Confessions: 113 dagen per jaar op reis met een fulltime baan

hiking the kepler track

2015 Is nog maar net begonnen en de kriebels komen alweer. Voorlopig slechts één tripje op de planning staan, voor de rest van het jaar is de agenda nog leeg. EMPTY! Het beangstigd me, maar tegelijkertijd weet ik dat het goed komt. Op 1 januari 2014 had ik ook slechts één reis gepland en kijk eens wat het jaar me bracht: 21 reizen naar de meest fantastische bestemmingen. 113 Dagen van het jaar (oftewel bijna eenderde) was ik op reis. Weg van huis, nieuwe plekjes aan het ontdekken, op pad in de natuur. Nee, ik ben geen Floortje Dessing of reisjournalist, ik ben gewoon een normale dertiger met een fulltime kantoorbaan.

Normaal gesproken blog ik mijn algemene artikelen in het Engels maar mijn laatste blog van 2014 kreeg zoveel positieve reacties en met name vragen, dat ik besloot hem te herschrijven in het Nederlands. Met her en der wat aanpassingen … oftewel hoe ga je zo vaak mogelijk op reis met een beperkt aantal vakantiedagen?

Allereerst wat statistieken voor 2014:
– 21 reizen, waarvan 3 van 1 dag, 2 van meer dan 10 dagen en slechts 1 van meer dan 3 weken
– 11 reizen waren per vliegtuig, de andere met de auto
– 4 reizen waren binnen Nederland, 4 buiten Europa en de rest binnen Europa
– in totaal maakte ik 31 vluchten, waarvan 8 over “The Big Pond”
– ik vloog met verschillende airlines, KLM blijft toch altijd nog mijn favoriet
– ik maakte 4 persreizen, reisde 2 keer voor mijn werk, de andere trips waren 100% fun
– 10 van de 21 reizen deden we samen, de rest van de trips maakte ik zelf, maar slechts zelden was ik alleen
– ik bezocht 14 landen, waarvan 1 nieuw land (Noorwegen) en 1 soort van nieuw land: Curaçao
– in aanvulling op mijn eigen reizen, maakte Martijn ook 5 trips zonder mij

Toen ik aan het einde van het jaar alle dagen dat ik op reis was bij elkaar ging optellen, kwam ik dus tot de ontdekking dat ik maar liefst 113 dagen op pad was geweest…

Oftewel bijna een derde van het jaar. EENDERDE! Holy smokes …. dat is ongeveer net zo veel als de tijd die een gemiddeld persoon in bed doorbrengt. Ik was gewoon eenderde van het jaar aan de wandel, in een vliegtuig, aan het roadtrippen of op welke andere manier dan ook op reis.  Nadat ik dat tot me had laten doordringen, begon mijn brein zich af te vragen hoe ik dat eigenlijk gedaan had. Zoals gezegd ben ik geen reiziger van beroep, maar heb ik gewoon een kantoorbaan van half 9 tot 5. Onlangs was ik in gesprek met een medeblogster en toen ik haar vertelde over mijn besluit om geen fulltime travelblogger te willen worden, fronste ze. Dat was ik eigenlijk al wel, toch?

Daar ging ik over nadenken. Hoe bizar mijn leven zich de afgelopen maanden ontwikkeld heeft. Hoe mijn blog in een soort van stroomversnelling is geraakt en ik van hot naar her vloog. De meest bizarre periode van het afgelopen jaar, was die waarin ik 3 reizen in 2 weken maakte.  Op vrijdagmiddag om 17.00 begon mijn vakantie, om 08.00 uur de volgende ochtend zat ik in de trein naar Schiphol. Die middag om 17.00 bereikten we ons vakantiehuisje aan het Nærøyfjord in Noorwegen. De vrijdag erna vlogen we naar huis, om vervolgens de volgende ochtend om 07.00 uur in de trein te zitten richting Schiphol voor een persreis naar Curaçao. Hier kwam ik van terug op de vrijdag erna, na landing had ik precies 2 uur de tijd om mijn spullen voor mijn volgende reis uit de kluis te halen, en hupsakee, 2 uur later zat ik in het vliegtuig naar Turijn. Zondagavond was ik rond middernacht thuis en op maandagohtend om 08.30 meldde ik me weer op kantoor.

Zo kan ik nog wel meer voorbeelden noemen. Waar de meeste mensen hun weekend aan het strand of waar dan ook doorbrengen, was ik in de maand augustus praktisch elk weekend op pad. Een weekje Luxemburg, gevolgd door een persreis naar Finland en het weekend erna zat ik met vriendinnen in Wenen. Anderhalve week later vloog ik naar Argentinië voor mijn werk dus alle bezoeken aan vrienden en familie werden in het ene vrije weekend gepropt. Kapot was ik, maar ik liet het niet merken. Behalve tegen Martijn, heb ik geprobeerd om nooit te klagen. Immers, dit was toch wat ik wilde? Nou, dan ook niet zeuren…

Maar goed, hoe ik dus zoveel reisde met een beperkt aantal vakantiedagen is eigenlijk gewoon een kwestie van een ultra-strakke planning. Ik heb de volgende tips voor je om meer te reizen:

1. Ik werk 36 uur en heb dus om de week een dag vrij. Normaal gesproken is dit de vrijdag maar regelmatig ruil ik deze dag om naar een andere dag, wanneer mogelijk. Voor diverse reizen die ik in het weekend maakte, hoefde ik soms geen vrije dag op te nemen, of bijvoorbeeld maar eentje. Daarnaast werk ik met enige regelmaat in het weekend zodat ik overuren opbouw. In drukke periodes betekent dat dus 6 dagen werken, maar in rustige periodes ben ik dus meer vrij. In die vrije tijd probeer ik altijd een trip te plannen.

