder de douche, het is jammer dat je geen pen en papier mee kan nemen).

 

Voor je verder gaat met lezen wil ik je even waarschuwen. Mocht je een zwakke maag hebben of heb je een tic wat hygiëne betreft, dan zou ik deze post niet verder lezen. Voor je eigen bestwil…

 

Ik draag mijn onderbroek meer dan 1 dag

“Alles wat je inpakt, moet op je rug mee die berg op!” is wat ik uit ervaring heb geleerd. Tijdens mijn eerste paar trektochten nam ik nog braaf voor elke dag een schone onderbroek en een schoon t-shirt mee, tegenwoordig is dat 1 onderbroek voor 2 dagen en 1 t-shirt voor de hele trek, tenzij die langer dan 4 dagen is, dan zijn het er 2. Ranzig? Tuurlijk, als je er echt over nadenkt wel. Echter is er in de meeste berghutten toch geen mogelijkheid je te douchen dus dan kun je net zo goed maar volledig uit je comfort zone  stappen en je aanpassen aan de maatstaven van de bergen (en dus niet teveel nadenken over hygiëne). Gelukkig zijn er altijd nog de Lactacyd doekjes die ik meeneem en zodra ik me ‘s ochtends gewassen heb (waar mogelijk, sommige hutten hebben geeneens stromend water!) en mijn onderbroek van de vorige dag binnenstebuiten heb aangetrokken, voel ik me meestal relatief schoon. Zo werkt het nou eenmaal in de bergen, of althans voor mij… Ik vond overigens laatst een interessant artikel over “How to keep your V clean on a trekking“, het is best een leuk blog om te lezen.

 

Hiking broeken geven me een dikke kont

Ik weet dat ik niet de enige ben die het verschrikkelijk vind om een hiking-broek te dragen, ze zijn het meest onflatteuze kledingstuk dat ik ooit ben tegen gekomen. Niet alleen zijn ze meestal spuuglelijk maar ze zorgen er ook nog eens voor dat ik er 10 kilo zwaarder uit zie. Vooral mijn kont wordt echt huge in dit soort broeken. Ik weet ook wel dat ik niet de dunste persoon ter wereld ben en over het algemeen ben ik zeer tevreden met mijn maat 38. Maar toch, steeds als ik mezelf terug zie op foto’s van onze reizen met een wandelbroek aan, krijg ik het even moeilijk. Wéér een foto waarop ik er als een ontplofte kip uit zie. Alle foto’s die ik online zet, gaan door een grondige selectie en als ik ook maar enigszins vind dat mijn kont te dik lijkt op een foto is het direct ctrl+alt+del. Mocht iemand ooit een hiking broek vinden waarin je kont niet dik(ker) lijkt en die (het liefst) waterafstotend is, laat het me dan weten, ik heb er best een klein fortuin voor over.

 

Kamperen in berenland vind ik nog steeds heel spannend

Alhoewel ik de afgelopen jaren best veel gekampeerd heb in berenland, moet ik zeggen dat ik het nog steeds best spannend vind. Wandelen tussen de beren vind ik OK, zo lang je er geen tegenkomt althans, maar kamperen tussen de beren is toch weer iets heel anders. Jaren geleden tijdens een Alaska reis was er een beer op de camping en alhoewel ik het beest niet heb gezien (de Alaskanen zaten hem al direct achterna met hun geweren) heeft het me de ogen geopend dat het toch echt wel serious business is en geen uitje in het park. Meer recent gingen we in het achterland kamperen van Rocky Mountain National Park in Colorado, oftewel 5 uur lopen van de rest van de wereld en andere mensen vandaan. We hadden ons (verplicht) laten instrueren bij de park ranger en voldaan aan alle veiligheidseisen zoals een veel te zware bear proof bin  meeslepen, en toch sliep ik ‘s nachts niet heel comfortabel. Steeds als ik iets in de bosjes hoorde, was ik er van overtuigd dat het een beer was die ons op kwam eten. Achteraf denk ik dat het natuurlijk gewoon een eekhoorn is geweest…

 

bear-warning

 

Ik haat het om Hallo te zeggen tegen de Fransen

OK Franse mensen, jullie lezen dit Nederlandse verhaal waarschijnlijk toch niet, maar schiet mij maar lek of stop met lezen. Want ik vind dat jullie echt eens het fatsoen kunnen vinden om, wanneer je in het buitenland aan het wandelen bent, “Hello” of “Guten Tag” of “Hola” te zeggen in plaats van het eeuwige “Bonjour”. Waar ter wereld ik ook ga hiken, als ik de taal niet ken, zorg ik dat ik de basis leer en dus ook een groet die ik tijdens het wandelen kan gebruiken. De Fransen zijn echter zo arrogant dat ze van mening zijn dit niet te hoeven doen en blijven steevast “Bonjour” zeggen wanneer ze iemand tegenkomen op de trail. Echt mensen, kap daarmee, ik erger me er dood aan en alhoewel ik het niet laat merken aan die persoon (daar ben ik dan weer te aardig voor) vind ik het echt not done. 

 

Ik hou van berghut voedsel

Over het algemeen ben ik niet heel kieskeurig wat eten betreft, vooral niet als ik honger heb. Daarom houden de koks in de berghut over het algemeen best van mij want ik eet praktisch alles wat ze serveren. Nouja, bijna alles. Niet omdat ik geen andere keuze heb (ik bewaar altijd iets extra’s in mijn rugzak voor het geval ze echt iets klaarmaken waarvan ik over mijn nek ga) maar ik hou van de grote hoeveelheden koolhydraten, suiker en vet die er in zitten. Een goed voorbeeld is Spätzle, iedereen die in de Alpen is geweest, kent deze kleffe soort van noedels vast wel. Die noedels die als een blok in je maag vallen en uitzetten zodra je het op hebt en waar je de rest van de avond misselijk van bent. Toen we een trektocht maakten op de Berliner Höhenweg in Oostenrijk, kregen we een avond Käsespätzle. Heerlijk! Ik at niet alleen die van mezelf maar ook die van de rest van mijn tafel op toen zij niet meer hoefden, tot ik er zelf ook misselijk van werd. De volgende avond hadden we keuze menu en terwijl iedereen het vlees met aardappels koos, ging ik opnieuw voor de Spätzle. En at ik wederom mijn bord leeg en was ik achteraf *weer* misselijk. Sometimes you just never learn… In ieder geval weet ik nu wel waar die dikke kont vandaan komt.

 

Ik haat GPSen en andere elektronische coördinatie shizzle

Geloof je me als ik zeg dat we al 10 jaar een Garmin hebben en dat ik eigenlijk geen idee heb hoe die werkt? Martijn is de hoofdgebruiker van onze GPS en ik lees meestal de kaart. GPSen maken me gestrest omdat ik dan zie hoe ver weg nog moeten en/of hoe weinig we pas gelopen hebben. Of hoeveel we nog moeten klimmen, dat is ook zo’n leuk voorbeeld. Ik zou echt eens moeten leren hoe een GPS werkt want als alles volgens plan verloopt, ga ik volgend jaar een klein deel van de Pacific Crest Trail (die van de film “Wild” ja) in mijn eentje lopen. Nu dat ik dit aan het herlezen ben, is het eigenlijk best vreemd dat ik niet weet hoe dat ding werkt, vooral een gadget nerd als ik dan. Nouja, die gadget is eigenlijk alleen maar mijn iPhone, maar toch…

 

mapping-in-scotland
Eten en kaartlezen is een van mijn favoriete bezigheden op de trail
 

Ik heb op mijn broek gepiest (en hé, ik leef nog!)

Veel van mijn vrienden zijn geen fan van het piesen in de bosjes en vragen me vaak “hoe doe je dat dan?” Het antwoord is vrij simpel (squatten en laten lopen die straal) maar ik moet toegeven dat op een slechte dag, het nog weleens voor komt dat ik op mijn broek gepiest heb. Om welke reden dan ook, bijvoorbeeld de wind die verkeerd staat. Tuurlijk is het een beetje beschamend om met een natte broek uit de bosje te stappen, maar onlangs heb ik tijdens een gesprek met medewandelaarsters vernomen dat ik in ieder geval niet de enige ben. Soms zou ik willen dat ik een vent was, dat maakt plassen tijdens het wandelen een stuk gemakkelijker.

 

Mijn voeten zien er niet uit

Ik ben geen fan van het dragen van teenslippers of sandaaltjes omdat mijn voeten er gewoon niet uit zien. Door al dat wandelen worden ze er niet mooier op. Geen idee of het ook echt daarmee te maken heeft overigens, maar goed, het zal er vast aan bijdragen. Mijn nagels zijn lelijk (daarom lak ik ze altijd zwart) en er zitten altijd blaren en littekens op mijn voeten. Ook zijn ze enorm gevoelig waardoor niemand aan mijn voeten mag komen, zelfs een dokter of Martijn niet. Ik heb een tijdje bij een pedicure gelopen (echt, hel als iemand een uur aan mijn voeten zit!) maar dat vond ik te duur worden dus ben ik er maar weer mee gestopt. Uiteindelijk zijn het ook maar lelijke voeten…