2. We proberen zo veel mogelijk van onze reizen te combineren met de feestdagen. In 2014 waren we met Kerst en Pasen op reis. We geven niet zo veel om familietradities (en zij gelukkig ook niet) dus we gaan liever op pad dan dat we op de bank hangen, ons volvreten en uitslapen…

3. Ik heb de dagtrips die ik maakte, ook meegeteld als op reis zijn, mits ze naar het buitenland en ten minste 8 uur lang waren. In dit geval was het een dag skiën in Winterberg, een dag klimmen en wandelen in Ibbenbüren en een dagje Kalmthoutse Heide in België.

4. Ik reis ook af en toe voor mijn werk. Deze dagen heb ik ook meegeteld. 21 Van de 113 dagen die ik op reis was, waren voor het werk. Aangezien ik in de reisbranche werk, zijn het geen reizen waarbij ik hele dagen naar conferenties ga o.i.d., ik ben dus ook daadwerkelijk op reis zoals onze klanten dat zijn, echter dan in sneltreinvaart. Overigens zou ik je niet adviseren om in de reiswereld te gaan werken omdat je “gratis op vakantie” wilt. Als je zou weten wat een gemiddelde job in de reisbranche verdient, denk ik dat je mijn baan niet wilt hebben. Werken in de reiswereld doe je vanwege je passie, niet om rijk te worden.

5. Alhoewel ik overuren verzameld en opgenomen heb, neem ik ook nog een week aan vakantiedagen mee naar volgend jaar. Aangezien ik ongeveer 10 weekenden werk per jaar, levert me dat zo’n 32 vrije dagen op.

Naast het maken van een strakke planning, moet je ook bewuste keuzes maken als het om tijdsindeling gaat. Want naast het reizen, hield ik dit blog bij (en postte gemiddeld 3 keer per week een nieuw artikel), had ik een druk sociaal leven (gemiddeld 2 avonden per week op pad met vrienden) en ging ik minstens 2 keer per week naar de sportschool. En daarnaast hebben we ook nog ons huishouden, alhoewel ik daar afgelopen jaar af en toe een steekje heb laten vallen. Een keer per week schoonmaken is inmiddels 1 keer per maand geworden (zeg nou zelf, ik ben toch nooit thuis) maar gelukkig vind mijn moeder (die écht van de schoonmaak is) het huis prima op orde en heb ik van vrienden ook nooit het idee gevonden dat ze het ranzig vonden. Maarja, ik haal natuurlijk wel een doekje door de wc als ze komen…

Mijn probleem is dat ik teveel dingen leuk vindt. Ik heb met heel veel dingen een soort van “obsessie”… ik wil van alles heel veel. Dus het beste blog hebben met de meeste artikelen, heel veel boeken lezen (man, wat hou ik van lezen … volg me op Goodreads!) en het liefst wil ik elke avond koken en in het weekend iets lekkers bakken. En films kijken, series volgen, en een kei worden in hardlopen. Noem het maar op. In het begin van het jaar probeerde ik nog als een madwoman alles te blijven doen, tot ik me realiseerde dat dat dus niet ging. Me erbij neerleggen dat ik niet de keukenprinces waarvan Martijn stiekem hoopt dat ik het toch nog eens wordt en dat ik mijn doelstelling om 100 boeken in 1 jaar te lezen, nooit zal halen. In plaats van bij de pakken neer te zitten, probeerde ik te bedenken wat ik dan wel had bereikt. Nou, in 2014 heb ik toch maar mooi 40 boeken gelezen en ik kan inmiddels 45 minuten hardlopen. Ook heb ik een aantal series gekeken én zag ik al mijn vriendinnen met een soort van regelmaat.

Wanneer stopt het? Wanneer houden de reizen op? Wat mij betreft nooit, maar ik realiseer me ook dat op het tempo dat mijn leven in 2014 ging, ik geen jaren volhoud. Maar dat geeft niet. Het gaat immers niet om kwantiteit maar om kwaliteit. Dus op naar een kwalitatief mooi 2015!

Meer lezen? Check dan deze links of klik op category NL om al mijn Nederlandse blogs te lezen!
Bestemming Bereikbaar: leren lopen (hoe voor bereiden op een meerdaagse trektocht). 
Bestemming Bereikbaar: over die strakke planning enzo
Dagje skiën in Winterberg

Dank je voor het delen!

 

FacebookTwitterGoogle+PinterestStumbleUpon