 

Ik graaf niet altijd netjes een gat wanneer ik moet poepen

Misschien wel een van de meest pijnlijke confessions omdat ik net “How to Shit in the Woods” heb gelezen, wat ik overigens een draak van een boek vond.  In de bosjes plassen is geen probleem, maar in in de bosjes poepen is een heel ander verhaal. Plas droogt natuurlijk gewoon op dus je kunt je straal overal laten lopen, weten die mensen die achter je lopen veel dat jij daar net hebt gezeten waar zij nu hun boterhammen eten. Echter als je moet poepen is het vinden van een goede plek van levensbelang want niemand zit er op te wachten in andermans hoop te kijken. Als je die plek dan gevonden hebt, is het gewoon niet altijd mogelijk om een gat te graven. Sorry mede-wandelaars, maar het meenemen van een schepje is gewoon niet iets wat op mijn prioriteitenlijst staat. Dan neem ik liever een extra schone onderbroek mee. Of twee…

 

Ik koop nieuwe outdoor kleding gewoon omdat ik van shoppen hou

… En dus niet omdat ik het nodig heb. Net als veel andere vrouwen, hou ik van winkelen en vind ik het heerlijk om soms een kleine fortuin uit te geven. Niet omdat ik het nodig heb echter, want outdoor kleding is bepaald niet goedkoop en als ik iets aanschaf, moet het goed zijn. Dit heeft tot gevolg dat het in de meeste gevallen echt jaren mee gaat.  Echter kan je niet van mij verwachten dat ik op al mijn 15 reizen per jaar de zelfde jas draag en vervolgens 10 jaar lang met dezelfde jas op de foto sta, toch? Zo heb ik inmiddels 2 donsjacks, 2 regenjacks, 2 softshells, 5 fleece truien, 3 fleece hoodies, ten minste 15 verschillende kleuren hiking shirts om zo eens wat te noemen. Ik kijk nu al uit naar mijn reis naar IJsland volgende maand zodat ik iets van Cintamani kan kopen, een merk dat echt een supergave collectie heeft, heb ik online al gezien. Het is jammer dat de kleding van 66° North inmiddels belachelijk duur is geworden…

hiking

 

Ik heb altijd honger om 10.00 uur

Dit punt is aangedragen door Martijn en dat geeft wel aan dat het voor hem echt een soort van issue is. En ik moet toegeven dat hij gelijk heeft, ik heb inderdaad altijd honger om 10.00 uur. Het maakt niet uit hoe laat we vertrokken zijn of hoe vullend ons zelfgemaakte Brinta ontbijt was, om 10.00 uur moet ik wat eten… is er niks te eten dan word ik chagrijnig en vind ik het niet meer leuk. Een Snickers erin en ik kan weer vooruit!

 

Zo, dat was de lijst met confessions. Ik had er nog minstens 10 op de lijst staan maar inmiddels tik ik de 2.000 woorden aan en heb ik met een beetje pech je aandacht halverwege het artikel al verloren. Dus maak ik er voor vandaag een einde aan. Ik hoop dat ik je niet teveel heb afgeschrikt door het over plas en poep te hebben maar aan de andere kant, je was gewaarschuwd…

 

Mede-wandelaars, kom maar op, wat zijn jouw confessions? En vertel me niet dat die er niet zijn, want dat geloof ik niet! Mocht je dit een leuke blog vinden, lees dan ook even mijn vorige confessions!

 

De maand mei is wandelmaand op we12travel. Gedurende deze maand delen we de leukste wandelingen en beste wandeltips met onze lezers. Eerder verschenen artikelen zijn o.a.:

De beste (halve) dagwandelingen in de VS en Canada
– Leren lopen: je voorbereiden op rugzaktrektochten
– Wandelen in de Harz: beklimming van de Brocken

 

Dank je voor het delen!

 

YOU MAY ALSO LIKE

Anto is een actieve dertiger die het liefst buiten op pad is en het avontuur op zoekt. Ze reist zo'n 100 dagen per jaar, in combinatie met een full-time baan. Ze houdt van hiken, goede wijn en is meestal met een iPhone in haar hand te vinden. Favoriete bestemmingen: Nieuw-Zeeland, Patagonië, Oostenrijk en Alaska

7 Comments

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Receive a FREE and INSPIRING day hike packing list!

Sign up for my weekly hiking newsletter now and receive a FREE and INSPIRING day hike packing list that can be used for all your future hikes.